Kunst uit de prehistorie en vroege geschiedenis: Germaanse kunst; de opkomst van het Lombardische koninkrijk

Longobarden is al raadselachtig: een bekende hypothese is dat ze vernoemd zouden zijn naar hun lange baarden, maar die waren waarschijnlijk geen echt uniek kenmerk enkele eeuwen vóór de uitvinding van de schaar .

De naam zou ook afgeleid kunnen zijn van hun hellebaarden, de bijzonder lange strijdbijlen waarmee deze vroege Germaanse volkeren mogelijk nieuwe gebieden konden veroveren.

Volgens de mythe van de goden rond Odin = Wodan (voor ons, sinds Richard Wagner, Wotan) en zijn vrouw Frea (= Frigg, godin van het huwelijk en het moederschap, die, afgezien van bepaalde overlappingen in hun invloedssferen, niets te maken heeft met de vruchtbaarheids- en liefdesgodin Freya Winnili die inheems waren in een veel noordelijker gebied, kwamen in conflict met de Vandalen , en tijdens dit conflict ontvouwde zich een ingewikkeld verhaal, aan het einde waarvan de Winnili bekend werden als de Longobarden…

Hoewel mythen over de goden in wezen roddelverhalen zijn die ongeveer evenveel waarheid bevatten als roddelbladen of blogposts van onwetende mensen, mag men er in ieder geval van uitgaan dat Winnilli en Lombards ooit over het land zwierven en dat er verhalen over hen werden verteld.

Het is een feit dat Winniler tegenwoordig alleen nog te bewonderen is bij middeleeuwse reconstructies ( www.winniler.net/gallery.html ); terwijl de Longobarden ons een schat aan prachtige kunst en architectuur hebben nagelaten.

Voor meer seculier ingestelde mensen kan de geschiedenis van de Longobarden als volgt worden samengevat: De Longobarden waren in feite Germaanse stammen van de Elbe, net als de Sueben (= Zwaben) en de Semnonen (die opgingen in de Alamannen ), met een bewezen aanwezigheid aan de benedenloop van de Elbe in de late 1e eeuw v.Chr.

Rond 370 na Christus werd het waarschijnlijk te koud voor de Longobarden in Germanië , dus trokken ze vanuit de benedenloop van de Elbe (waar ze zich hadden gevestigd in de vruchtbare regio Magdeburg Börde) in zuidoostelijke richting, altijd richting de zon. Op een gegeven moment dwaalden ze waarschijnlijk iets te ver naar het oosten af ​​en besloten daarom vlak voor Boedapest rechtsaf te slaan (waarschijnlijk omdat het weer kouder werd) – wat nu mogelijk was, aangezien ze daarvoor lange tijd richting de steile rotswanden van de Alpen waren gemarcheerd.

De bocht naar rechts na het ronden van de Alpen was een goed idee en bracht de Lombarden eindelijk in het noorden van de Italiaanse laars; de Po-vallei had klimatologisch gezien echt iets te bieden voor koude, slecht geklede kolonisten aan de oevers van de Elbe.

De Longobarden veroverden Turijn, Verona, Genua en ook kortstondig Venetië; Pavia, gelegen net onder Milaan, werd de hoofdstad van het Longobardische koninkrijk dat door koning Albion in het warme zuiden was gesticht en dat bestond van 568 tot 774.

Gedurende 206 jaar konden de mensen in het prachtige, warme Lombardische koninkrijk in vrede leven, bouwen en kunst maken. Toen verzamelde de volgende grote onruststoker genoeg dwazen voor een collectieve massamoord/massazelfmoord: Karel de Grote belegerde Pavia maar liefst negen maanden in 774 en veroverde de stad uiteindelijk omdat er aan zijn kant een paar mensen meer overleefden.

Karel de Grote liet de laatste Lombardische koning, Desiderius, en zijn vrouw gevangenzetten in een Frankisch/Frans klooster (in Corbie aan de Somme) om zichzelf tot koning van de Lombarden te kronen.

Het Lombardische koninkrijk maakte nu deel uit van het Frankische koninkrijk, een feit dat vrij snel door iedereen werd geaccepteerd. Alleen de zoon van Desiderius (die ongetwijfeld eeuwige wraak had gezworen voor de schande die zijn ouders was aangedaan, zoals in een of andere mythe wordt verteld) bleef geïsoleerde opstanden in Friuli en de omliggende gebieden aanwakkeren, en het hertogdom Benevento (in het zuiden, bijna aan de punt van de laars in het huidige Campanië) bleef zo ​​lang zo weerbarstig dat het pas aan het einde van de 11e eeuw met geweld werd ingelijfd bij het Normandische koninkrijk .

Voor het overige ging het leven gewoon door; de Longobarden namen geleidelijk Romeinse tradities over en bekeerden zich in de 7e eeuw ook steeds vaker tot het katholicisme (wat hen in de toekomst niet veel meer vrede zou brengen).

De Longobarden: Germaanse stammen (Documentair hoorspel)

Documentaire: THE LONGBARDS (dvd / preview)

De naam van de Lombarden leeft voort in de naam van de Noord-Italiaanse regio Lombardije (Italiaans: Lombardia, ook Langobardia); de Lombardische taal, die sinds ongeveer 1000 als uitgestorven wordt beschouwd, wordt in stand gehouden door het "Centro di dialettologia e di etnografia" in Bellinzona/Ticino en soms ook door Radiotelevisione Svizzera; verder hebben slechts enkele moderne Lombardische zangers zich lange tijd bekommerd om het Lombardische erfgoed van Italië (met matig succes, dialecten worden in Italië eerder als een "proletarische taal" beschouwd).

Er is momenteel veel verandering gaande; het referendum van 22 oktober 2017 bracht al geheel nieuwe aspiraties voor autonomie in Veneto en Lombardije , aangewakkerd door het Catalaanse onafhankelijkheidsreferendum. De situatie in Italië is sindsdien niet verbeterd; overbelaste Italiaanse politici zitten opnieuw gevangen in een "wij tegen de rest van de wereld"-mentaliteit. Deze verraderlijke manipulatie van het aangeboren menselijke verlangen naar groepsverbondenheid is door gevestigde systemen door de geschiedenis heen gebruikt als afleiding.

Omdat het altijd zo goed heeft gewerkt – vastgeroeste systemen maken het leven moeilijk, vooral voor mensen met goede bedoelingen, omdat het makkelijker is en op actie lijkt, terwijl kwaadwillenden steeds meer vrijheid krijgen; en de "ontmanteling" kan alleen van de burgers zelf komen.

Tegen de tijd dat ze beseffen wat er aan de hand is, zijn ze zo bang dat ze niet meer helder kunnen denken, en dat leidt ertoe dat kansarme mensen zelfbenoemde redders volgen die in werkelijkheid alleen zichzelf willen redden..

In Italië lag de aanvankelijke focus op "aanvullende vormen van autonomie", zoals de erkenning en het behoud van het Lombardische dialect; nu wordt er al gesproken over "terugtrekking uit alles". Het zou geen enkele kunsthistoricus verbazen als de xenofobe Lega, die sinds juni 2018 deel uitmaakt van de regeringscoalitie, de Lombardische kroon binnenkort weer uit de vergetelheid zou halen.

De oorspronkelijke en volledige naam van de Lega is "Lega Nord per l'indipendenza della Padania" (Noordelijke Liga voor de Onafhankelijkheid van Padania). Deze "propagandastaat" van Padania heeft veel gemeen met het voormalige Lombardische koninkrijk, en de beroemde IJzeren Kroon van de Lombarden heeft andere machtsbeluste neurotici aangetrokken: keizers van het Heilige Roomse Rijk droegen hem in de Middeleeuwen voortdurend om hun aanspraak op Lombardije, nu "Koninkrijk Italië" genoemd, te benadrukken. Napoleon Bonaparte , en als keizer Napoleon I bracht hij 23 jaar oorlog met zich mee, die 3,5 miljoen oorlogsslachtoffers eiste.