Kunstgeschiedenis – Moderne kunst – Kunstenaar: Adalbert Stifter

In de jaren 1850 werkte Stifter ook samen met oprichter Johann Nepomuk Graaf Ungnad von Weißenwolff aan de oprichting van de Opper-Oostenrijkse Kunstvereniging en aan de verwerving van kunst voor de Opper-Oostenrijkse Staatsgalerie (de eerste galerie in de gehele Duitstalige wereld die door het volk was opgericht en aan het volk was gewijd).

Stifter begon al vroeg met schilderen; chronologisch geordende afbeeldingen van zijn schilderijen van 1823 tot kort voor zijn dood zijn hier te bekijken: Bibliotheca Augustana: Het geschilderde oeuvre ; een geslaagde reflectie op zijn korte en onvervulde leven wordt gepresenteerd in de volgende video:

Stifter maakt nog steeds, zij het af en toe, deel uit van het leesrepertoire voor iedereen die de kunst van de Duitse taal verder wil begrijpen dan alleen de oppervlakte. Hij is echter achterhaald als direct rolmodel, simpelweg omdat de aandachtsspanne van de gemiddelde Twitter-gebruiker nauwelijks verder reikt dan de eerste komma in een zin van Stifter.

Met dit doel voor ogen schreef Stifter het mooiste literaire cadeau-idee voor sadisten: "Indian Summer", 1000 pagina's met gegarandeerd minder plot dan Musils "De man zonder eigenschappen", waarin de gekwelde lezer uiteindelijk "de afzonderlijke woorden telt terwijl ze wegdruppelen in de oceaan van de eeuwigheid" (verwijzend naar een citaat van Stifter waarin hij sprak over horen, stilte en minuten).

Het is nogal verrassend dat voedingsdeskundigen Adalbert Stifter nog niet als waarschuwend voorbeeld hebben ontdekt: met zes maaltijden per dag, een tweede ontbijt van schnitzel met aardappelsalade, zes forellen als voorgerecht en een driegangenmenu inclusief een hele gebraden eend, at hij zichzelf opzettelijk levercirrose in, om vervolgens op 62-jarige leeftijd in een diepe depressie te sterven – zelden wordt zo nauwkeurig en begrijpelijk aangetoond wat een heerlijk gebraden gerecht uit de pan en oven met de gehele stofwisseling kan doen.