Sculptuur “De kathedraal” (Étude pour le secret) van Auguste Rodin, versie in kunstbrons

François-Auguste-René Rodin wordt beschouwd als een briljante vernieuwer in de beeldhouwkunst en behoort, samen met Praxiteles, Michelangelo, Cellini en Canova, tot de grootste beeldhouwers aller tijden. Zijn oeuvre is zo omvangrijk dat er nog geen complete catalogus van zijn werken is verschenen. Deze zou ongetwijfeld honderden pagina's beslaan. Rodin studeerde aan de École des Beaux-Arts, nadat hij driemaal was afgewezen door de École des Beaux-Arts in Parijs. Rodin was een vurig bewonderaar van schoonheid. Hij was vooral gefascineerd door het menselijk lichaam, dat hij herhaaldelijk vereeuwigde in zijn "vérité fugitive", in het vluchtige moment: een levendige, pulserende schoonheid die onder zijn creatieve handen een onvergankelijke vorm aannam. Alles wat Rodin met zijn handen creëerde, straalt een enorme vitaliteit en ontembare kracht uit. Zijn sculpturen, met hun veelzijdige, gefragmenteerde oppervlakken, luidden een nieuw tijdperk in de beeldhouwkunst in. Het genie van Rodins moderne vormtaal, die elementen van het impressionisme bevatte, de monumentale pose van de academische stijl verwierp en emotionele toestanden tot leven bracht in dynamische oppervlakken, moest nog worden erkend: "Durf van licht - bescheidenheid van schaduw" - Rodin componeerde deze dialoog van verhogingen en verlagingen in de "huid" van zijn sculpturen. Flikkerende lichteffecten en mysterieuze schaduwen bezielen zijn figuren en brengen ze tot leven: "Beeldhouwen is de kunst van het weergeven van vormen in het spel van licht en schaduw."