Thomas Ruff – wereldberoemde fotograaf uit het Zwarte Woud

Een Duitse fotograaf, die hoog op de lijst van 's werelds meest gerespecteerde kunstenaars staat, zegt zelf dat hij "niets met kunst te maken had" .

Thomas Ruff in vogelvlucht

Thomas Ruff , geboren in 1958, verwierf eind jaren tachtig als prominent lid van de Düsseldorfse School, een illustere groep jonge fotografen die werden opgeleid door Bernd en Hilla Becher. Deze groep gaf vorm aan het fotografische medium door hun experimentele aanpak en hun betrokkenheid bij de snel veranderende technologieën van de fotografie.

Ruff brak opvallend met de stijl van zijn mentoren en ontwikkelde een onderscheidend perspectief binnen de conceptuele fotografie . Zijn werk wordt gekenmerkt door het doelbewuste gebruik van kleur en de creatieve manipulatie van bronafbeeldingen – aanvankelijk door middel van handmatige retoucheertechnieken en later door innovatieve digitale processen. Door fotografische afdrukken naar een monumentaal niveau te tillen, vervaagt hij de grenzen tussen fotografie en schilderkunst.

In duidelijk afgebakende series ontwikkelt Ruff zijn technieken voor de diepgaande analyse van verschillende fotografische genres, waaronder portret-, naakt-, landschaps- en architectuurfotografie . Zijn uitgebreide onderzoek naar de 'grammatica van de fotografie' heeft niet alleen een aanzienlijke invloed gehad op latere generaties fotografen, maar verklaart ook de diversiteit van zijn onderwerpen en het immense scala aan technische middelen dat hij gebruikt bij het creëren van zijn werken – van verouderde apparatuur tot geavanceerde computersimulaties en alles daartussenin.

Het werk van Thomas Ruff nodigt ons uit om de vaak onzichtbare mechanismen achter fotografie te onderzoeken en neemt de kijker mee naar een fascinerende wereld van beeldproductie die zowel intellectueel stimulerend als artistiek verrijkend is.

Jeugd en Ruffs weg naar de fotografische kunst

Thomas Ruff werd in 1958 geboren in Zell am Harmersbach, een klein stadje aan de rand van het Zwarte Woud. Als vierde van zes kinderen beleefde hij een bewogen jeugd in het stadje, waar zijn ouders hun kinderen veel vrijheid gaven en hen verder zo goed mogelijk ondersteunden. Voor Thomas Ruff leidde dit er aanvankelijk toe dat hij naar de wiskunde- en natuurwetenschappelijke middelbare school in Hausach ging, anderhalf uur met de trein verderop.

Tijdens zijn laatste drie jaar op het gymnasium kreeg Thomas Ruff geen tekenlessen vanwege een lerarentekort. Hij raakte geïnteresseerd in astronomie en kocht op zestienjarige leeftijd zijn eerste camera, die hij leerde gebruiken in een cursus voor volwassenen. Fotografie werd zijn hobby en na zijn middelbareschooltijd wilde Ruff astronomie of fotografie studeren.

Fotografie leek hem de gemakkelijkere optie; oorspronkelijk wilde hij reisfotograaf worden en solliciteerde hij direct na zijn middelbareschooldiploma in 1977 naar de Kunstacademie van Düsseldorf , destijds de enige academie in Duitsland die een fotografieopleiding aanbood. Voor zijn aanmelding diende hij zijn twintig beste 35mm-dia's in, die werden beoordeeld door de gerenommeerde fotograaf Bernd Becher , die net hoogleraar fotografie aan de kunstacademie was geworden.

fotografieopleiding voltooide onder zijn leiding en die van zijn vrouw Hilla Becher , een eveneens befaamde fotografe die nauw met haar man samenwerkte bij de opleiding van de studenten, tot 1985. Samen leidden ze een bijna legendarische kunstopleiding in fotografie, later vaak aangeduid als de "Becher School", waaruit, naast Ruff, andere internationaal vooraanstaande vertegenwoordigers van de Duitse fotografie voortkwamen, zoals Andreas Gursky, Thomas Struth, Jörg Sasse en Axel Hütte.

Thomas Ruff kwam tijdens zijn studie voor het eerst in nauw contact met kunst en kunstenaars; hij moest op een compleet nieuwe manier leren kijken en beseffen dat zijn eerder gemaakte, prachtige landschapsfoto's niets meer waren dan aangenaam contemplatieve clichés. Dit leidde aanvankelijk ("natuurlijk," zoals hij later zei) tot een diepe crisis; hij was een jaar lang niet in staat iets te creëren. Het was echter juist in deze crisis dat hij de overstap maakte van een loutere interesse in fotografie naar een artistieke verkenning van fotografie.

Vervolgens begon hij zelf kunst te maken en foto's te nemen die voortkwamen uit een intelligente omgang met zijn omgeving. Ruff hecht veel waarde aan authenticiteit in zijn werk, wat het vermogen bevordert om dingen te zien en te fotograferen zonder vooroordelen.

Tijdens zijn studie en daarna nam hij de tijd om zijn eigen weg te vinden, en het succes van deze aanpak werd al snel duidelijk toen hij relatief vroeg werd benaderd door eerst één, en vervolgens door meerdere andere galerieën die zijn werk wilden tentoonstellen. En zo ging het verder; Ruff hoefde zich nooit diepgaand te verdiepen in de marketingkant van kunst, en vertrouwde succesvol op het (zoals hij het zelf omschrijft, naïeve) geloof uit zijn beginjaren dat goed werk vanzelf zou zegevieren.

Vroege werken en internationale doorbraak

De eerste werken die de aandacht van galeriehouders trokken, waren portretten op klein formaat met een witte achtergrond. Ruff exposeerde ze in 1986 in Villeurbanne, Frankrijk, en verkreeg daar de financiële middelen om zijn eerste portretten op groot formaat te laten maken. Deze werden in 1987 tentoongesteld in de Johnen & Schöttle Galerij in Keulen, en een ervan werd aangekocht voor het Museum voor Moderne Kunst in Frankfurt, dat in 1991 werd geopend.

Deze portretten hielpen Ruff internationale erkenning te verwerven ; ze, samen met zijn nieuwe serie "Houses", werden eind jaren tachtig ("Aperto" in Venetië, "BiNationale" in Düsseldorf en Boston). Zowel particuliere als publieke verzamelaars toonden zoveel interesse in zijn werk dat hij zich kon wagen aan duurdere projecten. In 1989 begon hij aan zijn serie "Stars", waarvoor hij meer dan 1000 negatieven van wetenschappelijke astrofotografie kocht.

serie "Blauwe Ogen" op de Franse kunstcriticus die zijn portretserie had vergeleken met de kunst van het socialistisch realisme en het fascisme. In 1992 inspireerden televisiebeelden van de Golfoorlog Thomas Ruff tot het maken van de serie " Nachten ", waarvan sommige werken werden tentoongesteld op documenta IX .

In 1993 ontving hij een beurs in Rome, in 1994 creëerde hij twee series waarin hij een breed scala aan fotografische technieken toepaste, en in 1999 kreeg Ruff van het architectenpaar Herzog & de Meuron om de gevel te ontwerpen voor hun bibliotheek van de Hogeschool Eberswalde.

In 1995 van Thomas Ruff in het Duitse paviljoen op de Biënnale van Venetië , en in 1996 behandelde hij diverse politieke gebeurtenissen in zijn serie posters.

Aan het eind van de jaren negentig begon Thomas Ruff aan een nieuw artistiek avontuur, dit keer in de fotografie. In tegenstelling tot veel fotografen putte hij zijn inspiratie niet uit zijn eigen foto's, maar vond die op internet, waar zijn verlegenheid hem ervan weerhield direct contact met mensen te leggen.

Eind jaren negentig was het internet al een gevestigde waarde. Ik typte termen in als 'naaktfotografie' en 'pornografie', en deze sites verschenen direct. Het lijkt erop dat 's werelds oudste beroep de voordelen van het internet al vroeg inzag

Ruff herinnert zich dit in een interview met Deutschlandfunk Kultur*.

Ruff transformeerde de gevonden beelden tot gepixelde kunstwerken die een unieke esthetiek ontwikkelden. Zijn doel was niet simpelweg om zijn "heteroseksuele en mannelijke blik op het vrouwelijk lichaam " te presenteren. Integendeel, hij koos voor een democratische benadering door alle seksuele voorkeuren en praktijken, inclusief hun diversiteit, af te beelden.

Door middel van zijn werk stimuleert hij een intensievere verkenning van de verschillende facetten van de menselijke seksualiteit en een herdefiniëring van de grenzen tussen kunst en alledaagse waarneming.

In 1999 begon hij aan zijn beroemde serie "naakten" , waarvoor hij pornografische websites van internet als bronmateriaal gebruikte. Diverse architectuurfoto's (van onder andere Mies van der Rohe) werden onderdeel van de serie "lmvdr" , en opnieuw voor Herzog & de Meuron versierde hij de vloeren van de "Fünf Höfe" in München met afbeeldingen.

In 1999 kreeg Thomas Ruff een hoogleraarschap aan de Staatsacademie van Düsseldorf hij (na een korte onderbreking door Jeff Wall "Becher-klas". Gedurende deze periode verwierf hij samen met Andreas Gursky, Axel Hütte en Laurenz Berges een fabrieksterrein in Düsseldorf, waar hij een grote studio betrok.

Het internet blijft een terugkerend thema, ook in de series "Substrate" en "JPEGs" ; het fotoboek "Nudes" werd in 2003 gepubliceerd met een tekst van Michel Houellebecq. Maar dat is niet alles; tussendoor ontstond "The Explosive Object" en "Stellar Landscapes" tentoongesteld in Münster , waarin 60 Mars-afbeeldingen (van NASA) werden gemanipuleerd om de indruk te wekken Mars vanuit een vliegtuig te bekijken.

Net als Mars, bevat de serie "Cassini" ook verwijzingen naar zijn jeugdige liefde voor astronomie, met buitengewone en werkelijk buitenaardse beelden van Saturnus en zijn manen, genomen door de gelijknamige ruimtesonde.

In het voorjaar van 2012 was in het Haus der Kunst in München een overzichtstentoonstelling te zien van het indrukwekkende werk van Thomas Ruff.

De volgende video toont een interview van 30 minuten met de kunstenaar, afgenomen door Thomas Weski in het Haus der Kunst in München:

 

Tentoonstellingen over de hele wereld

Het werk van Ruff is te zien geweest in talrijke solotentoonstellingen bij gerenommeerde instellingen over de hele wereld, waaronder

• de Whitechapel Gallery in Londen (2017);
• het Nationaal Museum voor Moderne Kunst in Tokio (2016; vervolgens te zien in het 21st Century Museum of Contemporary Art in Kanazawa, Japan);
• de Art Gallery of Ontario in Toronto (2016);
• het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst (SMAK) in Gent (2014);
• het Museum voor Moderne Kunst in New York (2014);
• het Haus der Kunst in München (2012);
• het LWL Staatsmuseum voor Kunst- en Cultuurgeschiedenis in Münster (2011);
• het Centro de Arte Contemporáneo de Málaga in Spanje (2011);
• het Castello di Rivoli in Turijn (2009);
• het Museum voor Hedendaagse Kunst in Freiburg, Duitsland (2009);
• de Kunsthalle Wien in Wenen (2009);
• de Műcsarnok-kunsthal in Boedapest (2008);
• het Moderna Museet in Stockholm (2007);
• het Sprengel Museum Hannover in Duitsland (2007);
• het Musée d'art moderne et contemporain in Genève (2004);
• evenals het Museo Tamayo in Mexico-Stad (2002).

In 2018 was Thomas Ruff te zien in de tentoonstelling "Photography Spotlight" in het Victoria and Albert Museum in Londen, ter gelegenheid van de opening van het nieuwe fotografiecentrum van het museum. Om deze bijzondere opening te markeren, creëerde de kunstenaar een nieuw werk getiteld "Tripe", waarmee hij op indrukwekkende wijze zijn meesterlijke innovatievermogen demonstreerde.

K20 – Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen een uitgebreide retrospectieve van zijn werk plaats . De grote solotentoonstelling "Thomas Ruff: after.images – Works 1989–2020" , samengesteld door Martin Germann, bood bezoekers een fascinerend inzicht in Ruffs oeuvre en bracht niet alleen de indrukwekkende werken uit de "Tableaux Chinois" , maar ook vijftien andere series die al in 1989 waren gemaakt en die te zien waren in het National Taiwan Museum of Fine Arts in Taichung.

In 2022 was de tentoonstelling “ Thomas Ruff: Méta-Photographie” te zien in het Musée d'art moderne et contemporain de Saint-Étienne Métropole (MAMC) in Frankrijk. Later datzelfde jaar organiseerde de Kunsthalle Bielefeld in Duitsland een duo-tentoonstelling met werken van zowel Thomas Ruff als James Welling. Dit bood kunstliefhebbers de gelegenheid om twee verschillende artistieke perspectieven op het medium fotografie te ervaren en hun ontwikkeling te volgen.

Thomas Ruff in de galerij van David Zwirner

sinds 2000 David Zwirner Gallery. In deze periode heeft de kunstenaar in totaal twaalf solotentoonstellingen gehad in de verschillende ruimtes van de galerie. Hieronder vallen diverse indrukwekkende presentaties in New York (in 2000, 2001, 2003, 2005, 2007, 2010, 2013, 2016 en 2022), evenals uitstekende tentoonstellingen in Londen (2016), Hongkong (2019) en Parijs (2021). Elk van deze evenementen bood niet alleen een diepgaand inzicht in Ruffs artistieke praktijk, maar droeg ook bij aan de groeiende waardering voor zijn kunst op internationaal niveau.

"Thomas Ruff: expériences lumineuses" zal in januari 2025 in Londen te zien zijn.

Meer informatie en een bredere selectie van zijn werken vindt u op artnet – Thomas Ruff Een kleine selectie kleurenlithografieën en giclée-afdrukken van de gerenommeerde Duitse fotograaf is ook te vinden in onze online galerie

De werken van Thomas Ruff brengen regelmatig recordprijzen op bij veilingen; zijn duurste schilderij uit de "Sterren" werd geveild voor een indrukwekkend bedrag van 180.000 euro.