De 20e eeuw werd wereldwijd gekenmerkt door grote conflicten en ingrijpende veranderingen. Met name Mexico maakte een periode van fundamentele verandering door, die werd ingeluid door de grote revolutie van 1910.
In de eerste helft van de 20e eeuw de Mexicaanse kunstwereld een radicale transformatie die wereldwijd furore maakte. Gedreven door een nieuwe culturele identiteithet Mexicaanse modernisme zich in indrukwekkende muurschilderingen die een diepgaande politieke en sociale boodschap uitdroegen.
Deze muurschilders , onder leiding van kunstenaars als Diego Rivera , José Clemente Orozco en David Alfaro Siqueiros , hebben niet alleen de Mexicaanse kunstscene vormgegeven, maar ook wereldwijd hun stempel gedrukt.
Hun kunstwerken moesten bepaalde aspecten van de Mexicaanse geschiedenis, specifieke tradities en de culturele diversiteit van het land weergeven, en tegelijkertijd de uitbuiting door Europese mogendheden en de daarmee samenhangende sociale problemen aan de kaak stellen. Bovendien moesten ze een hoopvol toekomstbeeld schetsen.
Na de Mexicaanse Revolutie (1910-1920) ontstond een sterke behoefte aan nationale eenheid en identiteit. De modernistische kunststroming maakte deel uit van deze nationale vernieuwing
Onder de regering van Álvaro Obregón, en met name via minister van Onderwijs José Vasconcelos, werd kunst gepromoot als middel om de Mexicaanse bevolking te onderwijzen en te integreren.
Het Mexicaans modernisme vertegenwoordigt een belangrijke artistieke stroming die in Mexico in de vroege jaren twintig van de vorige eeuw tot bloei kwam na de Mexicaanse Revolutie (1910-1920). De oprichting van een nieuwe constitutionele republiek in 1917, die zich sterk richtte op landhervorming en het garanderen van fundamentele mensenrechten voor alle Mexicanen, was een belangrijk resultaat van deze revolutie. Deze vooruitgang leidde tot vastberaden inspanningen om sociale gelijkheid en toegang tot economische en educatieve kansen te bevorderen.
In deze context zette de nieuwe regering een alomvattende culturele transformatie in gang, gericht op het versterken van de eenheid van het Mexicaanse volk en het bevorderen van een duidelijk gedefinieerde nationale identiteit. De artistieke stroming die zich na de jaren twintig ontwikkelde, werd gekenmerkt door stilistische diversiteit en streefde ernaar de rijke cultuur en het nationale erfgoed van Mexico op authentieke wijze weer te geven.
Bijzonder opmerkelijk is de aandacht die wordt besteed aan de arbeidersklasse en de plattelandsbevolking, evenals aan de inheemse gemeenschappen en hun pre-Spaanse tradities.
In dit dynamische artistieke landschap streefde de kunst ernaar educatief te zijn en de complexe geschiedenis van Mexico, evenals het dagelijks leven en de gebruiken van de burgers, levendig weer te geven. Tegelijkertijd wilde ze het grote publiek bereiken en inspireren. Door dit artistieke verhaal toegankelijk te maken voor mensen, droeg ze aanzienlijk bij aan het vergroten van het bewustzijn van Mexico's rijke historische en culturele erfgoed.
De revolutionaire esthetiek
In tegenstelling tot het Europese modernisme, dat zich vaak richtte op individuele expressie, was het Mexicaanse modernisme collectief en sociaal georiënteerd. Kunstenaars gebruikten grote muuroppervlakken in openbare gebouwen om verhalen te vertellen over de revolutie, de dagelijkse strijd en de inheemse culturen.
De stijl was monumentaal, kleurrijk en onderscheidend.
Muurschilderkunst als een bepalende, populaire kunststroming
Beïnvloed door talrijke pre-Spaanse, moderne Mexicaanse en Europese stijlen, ontwikkelden de zogenaamde muralisten een nieuwe, populaire kunststroming die tot doel had een einde te maken aan het toen heersende academisme.
Kunst zou niet langer voorbehouden moeten zijn aan een beperkte intellectuele kring; integendeel, ze zou voor iedereen toegankelijk moeten zijn en bijdragen aan hun socialisatie en politieke vorming. Deze didactische methode om specifieke inhoud over te brengen, was in de oudheid al zeer geliefd bij de Azteken en Maya's, en ook tijdens de koloniale periode bij de katholieke kerk in Spaans-Amerika.
Muurschilderkunst ontwikkelde zich al snel tot het belangrijkste artistieke medium van het postrevolutionaire Mexico en bracht op krachtige wijze de idealen van sociale en politieke verandering over. Muurschilderingen werden niet alleen gemaakt om toegankelijk en zichtbaar te zijn voor het publiek, maar ook om een educatieve functie te vervullen.
In hun beeldende voorstellingen combineerden ze allegorieën die diep geworteld zijn in de Mexicaanse geschiedenis. Deze kunstvorm grijpt terug op een lange traditie: al in het pre-Spaanse tijdperk, bij beschavingen zoals de Olmeken, Maya's en Teotihuacan, muurschildering haar uitdrukking en vormde een eerbetoon aan het culturele erfgoed van Mexico.
Onder het presidentschap van Álvaro Obregón (1920-1924) lanceerde de regering een omvangrijk programma voor openbare kunst. Kunstenaars kregen de opdracht om grootschalige muurschilderingen in openbare ruimtes te maken om de nationale eenheid na de revolutie te vieren en een gevoel van trots en solidariteit te bevorderen.
José Vasconcelos, destijds minister van Onderwijs van Mexico, speelde een cruciale rol in de coördinatie van deze opdrachten. Kunstenaars zoals Diego Rivera, José Clemente Orozco en David Alfaro Siqueiros – later bekend als "Los Tres Grandes" (De Drie Groten) – sierden de muren van openbare gebouwen met hun indrukwekkende werken en droegen zo bij aan de ontwikkeling van een unieke beeldtaal die tot op de dag van vandaag nog steeds invloed heeft.
In 1921 David Alfaro Siqueiros het Manifest van de Beeldende Kunstenaars van Amerika , waarin hij de na de revolutie opkomende kunststijl krachtig verdedigde. Hij benadrukte de noodzaak dat kunst eigendom van het volk moest zijn en een weerspiegeling van de geschiedenis van de inheemse bevolking van Mexico. Siqueiros riep op tot een
monumentale en heroïsche kunst, menselijke en publieke kunst,"
die gebaseerd is op de directe en levendige voorbeelden van onze grote meesters, alsook op de buitengewone culturen van het pre-Spaanse Amerika.
Tussen de jaren twintig en vijftig ontwikkelde de muurschildering zich tot een stijl die niet alleen bijdroeg aan de vorming van een nieuwe Mexicaanse identiteit, maar ook diende als inspiratiebron voor talloze andere artistieke stromingen die de moderne kunst in Mexico ingrijpend hebben gevormd. Deze grootschalige muurschilderingen waren zeer figuratief en indrukwekkend effectief – zoals bijvoorbeeld Orozco's studie van een torso uit 1926 voor de muurschilderingen in het Nationaal Voorbereidend Instituut.
Bovendien eerden ze de Mexicaanse geschiedenis en vestigden ze de aandacht op de sociale omstandigheden van de arbeidersklasse. Daarbij reflecteerden ze op de tradities van het Mexicaanse volk en verbonden ze hun inheemse culturen met hun Spaanse koloniale verleden. Deze dynamische wisselwerking werd later bekend als Mexicanidad, ofwel Mexicaanse identiteit, diep geworteld in zowel inheems als nationaal erfgoed. De interesse in het vertegenwoordigen van Mexicanidad ontwikkelde zich tot een centraal aspect van de Mexicaanse modernistische beweging.
Samenvattend werd de opkomst van het modernisme in Mexico sterk beïnvloed door muurschilderingen en evolueerde het voortdurend via diverse kunstvormen en stijlen. Van schilderijen op doek en fotografie tot figuratie en abstractie, evenals de integratie van geometrische patronen en het creëren van dromerige landschappen – al deze genres en stijlen versmolten en definieerden een nieuwe artistieke stroming in Mexico die zowel rijk als divers was.
De Muralisten: Een Ensemble van Revolutionaire Stemmen
De muurschilders fungeerden als vertellers van de Mexicaanse geschiedenis. Hun werken werden sterk beïnvloed door de gebeurtenissen van de revolutie en de sociale ongelijkheden. Ze gebruikten hun kunst bewust als instrument voor sociale verandering.
Diego Rivera
Rivera is ongetwijfeld de beroemdste muurschilder. Zijn werken in de Escuela Nacional Preparatoria en het Nationaal Paleis in Mexico-Stad zijn alom bekend. Rivera's stijl combineert elementen van de Europese kunst met Mexicaanse wortels.
Zijn muurschilderingen zijn bedoeld om de Mexicaanse identiteit te versterken door middel van afbeeldingen van de inheemse cultuur en revolutionaire helden.
De bekendste werken van Frida Kahlo en Diego Rivera – waaronder Kahlo's iconische zelfportret "Diego on my Mind" (1943), dat op aangrijpende wijze haar diepe band met de beroemde kunstenaar documenteert, en "Autorretrato con Monos" (1943), dat de betekenis van apen als symbolen van onschuld en vrijheid weergeeft; en Rivera's meesterlijke "Autorretrato" (1930) en het opvallende "Retrato de Natasha Gelman" (1943) – onthullen niet alleen de rijke kunstgeschiedenis van Mexico, maar ook de gepassioneerde toewijding waarmee kunstenaars sociale en politieke bewegingen weerspiegelden tijdens de Mexicaanse Revolutie (1910-1920) en de drie decennia die daarop volgden.
“Zelfportret met breedgerande hoed” (1907), van Diego Rivera. Afgeleid werk: Opus88888, CC0, via Wikimedia Commons
Deze werken nodigen ons uit om de complexe emoties en culturele context te begrijpen die dit tijdperk hebben gevormd.
José Clemente Orozco
Orozco, de meest duistere en expressieve van de drie belangrijkste muurschilders, beeldt in zijn werken vaak de tragedies van het menselijk leven en het geweld van de revolutie uit.
Zijn werk in het Hospicio Cabañas in Guadalajara is een treffend voorbeeld van zijn compromisloze stijl.
De fresco 'Prometheus' van José Clemente Orozco in de Frary Dining Hall van Pomona College
David Alfaro Siqueiros
Siqueiros brengt een bijzonder dynamisch en technologisch perspectief in de muurschilderingen. Hij gebruikte nieuwe materialen en technieken en was sterk geïnspireerd door het socialisme. Zijn muurschilderingen beelden vaak scènes uit van klassenstrijd en revolutionaire solidariteit.
Belangrijke werken van muurschilderingen en hun invloed
De muurschilderingen hadden niet alleen een cultureel, maar ook een educatief doel. Ze dienden als 'leerboeken' voor de grotendeels ongeletterde bevolking, waardoor complexe historische en sociale contexten toegankelijk werden.
"De geschiedenis van Mexico" in het Nationaal Paleis, Mexico-Stad
Een van Diego Rivera's meest indrukwekkende werken is het epische "Geschiedenis van Mexico" in het Nationaal Paleis. Deze muurschilderingen strekken zich uit over meerdere muren en tonen de complete geschiedenis van Mexico, van de inheemse cultuur via de koloniale periode tot de revolutie.
Muurschildering in drie delen geschilderd door Diego Rivera in 1929, gelegen in het Nationaal Paleis. Afbeeldingsbron: PalomaPeña, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons
Hospicio Cabañas, Guadalajara
Het meest indrukwekkende werk van José Clemente Orozco is ongetwijfeld zijn serie "La Prometeo" in het Hospicio Cabañas. Deze muurschilderingen tonen de ambivalentie van vooruitgang en vernietiging en vormen een krachtig bewijs van de sociale spanningen van zijn tijd.
Muurschildering uit Orozco met afbeelding van "el Hombre de Fuego" in Hospicio Cabañas, Guadalajara, Jalisco, Mexico
Polyforum Culturele Siqueiros, Mexico-stad
David Alfaro Siqueiros vereeuwigde zijn visie in het Polyforum Cultural Siqueiros met "De Mars van de Mensheid ", dat wordt beschouwd als 's werelds grootste muurschildering. Dit werk combineert op indrukwekkende wijze politieke, sociale en futuristische elementen.
Polyforum Cultural Siqueiros Bron van afbeelding: Gobierno CDMX, CC0, via Wikimedia Commons
Korte analyse van de maatschappelijke impact van de muurschilderingen
De muurschilderingen van Mexicaanse kunstenaars hadden een diepgaande maatschappelijke impact op de Mexicaanse samenleving en daarbuiten. Ze waren meer dan alleen kunstwerken; ze fungeerden als een politiek en sociaal medium waarmee thema's als ongelijkheid, sociale rechtvaardigheid en nationale identiteit aan de orde werden gesteld.
Het is belangrijk om de maatschappelijke impact van muurschilderingen op verschillende belangrijke gebieden in overweging te nemen:
Voorlichting en bewustwording
De muurschilderingen fungeerden als publiekelijk toegankelijke 'leerboeken', die historische en hedendaagse gebeurtenissen, maar ook maatschappelijke problemen, overbrachten. Voor veel Mexicanen, met name in plattelandsgebieden waar geen toegang was tot formeel onderwijs, vormden de muurschilderingen een belangrijke informatiebron.
Door inheemse culturen af te beelden en het verhaal van de revolutie te vertellen, droegen de muurschilderingen bij aan het bevorderen van een collectief bewustzijn en een nationale identiteit.
Politieke mobilisatie
Door belangrijke maatschappelijke en politieke kwesties visueel weer te geven, droegen de muurschilderingen bij aan politieke mobilisatie. Het publiek werd door de kunstwerken aangemoedigd om sociale onrechtvaardigheden aan te pakken en te strijden voor verandering.
Siqueiros, bekend om zijn socialistische neigingen, gebruikte muurschilderingen als middel om op te roepen tot solidariteit en klassenstrijd.
Sociale integratie en inclusiviteit
De muurschilderingen bevorderden de integratie van diverse sociale en etnische groepen door de diversiteit en bijdragen van inheemse culturen te erkennen en te benadrukken. Diego Rivera's werken benadrukten vaak het belang van Mexico's inheemse verleden en plaatsten het in de context van de moderne, postrevolutionaire natie.
Door een breed scala aan sociale groepen te betrekken, creëerden de muurschilderingen een ruimte voor dialoog en inclusiviteit.
Publieke ruimte en democratie
Muurschilderingen maakten kunst toegankelijk voor iedereen, ongeacht sociale of economische achtergrond. In het tijdperk vóór massamedia en internet was zo'n alomtegenwoordige kunstvorm revolutionair. Ze droegen bij aan de democratisering van de openbare ruimte en maakten belangrijke culturele en sociale boodschappen breed zichtbaar en begrijpelijk.
Internationale ontvangst en invloed
De golf van muurschilders verspreidde zich tot ver buiten de grenzen van Mexico. Hun ideeën beïnvloedden kunstenaars in de VS en Europa. In de jaren dertig werkte Rivera in Detroit en New York, waar hij monumentale werken creëerde die het Amerikaanse industriële landschap en de arbeidersstrijd als thema hadden.
De muurschildering van Diego Rivera in het Rockefeller Center
Een van de beroemdste en meest controversiële episodes binnen de muralistenbeweging was Diego Rivera's onvoltooide muurschildering in het Rockefeller Center in New York. Rivera's "Man at the Crossroads" bevatte een portret van Lenin, wat leidde tot de verwijdering van de muurschildering.
Detail van Diego Rivera's fresco "De mens op het kruispunt" in het Paleis voor Schone Kunsten in Mexico-Stad. Leon Trotsky, met de rode vlag van de Vierde Internationale, Friedrich Engels en Karl Marx zijn afgebeeld. Afbeeldingbron: Éclusette, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons
Deze gebeurtenis symboliseerde de botsing tussen kunst en politiek en benadrukte de revolutionaire kracht van de muurschilders.
Bronnen, deskundige ondersteuning en verdere informatie:
Harry N. Abrams:Frida Kahlo, Het dagboek van Frida Kahlo, een intiem zelfportret (New York, 1995)
Eigenaar en directeur van Kunstplaza. Publicist, redacteur en gepassioneerd blogger op het gebied van kunst, design en creativiteit sinds 2011. Succesvolle graad in webdesign als onderdeel van een universitair diploma (2008). Verdere ontwikkeling van creativiteitstechnieken door middel van cursussen vrij tekenen, expressieschilderen en theater/acteren. Diepgaande kennis van de kunstmarkt door jarenlang journalistiek onderzoek en talrijke samenwerkingen met actoren/instellingen uit de kunst en cultuur.
In de kunst worden kunstenaars en kunstwerken ingedeeld in stijlperioden . Deze indeling is gebaseerd op gemeenschappelijke kenmerken van de kunstwerken en culturele producten van een bepaald tijdperk.
De indeling in tijdperken dient als instrument voor het structureren en classificeren van werken en kunstenaars binnen een tijdsbestek en een cultuurhistorische gebeurtenis.
Kennis van kunstperiodes speelt een belangrijke rol, met name in de kunsthandel , maar ook in de kunsttheorie en de klassieke beeldanalyse.
In dit onderdeel van de kunstblog willen we je helpen om deze tijdperken, stijlen en stromingen beter te begrijpen.
Kunststijlen en -stromingen
De kunststijl of de stijl van kunstwerken verwijst naar de uniforme uitdrukking van de kunstwerken en culturele producten van een tijdperk, een kunstenaar of groep kunstenaars, een kunststroming of kunstschool.
Dit is een instrument voor het classificeren en systematiseren van de diversiteit aan kunst. Het duidt op overeenkomsten die van elkaar verschillen.
De term is thematisch verwant aan de kunstperiode , maar is niet beperkt tot een specifiek tijdsbestek en is daarom veel omvattender.
In dit onderdeel willen we u helpen om stijlen en stromingen in de kunst beter te begrijpen.
We gebruiken technologieën zoals cookies om apparaatinformatie op te slaan en/of te raadplegen. Dit doen we om uw browse-ervaring te verbeteren en (niet-)gepersonaliseerde advertenties weer te geven. Als u instemt met deze technologieën, kunnen we gegevens zoals surfgedrag of unieke ID's op deze website verwerken. Weigering of intrekking van toestemming kan bepaalde functies en mogelijkheden negatief beïnvloeden.
Functioneel
altijd actief
Technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het rechtmatige doel om het gebruik van een specifieke dienst mogelijk te maken die uitdrukkelijk door de abonnee of gebruiker is aangevraagd, of uitsluitend voor het verzenden van een bericht via een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het rechtmatige doel van het opslaan van voorkeuren die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
statistieken
Technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden is.Technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder een gerechtelijk bevel, de vrijwillige toestemming van uw internetprovider of aanvullende registratie door derden, kan de voor dit doel opgeslagen of opgevraagde informatie over het algemeen niet worden gebruikt om u te identificeren.
marketing
Technische opslag of toegang is vereist om gebruikersprofielen aan te maken, advertenties te versturen of de gebruiker te volgen op een of meer websites voor soortgelijke marketingdoeleinden.
2,5-zitsbank "Amsterdam" met voetenbank, witte symbolen
3.650,00 €
