Hoe wordt een artiest eigenlijk beroemd?

Veel van wat kunst wordt bewonderd, zelfs verafgood,

Ook vandaag de dag is dit pad naar artistieke creatie nog steeds voelbaar, of misschien wel herontdekt, wanneer een chef-kok of textielontwerper, met een bijzondere liefde voor detail, werkelijk speciale producten maakt van een speciaal materiaal, die vervolgens vaak als kunstwerken worden beschouwd. Veel van de kunstwerken die we vandaag de dag bewonderen, zijn ontstaan ​​uit magnifieke gebouwen die door beroemde heersers werden opgericht, met als doel zelfverheerlijking en/of tactische berekeningen om indruk te maken op tegenstanders of concurrenten.

In een vergelijkbare context werden veel bijzondere sieraden, meubelstukken, taarten en schilderijen geproduceerd, die in principe allemaal werden gemaakt door agenten die, op basis van instructies, soortgelijke ideeën nastreefden; je zou ze ook promotieartikelen kunnen noemen.

Eerlijk gezegd waren het vaak mensen met geld die kunst steunden. Misschien biedt dit ook een aanknopingspunt voor een van de onderscheidingen die gebruikt worden om kunst van niet-kunst te onderscheiden: werken die in opdracht van een heerser zijn gemaakt en volgens zijn instructies zijn vormgegeven, in tegenstelling tot werken die uitsluitend omwille van de kunst zijn gemaakt.

Bij nader inzicht wordt al snel duidelijk dat een dergelijk onderscheid zeer vage grenzen moet hebben: kunst kan, ondanks een opdracht, ook gecreëerd worden, of de opdracht zelf biedt de mogelijkheid tot het creëren van kunst, of de opdrachtgever is in feite de kunstenaar.

De grens wordt meestal getrokken waar de artistieke vrijheid in het geding komt, maar zelfs dat is lastig; dan zou de bijna conformistische kunst die nog steeds kan ontstaan ​​in een dictatoriale omgeving helemaal geen kunst meer zijn.

In dergelijke gevallen wordt de opdrachtgever echter beroemd, soms alleen hij (bijvoorbeeld wanneer veel slaven een indrukwekkend gebouw neerzetten), soms wordt ook de kunstenaar beroemd, als het een belangrijk werk van één enkele expert betreft.

Kunst omwille van de kunst

Aan de andere kant bestaat er sinds het begin van de 19e eeuw een beweging die "l'art pour l'art ", oftewel kunst die uitsluitend omwille van de kunst wordt gemaakt. Volgens deze theorie moeten kunstwerken op zichzelf staan ​​en geen extern doel dienen.

Of de makers van op deze manier geproduceerde kunstwerken beroemd worden, lijkt aan andere regels te zijn onderworpen dan bij 'opdrachten'. weet voldoende aandacht voor zijn of haar kunst.

In onze tijd worden de internationale kunstwereld voornamelijk gedomineerd door twee soorten

De kunstenaars die opklimmen binnen een gevestigd academisch netwerk, dat zijn volgelingen met zachte vleugels omhult en alle afwijkende en kritische geesten het zwijgen oplegt door hun competentie te ontkennen (dit weerspiegelt de internationale wetenschappelijke gemeenschap, waar aanhangers van de heersende mening het ook gemakkelijker hebben). Een goed voorbeeld van hoe gemakkelijk zo'n opkomst kan zijn, is de carrière van John Baldessari.

Dan zijn er nog de kunstenaars die geloven dat kunst niet aan de universiteit geleerd kan worden. Zij zijn afhankelijk van andere groepen in de samenleving als ze willen dat hun kunst echt beroemd wordt. Hun opkomst is meestal niet gemakkelijk; er zijn talloze voorbeelden, Jonathan Meese.

Een kunstenaar die erin slaagt een lieveling van de hogere kringen te worden, kan veel geld verdienen, maar heeft vaak het nadeel dat zijn werk in ronduit smakeloze omgevingen wordt tentoongesteld of op andere manieren belachelijk wordt gemaakt in de media. Bovendien moeten ze vaak accepteren dat ze niet langer serieus worden genomen door ontwikkelde mensen.

Deze roem, voortgekomen uit een sterk verlangen naar publiciteit, veronderstelt echter dat de kunstenaar daadwerkelijk wil dat "zijn werk de wereld verovert".

Er zijn echter veel kunstenaars die niet als voornaamste drijfveer voor het maken van kunst grote roem of hoge winsten nastreven, maar kunst puur omwille van de kunst zelf : omdat ze iets bijzonder moois willen maken, of omdat ze meer over de wereld willen leren en hun kennis willen delen, of omdat ze een zeldzaam materiaal willen beheersen, of vanwege een andere innerlijke drijfveer.

Hoewel deze kunstenaars er wellicht van genieten als hun werk de wereld verovert, tonen ze weinig behoefte om zich aan het publiek te presenteren op de manier en met de duidelijk hoorbare intensiteit die doorgaans vereist is.

Inzichten in een carrière als kunstenaar: kansen, mogelijkheden en risico's

Succesvol zelfstandig ondernemerschap als kunstenaar – Kunstbedrijfsklasse – Geld verdienen als kunstenaar

Geld verdienen als kunstenaar – hoe werkt dat? Leer het in de ART Business Class van Paint and Smile – het zakelijke seminar speciaal voor kunstenaars. Waarom zijn zoveel kunstenaars niet financieel succesvol? De video behandelt de 8 grootste fouten die je moet vermijden.

Droombaan als kunstenaar: Hoe word je kunstenaar en kun je van kunst leven? || PULS Report

Hoe kun je je brood verdienen met kunst? Wie bepaalt de waarde van kunst en hoe werkt de kunstwereld? Om dat te ontdekken, probeert Ariane zelf kunstenares te worden, bezoekt ze twee jonge kunstenaars, gaat ze met hen mee naar tentoonstellingsopeningen en kunstbeurzen, en spreekt ze met galeriehouders en kunstexperts.

Je brood kunnen verdienen met je eigen kunst – voor velen klinkt dat als een droom! Maar achter deze creatieve droom schuilt een keiharde wereld: de kunstwereld! Hoe werkt de kunstwereld en wat moet een jonge kunstenaar doen om van zijn of haar kunst te kunnen leven?

Ariane Alter wil dit voor PULS Reportage uitzoeken en volgt twee jonge kunstenaars: de ene leeft al van zijn kunst, de andere hoopt dat binnenkort ook te kunnen doen. Wat is er nodig om ontdekt te worden en succesvol te zijn als kunstenaar in de kunstwereld? Wat is de rol van een galeriehouder? En hoe worden kunstprijzen bepaald?

Kunst op Instagram: zelfexpressie of echte kunst? | Y-Collective

Lars Eidinger, Alexander Höller, Johanna Dumet, Joséphine Sagna: dankzij Instagram beleven veel kunstenaars een hernieuwde populariteit voor hun werk. Kunst is nu te vinden op Nike-schoenen, op platenhoezen en hangt in gedeelde keukens. Allemaal dankzij sociale media. Hedendaagse kunstenaars hebben theoretisch gezien geen galerieën meer nodig om succesvol te zijn – ze hebben Instagram.

In dit reportage volgen verslaggevers Anne Thiele en Johannes Musial Alexander Höller. De 24-jarige trok hun aandacht op Instagram met zijn volledig getatoeëerde lichaam, opvallende foto's en enorme aanhang. Beroemdheden als Dieter Bohlen, Arnold Schwarzenegger en Barbara Meier kopen zijn kunstwerken. Prijs: 20.000 euro en meer. Maar hoeveel kunst zit er nu echt achter, of zijn kunstenaars zoals Alexander alleen maar uit op geld en roem?

De verslaggevers zoeken ook antwoorden bij de opening van een tentoonstelling van Lars Eidinger. De acteur exposeert er zijn fotografische kunst. Veel bezoekers komen omdat ze hem volgen op Instagram. Daar, net als elders, geniet Eidinger ervan om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Is dat tegenwoordig de enige manier om succesvol te worden?

Galerist Nils Müller, de man achter de tentoonstelling, weet dit maar al te goed. Als voormalig graffitikunstenaar is hij nu eigenaar van de gerenommeerde galerie Ruttkowski;68. Hij is ook bekend met de schaduwzijde van de kunstmarkt: hype, commercialisme en speculanten die de kunstprijzen tot extreme hoogten opdrijven. Ze verdienen er miljoenen mee.

Opent de kunstmarkt zich voor jongeren, en wie kan zich kunst überhaupt veroorloven?

Kunst online verkopen

Voor deze kunstenaars bestaat nu een ongekende presentatiemogelijkheid: de presentatie van hun kunst aan de wereldwijde online gemeenschap. Het internet biedt de eerste platforms waar werken onafhankelijk van de identiteit van de kunstenaar kunnen worden gepresenteerd. Online hebben kunstliefhebbers onbeperkte toegang, ongeacht landsgrenzen, inkomen of vooropgezette ideeën over smaak.

Kunstenaars die hun werk online plaatsen, hebben zonder discriminatie toegang tot hun werk, en afhankelijk van het gekozen platform, tegen zeer lage kosten (niet te vergelijken met een galerie die tot de helft van de inkomsten voor zichzelf houdt).

Voor het eerst kunnen kunstenaars hun kunst aan een publiek presenteren dat niet gebonden is aan een bepaalde ideologie, zonder de rompslomp van reclame, door hun kunst online aan te bieden, bijvoorbeeld in de online galerie van Kunstplaza.de.