John Baldessari – biografie

John Baldessari is een van de beroemdste hedendaagse kunstenaars en dat al bijna 50 jaar. Hij is dan ook een figuur van grote interesse voor elke kunstkenner. Mocht u nog niet bekend zijn met John Baldessari, dan volgt hier een overzicht van zijn artistieke carrière:

John Baldessari – het geschenk van een moeiteloos vertrek

John Baldessari werd geboren op 17 juni 1931 in National City, een typische Amerikaanse, ietwat karakterloze buitenwijk van San Diego in Zuid-Californië. Zijn vader had echter al een manier gevonden om de uniformiteit van autodealers, straten, kruispunten en telefoonpalen te doorbreken als muurschilder, en het is waarschijnlijk dat hij deze artistieke interesse aan zijn zoon heeft doorgegeven.

In elk geval bezat hij duidelijk genoeg talent, zoals Baldessari's gestaag opkomende carrière als academicus en kunstenaar zou bewijzen: op 18-jarige leeftijd begon Baldessari met een kunststudie aan het San Diego State College (1949-1953), gevolgd door studieperioden in Berkeley (University of California, Berkeley, 1954-1955) en Los Angeles (University of California, Los Angeles, 1955), voordat hij terugkeerde naar State College in San Diego (1955-1957). Baldessari voltooide zijn studies in 1959, inclusief studieperioden aan het Chouinard Art Institute en het Otis Art Institute, beide in Los Angeles.

Zijn artistieke carrière kende een zeer goede start, vooral op academisch gebied; hij begon direct na zijn opleiding als kunstdocentDirect na zijn afstuderen aan de universiteit ontving John Baldessari zijn eerste aanbod voor een docentenbaan aan het San Diego State College in zijn geboortestad, waar hij vervolgens van 1959 tot 1961 als docent werkzaam was.

Daarna wilde Southwestern College in San Diego hem graag hebben, en Baldessari bleef bijna acht jaar in deze docentenfunctie totdat de volgende stap richting een hoogleraarschap zich aandiende: in 1968 kreeg hij een aanbod om als assistent-professor naar de Universiteit van Californië, naar de campus in San Diego, te verhuizen.

Baldessari had nu een briljant idee dat zijn bliksemcarrière in de academische kunstwereld een enorme impuls gaf. Hij wilde duidelijk geen acht jaar lang een trage artistieke ontwikkeling doormaken in deze functie als assistent-professor; zijn lange carrière in het onderwijs had hem waarschijnlijk ruimschoots de tijd gegeven om zijn stijl te verfijnen, en kennelijk ook genoeg tijd om te beseffen dat hij nooit meer saaie kunst wilde maken.

Toen Baldessari in 1970 werd benoemd tot professor aan het California Institute of the Arts in Los Angeles, was een verhuizing onvermijdelijk. Hij verhuisde met zijn vrouw, kind en de meer dan honderd schilderijen die hij tot dan toe had gemaakt en die hij bewaarde in zijn ruime atelier, een voormalige bioscoop.

Baldessari greep deze gelegenheid aan om afscheid te nemen van zijn eerdere artistieke werk in een briljant en spectaculair project: in de zomer van 1970 vond het "Crematieproject" plaats in zijn oude woning in San Diego, een verbranding van schilderijen die hem evenveel ruimte in de verhuiswagen opleverde als krantenkoppen.

Vervolgens verhuisde hij, bevrijd van alle tegenslagen, naar Santa Monica aan de rand van Los Angeles; deze woning is tot op de dag van vandaag zijn thuis en werkplek gebleven.

Misschien had hij zich niet helemaal vergist in het feit dat een dergelijke actie hem in de voorhoede zou plaatsen van de conceptuele kunstenaars die stonden te popelen om aan de slag te gaan.

In elk geval stond na deze actie niets zijn carrière als wereldberoemd kunstenaar meer in de weg: zijn loopbaan nam een ​​vlucht, zowel academisch als artistiek, met aanhoudende publieke belangstelling: Baldessari kon zijn uiteenlopende werken gedurende zijn carrière in meer dan 120 solotentoonstellingen en meer dan 300 groepstentoonstellingen wereldwijd presenteren.

De tentoonstellingsgeschiedenis documenteert Baldessari's opkomst in de kunstwereld van intellectuelen, die overigens in Duitsland begon bij documenta: in 1972 werd Baldessari voor het eerst tentoongesteld op documenta V in Kassel , gevolgd later datzelfde jaar door een tentoonstelling in het Contemporary Arts Museum in Houston .

De wereldreis van Baldessari is bekroond met vele prijzen

Vanaf 1973 waren er enkele jaren waarin zijn video's, installaties, collages, cut-ups en conceptuele kunstwerken te zien waren in de VS en Europa, voornamelijk in academische kringen. Begin jaren tachtig kwam zijn carrière echt van de grond: in 1980 en 1982 werd zijn werk tentoongesteld in het Contemporary Arts Museum in Houston, en in 1982 ook op documenta VII. Dit werd gevolgd door een ononderbroken tentoonstellingsgeschiedenis in de Amerikaanse en Europese centra voor moderne academische kunst.

Baldessari bleef tot 1988 lesgeven aan het California Institute of the Arts in Los Angeles. In 1996 bood de University of California, Los Angeles hem een ​​hoogleraarschap aan, en sinds 2000 heeft hij een doctoraat in de schone kunsten (Doctor of Fine Arts) aan het Otis Art Institute, dat oorspronkelijk deel uitmaakte van de Parsons School of Design in New York en sinds 1991 zelfstandig is als het Otis College of Arts and Design.

Hij heeft belangrijke prijzen , waaronder in Europa de Oostenrijkse Oskar Kokoschka-prijs (1996), de Internationale Prijs voor Fotografie van de Stichting Nedersaksen (1999), de Gouden Leeuw van de Biënnale van Venetië voor zijn levenswerk in 2009 en de Goslar Kaiserring in 2012.

Baldessari was al lang een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de hedendaagse conceptuele en mediakunst toen hij in 2007 op de respectabele leeftijd van 76 jaar met pensioen ging als docent, maar hij is nog steeds actief als kunstenaar.

John Baldessari woont en werkt nog steeds in Santa Monica, Californië, en zijn werk is nog steeds even divers, geestig en interessant als het volgende artikel over zijn kunst wil laten zien.

VIDEO HIEROVER: https://www.thisisjanewayne.com/