Tapekunst: Wanneer stroken schilderijen worden

Het geluid raast onophoudelijk door de lucht. Hetzelfde monotone geluid herhaalt zich, alleen de intervallen en misschien de duur variëren. Strook na strook lijkt het grijs van de muur te worden afgeschaafd.

De rol tape glijdt nonchalant door de vingers van de kunstenaar terwijl hij een paar stappen achteruit doet om de voortgang van zijn werk te bekijken. Een korte pauze, en opnieuw het geluid van afrollende tape, voordat de volgende strook feilloos op het metselwerk terechtkomt.

"De kunst van het plakken" is een manier waarop tapekunst, de kunst van het gebruik van plakband uit Berlijn, soms wordt omschreven. Het is een genre binnen de straatkunst waarbij de verf niet uit een blik, kwast of patroon komt, maar van een rol. De kunstwerken worden in het stadsbeeld geplakt.

Denkbeeldige kleurstrepen in de vorm van stroken plakband, die zich een weg banen door rechte lijnen over huismuren of stoeptegels. Weer en toeval bepalen de levensduur van deze veelal woordloze dialogen in de openbare ruimte.

Hoewel kunst met plakband geen nieuwigheid meer is, is het zeker een relatief jong fenomeen in de stedelijke kunstscene .

Wat kenmerkt deze vorm van stedelijke kunst?

Tapekunst wordt vooral gekenmerkt door het gebruikte materiaal – verpakkingstape – en kan daardoor een waar spektakel worden. Meestal wordt er klassieke, brede bruine verpakkingstape gebruikt, het soort dat we allemaal wel kennen van thuis.

Als alternatief wordt er gebruikgemaakt van zogenaamde plakband in duizend verschillende kleuren. Of de kunstenaars grijpen naar transparante plakstrips, die we allemaal gebruiken voor het inpakken van cadeaus. In sommige werken en performances is de tape zelfs volledig niet-klevend en bestaat deze uit PVC-stroken die worden opgerold en uitgerekt.

Juist omdat tapekunst zo sterk draait om het materiaal waarvan het gemaakt is, verrast het de kijker met de schijnbaar eindeloze mogelijkheden die dit materiaal, dat voor ons zo banaal lijkt, kan bieden.

Berlijn als bolwerk van tapekunst

"kunst van het lijmen" heeft pas een paar jaar haar sporen nagelaten in Duitsland straten van Berlijn opnieuw de perfecte voedingsbodem voor creativiteit, inspiratie en innovatie.

De stad is nu een bolwerk geworden voor tapekunst, met een aantal gerenommeerde kunstenaars die de straten van Berlijn tot hun openluchtstudio hebben omgetoverd.

Toonaangevende figuren in de kunst van de lijmfotografie: Buff Diss & Slava Ostapchenko

De Australiër Buff Diss naam gemaakt als pionier van de lijmkunst en was tevens de inspiratiebron voor het collectief dat deze kunstvorm in dit land op de culturele kaart zette: de "Klebebande" (Lijmbende) .

Adobe Creative Cloud Event 2015 in Berlijn: Klebebande – Tape Art in Time-Lapse (Video)

Drie creatieve geesten, allen uit Berlijn, die de kunst van het filmmaken met lijm "snijdsel voor snijdsel" hebben ontwikkeld en gepromoot. Bruno , Bodo en Kolja creëerden ook "Klebeland", een ongeëvenaarde schat aan materiaal voor kunstenaars en creatievelingen.

Een aantal veelbelovende talenten staat op het punt om tapekunst, waarbij gebruik wordt gemaakt van plakband en snijgereedschap, steeds meer in het algemene culturele bewustzijn te vestigen. Slava Ostapchenko .

De in Oekraïne geboren kunstenaar heeft Berlijn ontdekt, zowel voor zichzelf als voor zijn werk. Levendige "materiële spektakels" vormen de kern van zijn oeuvre, en een heldere beknoptheid is vrijwel onlosmakelijk verbonden met zijn schilderijen en installaties: De kunst van het tapen .

Joachim Rodriguez y Romero

Eigenaar en directeur van Kunstplaza. Publicist, redacteur en gepassioneerd blogger op het gebied van kunst, design en creativiteit sinds 2011. Afgestudeerd in webdesign aan de universiteit (2008). Verdere creatieve ontwikkeling via cursussen in vrijhandtekenen, expressief schilderen en theater/acteren. Diepgaande kennis van de kunstmarkt opgedaan door jarenlang journalistiek onderzoek en talloze samenwerkingen met belangrijke spelers en instellingen in de kunst- en cultuursector.

www.kunstplaza.de/