Hoe tapekunst de grenzen tussen stedelijkheid en kunst doet vervagen

Bij de nog relatief onbekende kunstvorm 'tape art' worden plakbandjes gebruikt om indrukwekkende kunstwerken te creëren. Een groeiend aantal kunstenaars en kunstliefhebbers uit de street art- scene gebruikt deze materialen om hun werken te maken en tentoon te stellen op evenementen zoals de 'Tape Art Convention' in Berlijn . Workshops en kits bieden netwerkmogelijkheden en verf voor geïnteresseerden, en een team van tape art-experts staat klaar om indien nodig te helpen.

Tape Art: een nieuwe kunstvorm die grenzen vervaagt

Tapekunst is een relatief nieuwe kunstvorm die snel aan populariteit wint. In plaats van verf en penselen gebruiken tapekunstenaars plakband, ook wel gaffertape of ducttape , om hun kunstwerken te maken. Het materiaal is gemakkelijk verkrijgbaar en de ontwerpmogelijkheden zijn eindeloos.

Tapekunstwerken zijn vaak tijdelijk (sleutelwoord: tijdelijk vandalisme ) en worden veelal gemaakt voor evenementen of tentoonstellingen. Berlijn is een voorbeeld van een stad die enthousiast is over tapekunst en regelmatig workshops en evenementen organiseert om deze kunstvorm te promoten.

Tapekunst te vervagen en zo stedelijke ruimtes te transformeren. Het maakt het ook mogelijk om kunst in te zetten als middel voor stedelijke verandering en de bevordering van de stedelijke cultuur.

Het gebruik van plakband als primair materiaal is onconventioneel en biedt daardoor kansen aan kunstenaars die anders geen of slechts beperkte toegang tot de kunstwereld zouden hebben. De kunstvorm bevordert het contact tussen de lokale gemeenschap en de kunstenaars door middel van gezamenlijke kunstworkshops en -projecten.

Tapekunst laat zien dat kunst niet alleen in een galerie of museum hoeft plaats te vinden, maar ook in de openbare ruimte, en dat de grenzen tussen stedelijkheid en kunst moeten vervagen, omdat dit onze stedelijke omgeving toegankelijker en interessanter kan maken.

Wat wordt er bedoeld met tapekunst? Een korte definitie en conceptuele afbakening

Tape art is een vorm van straatkunst en stedelijke kunst die de laatste jaren steeds populairder is geworden. Het houdt in dat plakband in verschillende kleuren en breedtes op een oppervlak om kunst te creëren.

Deze oppervlakken kunnen muren, vloeren of zelfs voertuigen zijn. De kunstwerken kunnen diverse motieven hebben: abstracte vormen, portretten, landschappen, dieren of grafische afbeeldingen – alles is mogelijk.

Deze kunstvorm biedt ruimte voor speelse creativiteit en het ontketenen van de verbeelding. Tapekunst is bovendien een zeer flexibele kunstvorm. Het kan bijna overal en op bijna elke ondergrond worden beoefend. De gebruikte plakbanden kunnen gemakkelijk worden verwijderd, waardoor de kunstwerken tijdelijk zijn.

Tapekunst wordt steeds vaker gebruikt voor reclamedoeleinden. Bedrijven laten hun logo's of slogans in de vorm van tapekunst maken om de aandacht te trekken en zich te onderscheiden van de concurrentie. Al met al is tapekunst een jonge, spannende en veelzijdige kunstvorm die zowel ervaren kunstenaars als amateurs aanspreekt.

Stedelijkheid en kunst – een onverwachte combinatie

Tapekunst is misschien een relatief nieuwe kunstvorm, maar de veelzijdigheid ervan heeft kunstenaars in staat gesteld het op onverwachte manieren te gebruiken, met name om stedelijkheid en kunst te combineren. Het is daarmee een subgenre van de urban art- beweging, alleen wordt in plaats van spuitbussen en sjablonen plakband als voornaamste materiaal gebruikt.

In steden als Berlijn zijn talloze voorbeelden van tapekunstprojecten te vinden in openbare ruimtes zoals tunnels en bruggen. Maar dat is niet alles. Tapekunstevenementen en -conventies brengen kunstenaars en liefhebbers van over de hele wereld samen om te experimenteren met nieuwe materialen en kleuren en om in teams dozen en muren te versieren met bijzondere ontwerpen.

Workshops en tapekunstpakketten bieden ook mogelijkheden om het materiaal en de kunstvorm te leren, ongeacht of je een ervaren kunstenaar bent of een amateur. Selfmadecrew heeft ongetwijfeld zijn plek in de kunstwereld gevonden. Deze nieuwe vorm van straatkunst opent nieuwe mogelijkheden om de stedelijke ruimte op een creatieve en duurzame manier vorm te geven.

Hoe tapekunst de stedelijke ruimte transformeert

De cruciale factor die tapekunst onderscheidt van traditionele sculpturen en schilderijen, zowel in de openbare als in de privéruimte, is de veelzijdigheid ervan. Installaties in de buitenlucht werken net zo goed als binnen . Dit geldt voor alles, van deuren en vloeren tot galerieplafonds.

Er zijn verschillende voordelen van tape-schilderen die we het vermelden waard vonden. Ten eerste kunnen tape-schilderijen snel en efficiënt worden aangebracht zonder overmatig lawaai te maken, waardoor ze geschikt zijn voor alle tijdelijke of kleine stedelijke kunstinstallaties .

Bovendien laat tapekunst, in tegenstelling tot kunst gemaakt met spuitverf, geen permanente resten achter en kan het gemakkelijk worden verwijderd zonder giftige geuren te produceren. Deze tapekunstinstallaties vereisen geen afdekking of afplaktape. De tape zelf is relatief gemakkelijk te gebruiken en kan op een breed scala aan oppervlakken worden aangebracht.

Oppervlakken

Oppervlakken waarop tapekunst kan worden aangebracht:

• Steen
• Hout
• asfalt
• Composietmaterialen
• Materiaal
• Glas
• aluminium
• plastic
• Acrylglas
• muren
• Omslag
• bodems
• Beelden
• Lantaarns
• Gebouw
• voertuigen
• en nog veel meer.

materialen

materialen gebruikt worden voor tapekunst , aangezien het een vrije kunstvorm is. Er zijn echter wel een paar dingen waar je rekening mee moet houden bij het zoeken naar geschikte materialen en ondergronden. Ducttape (gaffertape) is een populaire keuze voor tapekunst.

Voor delicate werkzaamheden binnenshuis wordt steeds vaker gekozen voor materialen met een glad oppervlak.

De verschillende soorten tape kunnen op diverse ondergronden worden gebruikt. Over het algemeen geldt dat de ondergrond waarop de tape wordt aangebracht stof- en vetvrij moet zijn voor een goede hechting.

Welke plakband is geschikt voor tapekunst?

De plakband maskeertape , ducttape of washi-tape het meest geschikt .

Afplaktape of standaard verpakkingstape wordt ook vaak gebruikt voor tapekunst, omdat het heel gemakkelijk te verwijderen is en toch goed hecht. Afplaktape is bijvoorbeeld relatief dun en kan zelfs op krappe bochten worden gebruikt. Het is verkrijgbaar in verschillende breedtes, waardoor het geschikt is voor een breed scala aan tapekunstprojecten. Afplaktape is met name geschikt voor het voorbereiden van oppervlakken, omdat het geen lijmresten achterlaat.

Gaffertape is daarentegen dikker en steviger dan schilderstape. Het is uitstekend geschikt voor het afplakken van kunstwerken die langer meegaan of voor buitenprojecten, omdat het zeer duurzaam is. Het is echter ook vrij moeilijk te verwijderen. Het is met name geschikt voor grotere projecten en wanneer je de voorkeur geeft aan opvallende kleuren.

Washi tape is een iets dunnere plakbandsoort dan de andere twee en heeft een bijzonder matte afwerking. Er staat meestal een patroon of kleurverloop op gedrukt, waardoor het bijzonder geschikt is voor decoratieve plakbandprojecten. Het is ook heel gemakkelijk te verwijderen en laat geen lijmresten achter, hoewel het niet zo sterk plakt als schilderstape of gaffertape.

Tegenwoordig zijn er speciale kunstenaarstapes , zoals schilderstape voor doeken, van verschillende merken, die in verschillende breedtes en in diverse opvallende en trendy kleuren verkrijgbaar zijn.

Waar is tapekunst ontstaan? Een korte terugblik

Deze kunstvorm ontwikkelde zich in de jaren 60 vanuit de urban art. Het ontstond als alternatief voor de wijdverbreide graffiti- , die de urban art-scene domineerde. Sommige bronnen traceren de oorsprong van tape art terug naar de Tape Art Crew in Providence, Rhode Island, VS, eind jaren 80, waar tape art werd aangebracht op binnenplaatsen, trottoirs, in verlaten gebouwen en in openbare ruimtes.

Deze tape-schilderijen werden doorgaans over meerdere oppervlakken verspreid en beeldden vaak een reeks gebeurtenissen uit die zich over meerdere dagen afspeelden. Na voltooiing werd het kunstwerk binnen 24 uur verwijderd om plaats te maken voor nieuwe tape-kunst, die vóór zonsopgang verscheen.

Tapekunst werd al snel erg populair en verspreidde zich vanuit de VS naar andere landen, zoals Canada, Australië en Europa.

Tapekunst blijft een collaboratieve kunstvorm met levensgrote afbeeldingen, hoewel de intentie om de kunstwerken na voltooiing grotendeels te verwijderen nog steeds bestaat.

De oorsprong in Duitsland en de evolutie van de lijmkunst

El Bocho de muur van het Stadtbad Wedding als onderdeel van de tentoonstelling "Urban Affairs Extended" , wat veel ophef veroorzaakte.

De kunstfabriek Heyne in Offenbach am Main opende begin 2015 de eerste groepstentoonstelling in zijn soort in Europa, met werken van zeven Europese tapekunstenaars en twee collectieven uit Berlijn. Tapekunstenaars zoals Max Zorn met hun projecten Art Basel Miami . De in Berlijn gevestigde Poolse kunstenares Monika Grzymala exposeert haar driedimensionale installaties wereldwijd in prestigieuze galeries en musea, waaronder de Kunsthalle Hamburg en de Albertina in Wenen.

In oktober 2016 vond de eerste internationale Tape Art Convention plaats – een tentoonstelling in de Berlijnse galerie Neurotitan . Naast het Duitse kunstenaarscollectief Tape That Buff Diss, Slava Osinski, Selfmadecrew, Benjamin Murphy en de eerder genoemde Max Zorn deel .

Sindsdien is tapekunst blijven evolueren en zijn er nu internationaal gerenommeerde kunstenaars en tentoonstellingen. Tapekunst wordt vaak ook wel 'urban art' of 'street art' , omdat het veelal te vinden is in openbare ruimtes of op gebouwen en muren in steden. Een bijzonder indrukwekkend aspect is dat de kunstwerken meestal tijdelijk zijn en na een bepaalde periode worden verwijderd, waardoor ze steeds opnieuw ontdekt en beleefd kunnen worden.

Dit brengt ons bij een van de redenen waarom tapekunst zo populair is geworden: in tegenstelling tot graffiti legaal! Door de jaren heen heeft tapekunst zich ontwikkeld tot een waardige tegenhanger van de graffiticultuur. Protestkunst en performancekunst met plakband behouden echter een zeker subversief en maatschappijkritisch karakter.

De afgelopen tien jaar hebben tapekunstenaars en hun werk aanzienlijke media-aandacht gekregen. De groeiende fascinatie van de media voor tapekunst heeft geleid tot een toename van mensen die het steeds vaker in hun interieur willen integreren. Wat begon als een subversieve kunstvorm, is al snel uitgegroeid tot een meer toegankelijke kunstvorm.

Er zijn nog steeds openbare installaties met plakband die een vaste plek innemen in stedelijke gebieden; daarnaast zijn er kunstwerken van plakband die aan galeriewanden hangen, als driedimensionale sculpturen dienen of bestaan ​​uit schilderijen op doek gemaakt met plakband; plakbandkunst is een verzamelobject geworden; schilderijen met plakband worden gebruikt in architectonische installaties; driedimensionale beeldillusies gemaakt van gelaagd verpakkingstape worden gepresenteerd als een vorm van stedelijke trompe-l'œil . Het gebruik van het eenvoudige medium plakband heeft wereldwijd een enorme opleving gekend en heeft aanleiding gegeven tot een grote verscheidenheid aan vormen.

Er zijn, en blijven, interdisciplinaire samenwerkingen met diverse kunstenaars uit de urban graffiti-scene. Om nog maar te zwijgen van de samenwerking tussen tapekunstenaars en digitale kunstvormen . Sterker nog, de fusie van de twee staat nu bekend als tape mapping , en het is de mix van tapekunst en videomapping die tapekunst op briljante wijze tot leven brengt met visuele effecten.

Door de grote verscheidenheid aan tapes die tegenwoordig geproduceerd worden, zijn er tapes die verschillen in structuur, kleur en vorm. De keuze varieert van kleurrijk tot transparant, van mat tot glanzend, van breed tot smal. De grote verscheidenheid aan beschikbare plakbanden maakt de realisatie van uiteenlopende ideeën mogelijk. Tapekunst stimuleert een volledig experimentele kunstvorm. Tegenwoordig zien we dat tapekunst het populairst is in steden als Berlijn, waar voortdurend unieke kunstprojecten ontstaan ​​die de aandacht trekken.

Door het gebruiksgemak is tapekunst niet langer alleen voor professionele kunstenaars. Het is een favoriet geworden voor knutselprojecten, doe-het-zelfprojecten en interieurdecoratie.

Tegenwoordig wordt tapekunst vaak gebruikt voor merkreclame of als marketinginstrument , en er zijn zelfs bedrijven die zich in tapekunst specialiseren.

Beroemde tapekunstenaars en fantastische tapekunst

Deze nog jonge kunstvorm heeft al diverse gerenommeerde kunstenaars en kunstcollectieven die ware meesterwerken hebben gecreëerd met behulp van plakband. Hun artistieke prestaties beperken zich niet langer tot muurschilderingen.

Max Zorn

In de wereld van tapekunst zijn er een aantal bekende namen om in de gaten te houden. Een van hen is de Nederlandse kunstenaar Max Zorn. Zorn maakt al sinds 2011 tapekunst, voornamelijk straat- en urban art . Hij heeft zijn eigen stijl ontwikkeld, hij bruin verpakkingstape als zijn favoriete materiaal en vervolgens met een scalpel stukjes tape uit acrylglas snijdt om portretten te creëren die van achteren worden belicht.

Buff Diss – Tape Master Down Under

Sinds 2005 versiert de Australische kunstenaar Buff Diss trottoirs, treinen en industriële gebouwen met zijn onconventionele gebruik van plakband. Zijn werk omvat een grote verscheidenheid aan stijlen en thematische materialen, van contourtekeningen en geometrische vormen tot gedetailleerde portretten van mythologische figuren.

Ondanks de vergankelijkheid van het gekozen medium, laat het kunstwerk zelf een blijvende indruk achter op degenen die het geluk hebben het te zien.

De nadruk die de kunstenaar legt op de plaatsing, de aandacht voor detail en de integratie van zijn omgeving, resulteert in interactieve kunstwerken die niet alleen tot leven komen door hun omgeving, maar ook door de mensen die erin verweven raken.

In een interview met Fast Co.Create in 2013 vertelde Buff Diss dat de overstap van verf naar tape als zijn belangrijkste medium puur toeval was. De kunstenaar onthulde ook dat hij zelden schetsen maakt voordat hij aan zijn werk begint. Hij legde uit dat hij geniet van de directheid van het vinden van een ruimte en daarop reageren zonder een vooropgezet idee over het eindresultaat.

Buff Diss combineerde onlangs echter elementen van tape en tekeningen voor zijn installatie in de pub Two Wrongs in Melbourne. De kunstenaar liet zich inspireren door Dürers Inferno-serie, de hoes van Joy Divisions Unknown Pleasures en de achtergrond van Street Fighter II

Buff Diss werkte onlangs ook samen met modefotografe Tess Everett aan een serie geïnspireerd op Shakespeares Ophelia. De serie, getiteld "Ophelia's Rest", toont modellen die poseren te midden van een stedelijk landschap vol hypnotiserende, grafische patronen en bloemdetails, allemaal gecreëerd door de kunstenaar met zijn favoriete materiaal.

Aakash Nihalani – Geometrische tapekunst gemaakt in New York

De New Yorkse straatkunstenaar Aakash Nihalani is een groot liefhebber van geometrische vormen.

De kunstenaar Nihalani gebruikt neonkleurige tape bestaande objecten in de openbare ruimte van New York te transformeren tot zijn 'tape art'-creaties. Door zijn vakkundige gebruik van geometrische vormen en levendige kleuren geeft hij stedelijke structuren en constructies een nieuwe vitaliteit.

In zijn nieuwste serie, "Landline", gaat hij nog een stap verder door mensen uit Brooklyn in zijn kunstwerken te verwerken. Hij ziet af van digitale nabewerking en vertrouwt in plaats daarvan op een perfect afgestemde kijkhoek.

Hieronder kunt u enkele indrukwekkende voorbeelden uit deze bijzondere serie bewonderen. Kunstenaar Aakash Nihalani gebruikt plakband als gereedschap om diverse lichamen en figuren te creëren. Door deze in foto's te integreren, creëert hij optische illusies die de kijker boeien. Deze werken zijn gemaakt in de bruisende metropool New York.

Wat zijn kunst betreft, zegt Nihalani het volgende:

"Ik probeer mensen de kans te bieden een ander New York te ontdekken dan ze gewend zijn, en zo even te ontsnappen aan de dagelijkse routine. We hebben allemaal de mogelijkheid nodig om de stad op een speelsere manier te bekijken, als een wereld die wordt gedomineerd door het samenspel van heel basale kleuren en vormen."

Hij heeft fantastisch werk geleverd.

El Bocho

Een ander opmerkelijk kunstwerk is afkomstig van de in Berlijn gevestigde kunstenaar El Bocho. Als onderdeel van de "Urban Affairs Extended" in 2009 maakte hij een kunstwerk van plakband op de muur van het openbare zwembad in Wedding, waarbij hij uitsluitend gebruik maakte van plakband.

Het werk van El Bocho veroorzaakte grote opschudding.

Zelfgemaakte crew

Achter "Selfmadecrew" staat een in Berlijn gevestigd, wereldwijd actief kunstenaarscollectief met een internationale aanwezigheid, dat zich voornamelijk richt op stedelijke kunstvormen. Zes kunstenaars worden verenigd door hun gedeelde passie voor hedendaagse stedelijke kunst.

Selfmadecrew werd in 2015 opgericht door Slava Osinski specialiseert in tapekunst en straatkunst en wiens werk zowel in binnen- als buitenland veel aandacht had getrokken.

Sinds de oprichting houdt het in Berlijn gevestigde collectief zich bezig met verschillende technieken en gebieden van de hedendaagse kunst. Naast tapekunst zijn de leden van de groep ook gespecialiseerd in spuitbuskunst, zowel binnen als buiten.

Live schilderevenementen

Ze organiseren live schilderevenementen en nemen deel aan tal van straatkunst- en openbare kunstprojecten .

De volgende video, in de stijl van een tape-art tutorial, laat zien hoe de Selfmadecrew straatkunst maakt met gaffertape. De video werd gefilmd tijdens een live show op het WelcomeCamp-evenement in Berlijn . Het voltooide kunstwerk meet 200 x 300 cm. Na maar liefst zes uur tape aanbrengen, was het kunstwerk klaar.

Een gedetailleerde beschrijving van het project is hier te vinden: selfmadecrew.de/live-show-welcomecamp/

Ze verwierven erkenning en een hoge status in de scene door hun opmerkelijke tapekunst- en straatkunstprojecten, evenals door samenwerkingen met diverse partners zoals het Federale Ministerie van Onderwijs en Onderzoek , Urban Nation – Berlijns Museum voor Stedelijke Kunst , het Goethe-Institut en vele anderen.

In het kader van een kunstproject voor de Lange Nacht van de Musea 2022 vond er in de Hanzestad Lübeck opnieuw een live schilderevenement plaats voor het goede doel

Bezoekers van het Hanzemuseum in Lübeck beleefden de "Lange Nacht van de Musea" 2022 onder het motto "Ondersteboven" . Een hoogtepunt van de avond was de live schildershow van Selfmadecrew, die ten goede kwam aan een inzamelingsactie voor de oorlogsslachtoffers in Oekraïne.

Dankzij hun genereuze donaties konden de bezoekers van het evenement een aanzienlijke bijdrage leveren. Aan het einde van de avond werd het resulterende kunstwerk, gemaakt met tape, verloot onder alle donateurs. De Selfmadecrew, onder leiding van Slava Osinski, liet zich inspireren door Andy Warhols kunstwerk Holsten Gate en gaf er een nieuwe interpretatie aan voor het evenement. Solidariteit en medeleven kenmerkten de "Lange Nacht van de Musea" van 2022, waar elke bezoeker de kans kreeg om de slachtoffers van de oorlog in Oekraïne te steunen.

De kunstenaars van Selfmadecrew hebben hun nieuw gemaakte kunstwerken ook gedoneerd aan het goede doel.

Muurschilderingen op de gevangenismuur van een functionerende jeugdgevangenis in Berlijn

In een volledig functionerende jeugdgevangenis in Berlijn is een uniek portret van de crew op een gevangenismuur geschilderd. Het is moeilijk voor te stellen dat zoiets ergens anders ter wereld mogelijk is, maar in Berlijn is het werkelijkheid.

Voor dit project vereeuwigde het kunstenaarscollectief een portret van Helmut Hübener (1925-1942) , een lid van het Duitse verzet, die werd geëxecuteerd gevangenis van Plötzensee

De kunstenaars hebben de muur echter niet volledig overgeschilderd, omdat het een gevangenismuur betrof. Dit alleen al was zeer symbolisch voor de kunstenaarsgroep. Daarom kozen ze ervoor om alleen witte verf te gebruiken – een kleur die in veel culturen onschuld symboliseert.

Verpakkingstapekunst tegen drugs en prostitutie – Bruine verpakkingstape en licht in het Huzur-project met het Urban Nation Museum

De Bülowstrasse in Berlijn heeft niet de beste reputatie: prostituees staan ​​langs de weg, drugsverslaafden hangen rond in donkere steegjes en louche figuren bepalen het straatbeeld.

Het seniorencentrum Huzur is nota bene gevestigd aan de beruchte Bülowstraße. Pal naast de rosse buurt.

De donkere hal? Een geliefde plek voor prostituees, klanten en drugsverslaafden. Daardoor durfden bewoners 's avonds nauwelijks hun voordeur uit.

Selfmadecrew , de Berlijnse kunstenaar Felix Rodewaldt en Slava Osinski – geïnitieerd door het Urban Nation Museum hebben op indrukwekkende wijze aangetoond dat de Bülowstraße anders kan zijn : met straatkunst in de foyer.

De sombere Bülowstraße moet een echte blikvanger worden, een plek van kunst, creativiteit en plezier.

Kunstwerken gemaakt met bruine en gekleurde verpakkingstape zijn een specialiteit van het team. Deze kunsttechniek werkt alleen in combinatie met licht. Daarom worden de werken altijd van achteren belicht, met zonlicht of kunstmatige verlichting zoals ledlampen of tl-buizen.

Voor kleinere afbeeldingen wordt meestal een op maat gemaakte lichtbak ontworpen en gebouwd. In de volgende video kunt u zien welke vooruitgang Slava Osinski de afgelopen jaren met deze techniek heeft geboekt…

Een prachtig, inclusief idee van het hele projectteam was dat elke inwoner van Huzur kon deelnemen aan de creatieve transformatie en de straatkunst kon ervaren. De volgende "Behind the Scenes"-video neemt ons mee in de totstandkoming van dit sociale straatkunstproject:

Kunst in opdracht voor merken en bedrijven

Of het nu gaat om kunst in opdracht of kantoorontwerp, graffiti of een live-evenement op beurzen, een reclamecampagne of een marketingproject – in de Selfmadecrew-galerij vind je foto's en informatie over hun eerdere samenwerkingen met bekende merken, IT-bedrijven en lifestylemerken.

In dit dynamische team realiseren jonge ondernemers hun ideeën hand in hand met ervaren en gerenommeerde kunstenaars. De creatieve geesten van Selfmadecrew verwelkomen voortdurend nieuwe, jonge en veelbelovende leden in hun collectief en vernieuwen zichzelf continu met innovatieve ideeën en frisse perspectieven.

Slava Osinski

Naast zijn belangrijke rol in de Selfmadecrew Slava O. zich ook als soloartiest gevestigd en erkenning gekregen buiten de scene. Een van de meest interessante tapekunstwerken in Berlijn is Portable Tornado uit 2014. Deze driedimensionale sculptuur is gemaakt van meer dan 450 rollen verpakkings- en plakband. De 3D-sculptuur oefent een krachtige visuele aantrekkingskracht uit en wekt een fascinatie op voor de immense kleefkracht van tape.

De immense constructie is zeer indrukwekkend; ze is vijf meter hoog en op het breedste punt, vlakbij het plafond, twee meter breed. De diameter is bijna twee meter. De creatie ervan duurde zeven dagen. Slava O. maakte dit beeldhouwwerk tijdens een evenement op het kunstfestival "Laboratorium Mensch"

Het veelzijdige en soms dramatische levensverhaal van Slava O. nodigt als het ware uit tot een nadere blik op de meest vormende fasen van zijn leven.

Vjatsjeslav "Slava" Osinski werd in 1978 geboren in Oekraïne (toen nog onderdeel van de Sovjet-Unie) en voltooide daar zijn kunstopleiding, waarbij hij technieken in tekenen en linosnede leerde. In 1993 begon hij aan een architectuurstudie, maar moest deze in 1995 afbreken vanwege zijn emigratie naar Duitsland. Hij en zijn familie kwamen als quotavluchtelingen in Lübeck aan en werden daar geconfronteerd met agressieve afwijzing en sociale haat.

Slava kampte ook met gezondheidsproblemen die leidden tot gehoorverlies, dat steeds erger werd. In 2003 verhuisde hij uiteindelijk naar Berlijn, waar hij van 2004 tot 2007 druktechnologie studeerde.

Zijn passie voor schilderkunst en hedendaagse kunst culmineerde uiteindelijk in een noodlottige ontmoeting met de Duitse minimalist Stefan Müller in Berlijn. Deze kennismaking groeide al snel uit tot een vriendschap. Vervolgens raakte Slava diep betrokken bij de uitdagingen van de hedendaagse kunst.

In 2010 sloeg hij eindelijk zijn eigen creatieve weg in en liet zich registreren als freelance kunstenaar. Sinds 2011 is hij actief als straatkunstenaar en beschrijft hij zichzelf als een autodidactische avonturier die constant op zoek is naar nieuwe mogelijkheden en visuele technieken. Zijn eerste stencilwerken in de straten van Berlijn verschenen onder het pseudoniem "Ostap" (Ostapchenko) .

In 2013 werd Slava artist-in-residence bij de Urban Spree-galerie (Berlijn) en kreeg hij daar zijn eerste atelier. Gedurende de twee daaropvolgende jaren kon hij zijn ideeën volledig uitwerken en produceerde hij verschillende series in stedelijke omgevingen, waaronder "Spree Can" (2013-2018) , "Spreewald Underground" (2013-2018), "Art is…" (2014), "FAQlove" (2013-2015) en "Indulgence" (2013-2014).

Tijdens experimenten met plakband en het principe van een monochroom raster naar nieuwe optische effecten met zijn JFK-portret

Dit kunstwerk is gemaakt door op vakkundige wijze witte plakband op het glas van een ruit aan te brengen. De achtergrond van het werk wordt zo gevormd door het glas zelf. De ruimte tussen de plakband en het glas creëert een fascinerend contrast dat de aandacht van de kijker trekt.

Van een afstand lijkt het glas donkerder dan de witte tape. Desondanks blijft het kunstwerk door de openingen in de tape transparant, waardoor er zicht op de buitenwereld is. Natuurlijk licht valt ook door het raam naar binnen en verlicht het werk op een unieke manier.

In hetzelfde jaar richtte de kunstenaar zijn eigen merk op, genaamd "Selfmadecrew", om deel te nemen aan legale projecten. Sindsdien hebben hij en zijn crew aan talloze tentoonstellingen en projecten in opdracht meegewerkt.

Nieuwe straatkunstserie met tape: Bananen als digitale datadragers en autonome zelfzorgende oorlel

Ondanks zijn betrokkenheid bij de Selfmadecrew blijft Slava actief als soloartiest en werkt hij nauw samen met zijn roots in de straatkunst. Wandelend door de straten van Berlijn kom je nu iconische muurschilderingen tegen in de stencilstijl van Banksy, die de kijker uitnodigen om even stil te staan ​​en na te denken.

Daaronder bevindt zich een banaan gemaakt van plakband die, wanneer gedeeld, een digitaal opslagapparaat blijkt te zijn, en een oor dat soms schaamteloos in zijn vinger pulkt en zich op andere momenten autoritair voordoet als een zelfbenoemde majesteit of een redder met een verpleegstersmuts. Wat vertelt de symboliek in deze werken ons?

Wat is de betekenis van het terugkerende Rode Kruis in Ostaps werk? Welke boodschap wil de straatkunstenaar overbrengen met zijn muurschilderingen? Voor veel urban artists draait tape street art niet alleen om esthetiek, maar ook om expressiviteit en maatschappelijke relevantie.

Daarom experimenteren kunstenaars zoals Ostap voortdurend met nieuwe technieken en materialen om hun werken nog expressiever te maken. Straatkunst met tape is een manier om jezelf creatief uit te drukken en tegelijkertijd een statement te maken. In tegenstelling tot graffiti kan deze kunstvorm echter worden gecreëerd zonder gebouwen of openbaar eigendom te beschadigen.

We zullen dus moeten afwachten welke nieuwe ideeën en projecten deze getalenteerde kunstenaar ons in de toekomst zal presenteren – maar één ding is al zeker: Tape Street Art heeft de potentie om de volgende grote kunststroming in de stedelijke omgeving te worden!

Felix Rodewaldt – Kleben ten zuiden van de Weißwurst-evenaar

Sommige kunstenaars gebruiken potloden, anderen zweren bij penselen. Maar ook de in München gevestigde Felix Rodewaldt voegt zich bij ons illustere rijtje, dankzij zijn ongebruikelijke, multifunctionele wapen: plakband. Terwijl anderen worstelen om een ​​pakketje goed te sluiten, gebruikt de 27-jarige pvc-, crêpe- of textieltape om complete muren een extra dimensie te geven.

Hij bedekt ze met stickers over een groot oppervlak en creëert zo voortdurend nieuwe patronen.

“Met mijn kunst verander ik de ruimte en creëer ik beweging.”

zegt Rodewaldt. Zijn werken zijn vaak kleurrijk en geometrisch, omdat het wiskundige aspect van cruciaal belang is in zijn tapekunst, wat hem goed uitkomt, aangezien hij toegeeft dat hij niet goed kan schilderen.

Zijn klanten zijn enthousiast en hij heeft al opdrachten gekregen van gerenommeerde bedrijven en overheidsinstanties. Oorspronkelijk werkte de voormalige kunstacademiestudent uit München met een heel ander medium: stencils , een soort graffiti die met behulp van stencils wordt gespoten.

Later decoreerde hij de ingang van het "Hearthouse ", een combinatie van club en bar op de Lenbachplatz, die voorheen kaal en donker was geweest. Maar Rodewaldt wist daar verandering in te brengen en versierde het trappenhuis met een zwart-wit visgraatpatroon.

Hoewel Rodewaldt tegenwoordig voornamelijk met plakband werkt, heeft hij nog steeds goede contacten binnen de graffitiscene.

"Sommige van mijn graffiti-vrienden gebruiken mijn tape-werk als basis voor hun sjablonen."

Dit onthulde hij in een interview met de Münchense krant Merkur . Hij beschouwt zijn eigen werk dan ook altijd enigszins als een gekleurd sjabloon voor het werk van zijn kunstenaarsvrienden.

TAPE Dat

TAPE That is een kunstenaarscollectief gevestigd in Berlijn. Hun werk varieert van eenvoudige, minimalistische zwart-wit muurschilderingen tot complexe en kleurrijke licht- en video-installaties.

Deze werken zijn te vinden in tentoonstellingen, galerieën, verlaten gebouwen, clubs, showrooms, pop-up stores, kantoren, evenementen, op beursstands en gevels. Het collectief creëert kunstwerken door zich te laten inspireren door de ruimtelijke omstandigheden en deze te integreren in het creatieve proces.

De crew is gefascineerd door het idee om kunst te maken van een alledaags voorwerp dat de meeste mensen als vanzelfsprekend beschouwen. Hoewel ze in Berlijn gevestigd zijn, reizen de tapekunstenaars regelmatig de wereld rond om tapekunst onder de aandacht te brengen en het als een erkende kunstvorm te vestigen

De betekenis van tapekunst voor de stedelijke cultuur

Vooral in stedelijke gebieden zoals Berlijn is er een groeiend aantal evenementen, workshops en congressen gewijd aan tapekunst. De betekenis van tapekunst voor de stedelijke cultuur ligt in het vermogen om de grenzen tussen kunst en stedelijke ruimte te vervagen.

Kunstenaars werken met diverse materialen zoals verf en plakband om hun ideeën te verwezenlijken op moeilijk bereikbare plekken. Ze werken vaak in teams en gebruiken speciale sets en tapes om hun kunstwerken te creëren. Deze samenwerking en het gebruik van onconventionele materialen bevorderen positieve banden tussen de betrokkenen en dragen bij aan een sterkere gemeenschap.

Bovendien gebruiken veel kunstenaars tapekunst als middel om de stad te transformeren en de aandacht te vestigen op lokale problemen. Over het algemeen draagt ​​tapekunst bij aan het vervagen van de grenzen tussen stedelijkheid en kunst, waardoor een nieuwe, dynamische kunstvorm ontstaat.

Tape wordt niet zomaar een materiaal, maar een smeltkroes, een team en een kunstvorm die ons allemaal samenbrengt. Het gaat niet alleen om het creëren van kunstwerken, maar ook om de relatie ervan met mensen, de stad en het milieu. Tapekunst biedt ons de mogelijkheid om de wereld om ons heen op een andere manier te bekijken en op een manier te werken die voor ons allemaal verrijkend is.