Kunst uit de prehistorie en vroege geschiedenis: Germaanse kunst

Germaanse kunst behoort volledig tot de prehistorie en vroege kunstgeschiedenis en niet tot de eigenlijke kunstgeschiedenis van de Noordse volkeren. Dit komt doordat deze kunstgeschiedenis niet wordt beschouwd als 'Germaanse kunstgeschiedenis', maar eerder als de kunstgeschiedenis van de naties waaruit de Germaanse stammen uiteindelijk zijn voortgekomen en die tot op de dag van vandaag bestaan.

De verschillende Germaanse stammen, van de Longobarden tot de Vikingen, die Europa bevolkten van Italië tot het uiterste noorden, bereikten nooit een hoogstaande cultuur. Cultuur, ja, met gouden munten en nog meer goud, vrouwengraven (waarom alleen vrouwen?), helmplaten en ruiterstenen, diverse kunststijlen zoals de Borres-stijl , Jelling-stijl , Mammen-stijl , Oseberg-stijl , Ringerike-stijl , Runestone- , Animal-stijl , Urnes-stijl en Vendel-stijl , schijfbroches, vogelbroches en draaiwielen, maar geen hoogstaande cultuur.

Men zou kunnen betogen dat kleine gouden plaatjes, bedekt met ingewikkeld versierde figuren en met een delicate hand vervaardigd, niet beslist verfijnder zijn dan een Warholiaanse verzameling blikjes; maar een hoge cultuur omvat veel meer: ​​een uniform schrift en een uniforme taal, een kalendersysteem dat samen met cultuur en religie een gedeelde manier van denken en voelen vormt; landbouw, inclusief handel en opslag; de ontwikkeling van steden en wetenschappen; een politiek georganiseerde samenleving met een georganiseerd en doelgericht systeem van bestuur, wetgeving en administratie;

Arbeidsverdeling onder de burgers; scholing van gespecialiseerde sociale klassen; een machtig leger met beroepssoldaten; het creëren van verfijnde artistieke prestaties op het gebied van literatuur, muziek, beeldende kunst en architectuur.

De Germaanse volkeren misten wellicht enkele kenmerken van een hoge cultuur; met name op het gebied van steden, wetenschap en architectuur waren hun samenlevingen nog niet zo geavanceerd. Maar ze waren zeker politiek georganiseerd, vooral als men de oorspronkelijke betekenis van de term in ogenschouw neemt – elke activiteit of intellectuele constructie die betrekking had op de gemeenschap van de "oude Grieken", de polis.

Er waren ook al beginselen van een georganiseerd en planmatig systeem van bestuur, wetgeving en administratie (en misschien heeft degene die meteen denkt "eerdere benaderingen werkten waarschijnlijk beter" wel gelijk), een machtig leger met beroepssoldaten en de daarmee samenhangende regelmatige opleiding van gespecialiseerde sociale klassen (om afgedankte militaire leiders op te leiden), en de ambitie, of het gebrek daaraan, van artistieke prestaties is wellicht ook subjectief, zelfs als die artistieke prestaties al lang geleden zijn geleverd.

Achteraf bezien zou een niet-wetenschapper wellicht redenen kunnen vinden om de wetenschappelijke beoordelingen in twijfel te trekken (volgens het motto: liever een paar goudvlokjes ter grootte van een vingernagel dan een opblaasbare poedel van 40 miljoen dollar); hij zou zich zelfs kunnen afvragen of de culturele euforie van 2017 niet al behoorlijk was gezakt.

Hoewel er geen gebrek is aan verfijnde prestaties van auteurs en architecten, kunstenaars en muzikanten, hangt de erkenning van deze prestaties meer af van de marketingvaardigheden van de kunstenaar (auteur, architect, muzikant) en hun wil en vastberadenheid om zichzelf in de media te presenteren dan van de verdienste van de prestatie zelf.

Werkende burgers werken zich een slag in de rondte, verdeeld over verschillende beroepen; helaas leidt dit tot steeds meer geschoolde arbeiders die slechts in zeer gespecialiseerde vakgebieden zijn opgeleid, zonder een voldoende brede basis. Een brede opleiding is immers duur, en de kern van het probleem is dat de vruchten van dit harde werk steeds vaker alleen ten goede komen aan degenen voor wie een brede opleiding te duur is.

Het machtige leger is nu ontmaskerd als een plaag voor de mensheid, en het leger van beroepssoldaten als een goede manier om geharde psychopaten, emotieloze, sociaal gehandicapte personen of andere intern of extern traumatische lasten voort te brengen.

Met de gespecialiseerde sociale klassen nemen de problemen toe naarmate de focus meer op "veel geld verdienen" komt te liggen; de politiek georganiseerde samenleving wordt apolitiek of verdwijnt in echokamers; het georganiseerde en geplande overheids-, rechts- en administratieve systeem is niet in staat om een ​​vliegveld en een treinstation te bouwen in de tijd die de Chinezen nodig hebben om de helft van hun land te herbouwen.

Steden worden steeds onleefbaarder voor gewone burgers, wetenschap is onderworpen aan de markt, landbouw vernietigt het land en het grondwater, en handel heeft in het geheim de overhand genomen.

Het hamsteren maakt plaats voor een gebrek aan eigendom als gevolg van gedwongen veilingen; een uniform schrift en taal, kalendersysteem, cultuur en religie vormen slechts een gemeenschappelijke manier van denken en voelen voor degenen die zich niet uit angst barricaderen... misschien moet de definitie van hoge culturen herzien worden.