Robert Motherwell: Een blik op een geest die zichzelf heeft gecreëerd

Robert Motherwell in de kunstwereld: vergeten? Nooit bestaan?

Robert Motherwell niet vergeten en zeker niet van zijn plaats in de ranglijst beroofd; hij is immers een zeer bekende en hoog gewaardeerde kunstenaar in de VS. Dat hij slechts de 223e , is de schuld van onze (arrogante) Europeanen. Wij willen immers altijd dat kunstenaars ernaar streven om in Europa uitgenodigd te worden, terwijl Robert Motherwell simpelweg niet wist hoe hij zijn tijd zo kon verdelen dat hij zelfs maar een fractie van zijn verplichtingen in zijn thuisland kon nakomen…

Europa nodigde Motherwell niet expliciet genoeg uit; pas in de jaren zeventig (tegen het einde van zijn carrière) had hij belangrijke overzichtstentoonstellingen in een aantal Europese steden: Düsseldorf, Wenen, Parijs, Edinburgh, Londen en Stockholm. Dergelijke uitspraken over het wereldwijde bereik van kunstenaars die voornamelijk nationaal populair zijn, moeten echter altijd in een historische context worden geplaatst, zeker voor kunstenaars wier werk vóór de eeuwwisseling eindigde (Motherwell overleed in 1991). Deze historische context is voor veel mensen tegenwoordig niet meer zo vanzelfsprekend

De explosieve groei van de wereldwijde kunstuitwisseling (met als doel zoveel mogelijk tentoonstellingen wereldwijd te bevoorraden) werd pas mogelijk dankzij netwerken via internet, ongeveer tien jaar na de dood van Motherwell.

Robert Motherwell is daarom nog relatief onbekend in Europa – en dus zeker een interessant geval voor nieuwsgierige Europeanen die op zoek zijn kunsttrends

Het oeuvre van de Amerikaanse schilder raakt aan veel stijlen die gewaardeerd worden door de "gemiddelde Europese avant-garde kunstliefhebber": surrealisme en abstract expressionisme , color field en informel .

De beroemdste kunstwerken van Robert Motherwell

In de VS kent vrijwel elke burger met een beetje kunstkennis (basisschoolniveau) het werk van Robert Motherwell; in Europa kennen slechts enkele liefhebbers en fans van excentrieke kunststijlen een aantal van zijn werken. De bekendste kunstwerken van Motherwell in de VS hoeven hier waarschijnlijk allemaal even kort te worden geïntroduceerd:

Een van Motherwells vroegste schilderijen (uit 1943) heeft betrekking op zijn reis naar Mexico in 1941: "Pancho Villa, Dood en Levend ", gouache en olieverf met collagetechnieken op karton, nu te zien in het Museum of Modern Art in New York. In Mexico stuitte Motherwell op een opsporingsposter van de revolutionaire leider Pancho Villa, die in 1923 werd vermoord, wat hem inspireerde tot het maken van een pre-expressionistisch werk.

Dit werk bevindt zich op de grens tussen referentieschilderkunst en vrij abstract expressionisme en raakt verschillende thematische gebieden aan die een rol zouden spelen in het gehele oeuvre van de kunstenaar. Met zijn verwijzing naar de Mexicaanse Revolutie loopt dit werk ook vooruit op de thema's van Motherwells baanbrekende elegie over de Spaanse Republiek . [Afbeelding link]

Waarschijnlijk gemaakt in 1949, en zeker rond die tijd, is het werk gemaakt met caseïne op tekenpapier en bevindt het zich nu in de Helen Frankenthaler Collection in New York. De afbeelding begon in 1948 als een kleine inkttekening gebaseerd op een gedicht van Harold Rosenberg en werd in 1949 door Motherwell opnieuw uitgegeven als een klein schilderij. De titel is een regel uit "Klaagzang voor Ignacio Sánchez Mejías" (een klaagzang voor de beroemde Spaanse stierenvechter door de beroemde Spaanse dichter, meesterlijk voorgedragen in de volgende video, over alle 25 regels van het gedicht "Om vijf uur 's middags").

“Om vijf uur 's middags” is het eerste werk in de “Elegieën aan de Spaanse Republiek” en legt een formeel en esthetisch systeem vast dat de hele serie zal definiëren: [Afbeeldingslink]

“Je t’aime No. 2” uit 1955, olieverf op doek, bevindt zich nu in de collectie van de heer en mevrouw Gilbert Harrison in New York. Het is een vroeg voorbeeld van Motherwells tweede belangrijke reeks schilderijen, die hij maakte tussen 1953 en 1957, toen zijn tweede huwelijk ten einde liep. Het werk is uitgevoerd in een energieke, emotioneel geladen stijl, helder en met opvallende kleuren, en ovale en rechthoekige vormen die heel kenmerkend zijn voor Motherwell.

Op het doek schreef Motherwell de Franse zin "Je t'aime" ("Ik hou van je"), een verwijzing naar de bepalende invloed van de Franse cultuur op zijn werk en hoogstwaarschijnlijk ook een uiting van de persoonlijke gevoelens die hem destijds bezighielden: [Afbeeldingslink ]

“Elegie aan de Spaanse Republiek nr. 110” (1971), acrylverf, pen en houtskool op doek, nu in het Solomon R. Guggenheim Museum in New York, is een ander voorbeeld van Motherwells belangrijke werk met dezelfde naam. Zijn melancholieke klaagzang (aanklacht) tegen de Spaanse Republiek omvat meer dan 140 schilderijen, waaraan Motherwell gedurende zijn lange carrière heeft gewerkt. Met dit monumentale werk wilde hij een gedenkteken voor de Spaanse Burgeroorlog creëren, omdat deze oorlog voor hem hét symbool is van menselijke tragedies die zich afspelen in een context van onderdrukking en onrecht. Nr. 110, met zijn sterke zwart-wit kleurenpalet en de combinatie van ovale en staafvormige lijnen/vormen, is typerend voor de serie; de ​​gehele beeldtaal van de serie is onderwerp geweest van veel discussie, waarover zelfs in de retrospectieve kunstgeschiedenis nog geen consensus is bereikt.

“De blauwe schilderles: een studie in schilderkunstige logica, nummer één van vijf”, uit 1973, olieverf op doek en nu in de collectie van de Dedalus Foundation in New York, is een schilderkunstige studie en onderdeel van de “Open Serie”, die tussen 1968 en 1972 werd gemaakt. Dit schilderij demonstreert opnieuw de eenvoudige maar effectieve vormconstructie van de serie: een rijk en bijna monochroom gekleurde achtergrond, waarop een twee- of driezijdige doos is afgebeeld, die doet denken aan de raammotieven in het werk van vele Europese meesters. Hier is een van de “Blauwe schilderlessen”: [Afbeeldingslink]

“Tobacco Roth-Handle” uit 1974, een vierkleurenlithografie en zeefdruk op HMP-papier, bevindt zich nu in het Walker Art Center in Minneapolis en demonstreert twee belangrijke fundamentele technieken uit Motherwells werk door de synthese van collage en grafiek. Rechtstreeks van het Walker Art Center: Afbeeldinglink .

Een kijkje in de studio van Robert Motherwell (video)

Robert Motherwells weg naar de kunst: Van "allesbehalve een bank"..

Robert Motherwell werd geboren op 24 januari 1915 in Aberdeen, Washington, Verenigde Staten . Dit kleine stadje in de staat Washington ligt vrij ver links van de Verenigde Staten, in het uiterste noordwesten, vlakbij de Canadese grens.

Het pittoreske Grays Harbor, gelegen aan de Pacifische baai, is een mooi, landelijk dorp met 16.896 inwoners in 2010, precies hetzelfde aantal als het al even pittoreske Eltville aan de Rijn. Het dorpsbeeld wordt gekenmerkt door eengezinswoningen van hout en de Amerikaanse vlag wappert in het straatbeeld.

Aberdeen werd voor het eerst genoemd in 1881 en speelde voor het laatst een belangrijke rol in de late 19e eeuw, het tijdperk van de spoorwegbouw in de VS. Het stadje kwam voor het laatst in de publieke belangstelling toen Kurt Cobain, de "zoon van de stad", aan het einde van het millennium beroemd werd als zanger en gitarist van de rockband Nirvana en op 5 april 1994 toetrad tot de "27 Club" , samen met oprichters Brian Jones, Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison (en 34 andere beroemde muzikanten, van Alexandra tot Amy Winehouse, die vóór hun 27e overleden).

Een idyllische omgeving waar Motherwell waarschijnlijk een vredige jeugd heeft gehad, maar waar weinig creatieve of artistieke stimulatie te vinden was in een levendige kunstscene of bij lokale kunsttentoonstellingen.

Als muzikant zou Motherwell in een samenzweerderige omgeving zijn geboren, aangezien Aberdeen uitzonderlijke muzikanten als Patrick Simmons , Matt Lukin , Dale Crover en Kurt Cobain , waardoor het de titel "geboorteplaats van de grunge" ; dit gebeurde echter pas lang na Motherwells jeugd in Aberdeen.

De creativiteit van Motherwell werd daarom waarschijnlijk gestimuleerd binnen zijn familieomgeving – de nakomelingen van de welgestelde lokale bankdirecteur, Motherwell sr., genoten ongetwijfeld kunstonderwijs. Bovendien bracht de jonge Motherwell een aanzienlijk deel van zijn jeugd door in de droge streken van Centraal-Californië in sanatoria voor astmapatiënten; wellicht absorbeerde hij in een van deze instellingen niet alleen de droge lucht, maar ook een passie voor kunst.

De jonge Robert verwierp echter het idee om in de voetsporen van zijn vader, die bankdirecteur was, te treden en toonde al vroeg een voorkeur voor intellectuele en creatieve bezigheden in plaats van het bankwezen; een beurs aan het Otis Art Institute in Los Angeles zou deel hebben uitgemaakt van zijn vroege opleiding.

Na zijn schooltijd koos Motherwell Jr. er bewust voor om zich verder te scholen op het gebied van "het ontwikkelen van de creatieve geest". Zonder zich direct te richten op actieve artistieke creatie en zich daartoe te beperken, voltooide hij een brede opleiding:

… over het beste onderwijs ter wereld …

Motherwell begon zijn studie in 1932, toen hij 17 jaar oud was.

Aan de California School of Fine Arts (sinds 1961 het San Francisco Art Institute) studeerde hij kunst, en aan Stanford en Harvard (aan de andere kant van de VS, in het oosten) filosofie en Franse literatuur. In 1937 behaalde hij zijn Bachelor of Arts-graad in filosofie aan de Stanford University in Californië. Tijdens zijn studie verdiepte Motherwell zich in het werk van de natuurfilosoof en wetenschapstheoreticus Alfred North Whitehead en de poëzie van de Franse symbolisten . Beiden waren belangrijke inspiratiebronnen, onder andere voor de ontwikkeling van logisch en onafhankelijk denken; het was hier dat Motherwells geest zich opende voor de mogelijkheden die abstractie biedt in de literatuur (en de beeldende kunst).

Na zijn afstuderen in de filosofie werd Motherwell toegelaten tot een doctoraatsprogramma en begon hij aan zijn werk, maar onderbrak dit in 1938 voor een studiereis door Europa, die destijds gebruikelijk was in intellectuele kringen. Tijdens zijn bijna twee jaar durende verblijf in Parijs raakte hij bevriend met onder anderen de kunstlegendes Piet Mondrian (grondlegger van de abstracte schilderkunst) en Fernand Léger (kubist en berucht kunstvervalser). De invloed van deze figuren op Motherwells artistieke oeuvre is aannemelijk; hij zou volledig verliefd zijn geworden op de kunst van het Europese modernisme.

Motherwell wilde meteen een carrière als kunstenaar nastreven, maar zijn vader stond erop dat hij de zekerheid van een crisisbestendige beroepsopleiding zou krijgen. Dus, na zijn tijd in het buitenland vanaf 1940, vervolgde hij eerst zijn studies; ditmaal kunstgeschiedenis aan de Columbia University in New York . Aan Columbia had Motherwell het geluk les te krijgen van een vooraanstaande figuur in de kunstgeschiedenis:

De grootmeester van de kunstgeschiedenis, Meyer Schapiro, die in 1924 aan Columbia University begon met zijn studie, werd in 1928 (op 24-jarige leeftijd) benoemd tot assistent-professor, kreeg in 1952 een hoogleraarschap en ging in 1973 eervol met pensioen na 49 jaar aan Columbia University (om zich kort daarna volledig te wijden aan het promoten van uitmuntende kunstenaars binnen de exclusieve "American Academy of Arts and Letters").

Kurt Seligmann, een Zwitserse schrijver en surrealistische schilder die onlangs naar New York was geëmigreerd . Seligmann introduceerde hem op zijn beurt aan andere Europese surrealisten die hun door de nazi's bezette thuislanden waren ontvlucht en naar New York waren gekomen.

Motherwell was diep onder de indruk van hun idee om kunstwerken te beschouwen als een manifestatie van het onderbewustzijn van de kunstenaar; dit idee zou een van de centrale principes van zijn werk worden. Bij aankomst in New York kwam Motherwell ook in contact met de kring van schilders die later de kern van de "Abstract Expressionisten" en verdiepte hij zich in hun artistieke filosofie.

Na diverse studies, een langer studieverblijf in Europa en talrijke inspirerende ontmoetingen met surrealistische en expressionistische kunstenaars, behoorde Motherwell tot de intellectuele elite onder de abstract expressionisten van de New York School .

In de retrospectieve kunstgeschiedenis bestaat er vrijwel consensus (vrijwel; volledige consensus zonder enkele afwijkende meningen wordt in de wetenschap nooit bereikt) dat Motherwells uitzonderlijke intellect doorschijnt in zijn schilderijen. Dat is te zien in zijn weloverwogen schilderstijl, de eenvoudige vormen, de gedurfde kleurcontrasten en het delicate, verschuivende evenwicht waarmee Motherwell nauwkeurig gecontroleerde en ongeremde, krachtige penseelstreken over het doek verdeelt.

Zijn invloed is terug te zien in de resultaten van deze schilderstijl, in deze dialogen met filosofie, hedendaagse kunst en haar geschiedenis, die getuigen van een serieuze en doordachte betrokkenheid bij het lot van de mens, in leven en dood, in onderdrukking en revolutie.

Motherwell heeft zich laten inspireren door geweldige voorbeelden:

aan Joan Miró , zoals hij in een essay uit 1959 voor het tijdschrift "Art News" schreef. Hij creëerde een delicate balans tussen natuur en door de mens gemaakte elementen, een techniek die in de hedendaagse kunst bijna verloren is gegaan. Het resultaat was dat zijn werk, dat vaak onderschat wordt in zijn originaliteit, de kijker direct aantrok. Oordeel zelf met "Het Carnaval van Harlekijn" uit 1924-25: [Afbeelding link ]

Picasso was een geestverwant van Motherwell; net als Picasso stond Motherwell erop dat vorm een ​​essentiële rol speelde in de schilderkunst, omdat die vorm een ​​belangrijk middel was om betekenis over te brengen. Voorbeelden van Picasso's kenmerkende vormen zijn te zien in "Zittende badster" uit 1930, olieverf op doek, dat zich nu in het Museum of Modern Art in New York bevindt: [Afbeelding link ].

Motherwells derde rolmodel was zijn jarenlange vriend en abstract expressionistische beeldhouwer David Smith . Hij waardeerde Smith als een werkelijk onafhankelijk persoon en een goed opgeleid man met een uitgebreide kennis van kunstgeschiedenis, en hield van hem vanwege zijn voorliefde voor Ierse whiskey en Guinness Stout… David Smiths "Home of the Welder" uit 1945, staal, nu in de Tate Gallery, Londen: Afbeeldinglink .

… tot slot, kunst in de praktijk

In 1940 ontmoette Motherwell de Chileense architect, beeldhouwer, schilder en surrealist Robert Matta , met wie hij later dat jaar naar Mexico reisde, waar hij de Oostenrijkse surrealist Wolfgang Paalen . Motherwell verbleef enkele maanden bij Paalen in Mexico en begon na zijn terugkeer naar New York in 1941 te werken aan Paalens kunsttijdschrift DYN.

Tijdens zijn verblijf in Mexico creëerde Motherwell zijn eerste kunstwerken: elf pen-en-inkttekeningen die samen het "Mexicaanse schetsboek " vormen. Deze vroege werken tonen surrealistische invloeden, maar zijn in essentie abstract, met name door het delicate evenwicht tussen formele compositie en spontane inventiviteit. Ze werden bekeken en besproken door zijn kunstenaarsvrienden, maar bredere erkenning liet nog even op zich wachten.

De carrière van Motherwell kreeg pas in 1943 een doorslaggevende impuls: de beroemde mecenas Peggy Guggenheim (mecenas = een uitgestorven soort van financieel onafhankelijke ondersteuner van minderbedeelde talenten) gaf hem de kans om nieuwe werken te creëren die te zien zouden zijn in een tentoonstelling van collages van verschillende Europese modernisten.

collagetechniek onmiddellijk en enthousiast, die hij gedurende zijn hele carrière herhaaldelijk zou toepassen. De werken die voor de tentoonstelling waren geselecteerd, bestonden uit een mengsel van gescheurd papier, expressief aangebrachte verf en een aantal gewelddadige thema's die verwezen naar de Tweede Wereldoorlog; ze wekten grote publieke belangstelling. Een solotentoonstelling in Peggy Guggenheims Art of This Century-galerie in New York volgde in 1944, en een contract met kunsthandelaar Sam Kootz in 1945.

Met dit contract was Motherwell een gevestigde naam. Naast de galerie van Betty Parsons en Peggy Guggenheims "Art of This Century"-galerie was de Sam Kootz Gallery een van de belangrijkste kunsthandels in New York in de jaren 40 en 50. De directeur was Samuel Melvin Kootz, een genereuze mecenas en dynamische zakenman die zijn specifieke interessegebied, " Abstract ", ook buiten de Verenigde Staten bekend wilde maken. Motherwell had zich nauwelijks een betere partner kunnen wensen. Naast Motherwell faciliteerde Kootz ook van William Baziotes en Jackson Pollock en was hij verantwoordelijk voor baanbrekende tentoonstellingen in de beginjaren van het Abstract Expressionisme.

En bovenal zorgde Kootz ervoor dat Motherwell aanwezig was bij elke tentoonstelling waar de woorden "Abstract Expressionisme" ook maar gefluisterd werden. De dagen van afgezonderde studies en ontspannen reizen naar Mexico waren voorbij; vanaf het moment van haar ontmoeting met Kootz zou Motherwell zich de komende decennia waarschijnlijk niet vervelen.

Hij was niet alleen gefocust op het maken van kunst; al in het begin van de jaren veertig was Motherwell een parallelle carrière begonnen als docent, redacteur en schrijver . De volgende twee decennia doceerde hij aan Black Mountain College in North Carolina en aan Hunter College van de City University of New York.

Hij hielp William Baziotes, Mark Rothko en Barnett Newman bij de oprichting van de kunstacademie "Subjects of the Artist" "Possibilities" en de "The Dada Painters and Poets" (1951). Motherwell bleef zijn hele leven betrokken bij dergelijke "nevenprojecten".

Vanaf 1948 hield hij zich bezig met de "Elegieën over de Spaanse Republiek" , een reeks van meer dan 140 werken die zijn hele carrière omvat en die als zijn belangrijkste werk .

Van 1953 tot 1957 ontstond de serie "Je t'aime" ; in de jaren zestig raakte Motherwell geïnspireerd door Morris Louis ' Color Field Painting en begon hij zijn collages te herinterpreteren als lithografieën in beperkte oplage . Motherwell is de enige van de eerste generatie abstract expressionisten die grafische technieken als een belangrijk onderdeel van zijn artistieke werk heeft gebruikt.

In 1968 ontstond de derde grote serie, "The Opens", . Net als de eerdere series was deze gebaseerd op een eenvoudige formele structuur, waarin Motherwell oneindige mogelijkheden zag voor variatie en uitbreiding.

Motherwell is een van de weinige abstract expressionisten die lange tijd (in dit geval 30 jaar) na hun beginperiode productief bleef. Hij liet ons een omvangrijk oeuvre na toen hij in juli 1991 in zijn huis in Provincetown, Massachusetts, overleed.

Er zijn heel veel tentoonstellingen, niet per se in kunstcentra

Motherwell kan terugkijken op 575 groepstentoonstellingen en 155 solotentoonstellingen , goed voor een totaal van meer dan 700 openbare tentoonstellingen.

Hij heeft over de hele wereld geëxposeerd, natuurlijk in de grote centra van de hedendaagse kunst, maar ook in veel kleine Amerikaanse (en een paar Europese) steden.

De meeste van zijn tentoonstellingen vonden plaats in de VS (475), gevolgd door Duitsland (70), Groot-Brittannië (44), Spanje (33) en Italië (20).

Motherwell heeft 150 keer geëxposeerd met Willem de Kooning , 123 keer met Sam Francis , 110 keer met Andy Warhol , 110 keer met Jackson Pollock en 104 keer met Roy Lichtenstein … (hoewel hij voor cynische kunstkenners de intellectuele tegenpool van sommige van deze kunstenaars vertegenwoordigt).

Robert Motherwell 2017

Robert Motherwell overleed bijna precies een kwart eeuw geleden (16 juli 1991). Maar hij liet ons kunst na; zijn werk wordt tegenwoordig vertegenwoordigd door 60 galerieën , voornamelijk gevestigd in de kunstcentra van Europa en de VS.

In 16 landen over de hele wereld zijn de werken van Motherwell opgenomen in 95 openbare collecties, zodat ze nu en in de toekomst door mensen over de hele wereld kunnen worden bewonderd.

• Australië : Queensland Art Gallery / Gallery of Modern Art, Brisbane, QLD
• Brazilië : Museu de Arte Moderna de São Paulo
• Duitsland : Städel Museum Frankfurt/Main, Sprengel Museum Hannover, Städtisches Museum Abteiberg Mönchengladbach
• Finland : Kiasma Museum voor Hedendaagse Kunst, Helsinki
• Groot-Brittannië : Tate Britain Londen
• Iran : Museum voor Hedendaagse Kunst van Teheran, Teheran
• Ierland : Iers Museum voor Moderne Kunst, Dublin
• Israël : Het Israëlmuseum, Jeruzalem
• Italië : Peggy Guggenheim Collectie, Venetië
• Japan : Hara Museum voor Hedendaagse Kunst, Tokio
• Canada : Kunstgalerie van Ontario, Toronto, ON
• Colombia : Museo Botero Bogota, Museo de Arte Moderno La Tertulia Cali
• Oostenrijk : Liaunig Museum, Neuhaus
• Zwitserland : Kunstmuseum Basel, UBS Kunstcollectie Zürich
• Spanje : Museu d'Art Contemporani de Barcelona, ​​​​Fundación Joan Miró Barcelona, ​​​​Museo Guggenheim de Arte Moderno y Contemporáneo Bilbao, Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía Madrid, Es Baluard Museu d'Art Modern Palma de Mallorca, Centro Andaluz de Arte Contemporáneo Sevilla
• VS : University Museum of Contemporary Art Amherst MA, The University of Michigan Museum of Art Ann Arbor MI, Kennedy Museum of Art Athens OH, The High Museum of Art Atlanta GA, Harry Ransom Center Austin TX, The Baltimore Museum of Art Baltimore MD, University of Maine Museum of Arts Bangor ME, Cranbrook Art Museum Bloomfield Hills MI, Boca Museum of Art Boca Raton FL, Museum of Fine Arts Boston Boston MA, Albright-Knox Art Gallery Buffalo NY, MIT List Visual Arts Center Cambridge MA, Pomona College Museum of Art Claremont CA, The Cleveland Museum of Art Cleveland OH, Berman Museum of Art Collegeville PA, Colorado Springs Fine Arts Center Colorado Springs CO, Columbia Museum of Art Columbia SC, The Art Museum of South Texas Corpus Christi TX, Figge Art Museum Davenport IA, The Dayton Art Institute Dayton OH, Wright State University Art Galleries Dayton OH, Denver Art Museum Denver CO, Des Moines Art Center Des Moines IA, Koehnline Museum of Art Des Plaines IL, Tweed Museum of Kunstmuseum Duluth MN, Guild Hall Museum East Hampton NY, Jordan Schnitzer Museum of Art Eugene OR, Fort Wayne Museum of Art Fort Wayne IN, The Modern Art Museum of Fort Worth Fort Worth TX, Honolulu Museum of Art Honolulu HI, Museum of Fine Arts Houston Houston TX, Kemper Museum of Contemporary Art Kansas City MO, Polk Museum of Art Lakeland FL, Sheldon Museum of Art Lincoln NE, Los Angeles County Museum of Art, MOCA Grand Avenue Los Angeles, CA, Speed ​​Art Museum Louisville KY, Frost Art Museum Miami FL, Milwaukee Art Museum Milwaukee WI, Walker Art Center Minneapolis MN, Masur Museum of Art Monroe LA, Montclair Art Museum Montclair NJ, Vanderbilt University Fine Arts Gallery Nashville TN, New Britain Museum of American Art New Britain CT, Solomon R. Guggenheim Museum, The Metropolitan Museum of Art, Museum of Modern Art New York City NY, Palm Springs Art Museum Palm Springs CA, The RISD Museum University of Rhode Island Providence RI, David Winton Bell Gallery Providence RI, Taubman Museum of Art Roanoke WV, Saint Louis Art Museum, Saint Louis University Museum of Art Saint Louis MO, The de Young Museum, Fine Arts Museum of San Francisco, San Francisco Museum of Modern Art San Francisco CA, San Jose Museum of Art San Jose CA, The Huntington Library, Art Collections and Botanical Gardens San Marino CA, Art Museum UC Santa Barbara CA, Scottsdale Museum of Contemporary Art Scottsdale AZ, Marywood University Art Gallery Scranton PA, Henry Art Gallery Seattle WA, Daum Museum of Contemporary Art Sedalia MO, Sioux City Art Center Sioux City IA, Arizona State University Art Museum Tempe AZ, Swope Art Museum Terre Haute IN, Brauer Museum of Art Valparaiso IN, The Phillips Collection Washington DC, Norton Museum of Art West Palm Beach, FL, Ulrich Museum of Art Wichita KS, Reynolda House Museum of American Art Winston-Salem NC

Gezien de beperkte beschikbaarheid van Motherwells kunst in de VS, zullen sommige Europese kunstkenners wellicht opgelucht ademhalen: je hoeft hem immers niet te kennen als zijn werk bijna uitsluitend in de VS wordt tentoongesteld… Deze onevenredige aanwezigheid in de VS (voor een van 's werelds beroemdste kunstenaars ) laat ons echter ook zien dat deze "typisch Amerikaanse kunstenaar" hoogstwaarschijnlijk op een gegeven moment in de Europese kunstwereld ontdekt zal worden, tot ieders verrassing en met veel tamtam… Degenen die hem al kennen, kunnen daar alleen maar van profiteren.

Motherwell liet ons studenten na die zijn methoden verder ontwikkelden. Tijdens zijn lange loopbaan als docent aan Hunter College (City University of New York) en Black Mountain College in North Carolina introduceerde Motherwell vele studenten in zijn goed onderbouwde theorieën; de color field-schilders Kenneth Noland , Robert Rauschenberg en Cy Twombly bij Motherwell en werden onmiskenbaar door hem beïnvloed.

Tip voor verzamelaars van zeldzame objecten “GALERIE BOISSERÉE – MODERNE EN HEDENDAAGSE KUNST” is nog steeds verkrijgbaar voor wie het zich niet kan veroorloven. ook te downloaden op boisseree.com

Verhalen over Robert Motherwell

over het privéleven van Robert Motherwell , vooral geen schandalige berichten; slechts enkele inzichtelijke citaten van hem zijn bewaard gebleven. Motherwell kan toch onmogelijk vier keer getrouwd zijn geweest (en drie keer gescheiden)? Er zullen vast wel eens tabloidberichten over een of twee van Motherwells scheidingen zijn verschenen, maar in Motherwells tijd kon zelfs een publiek figuur scheiden zonder dat dit wekenlang tot een mediahype leidde.

Als er weinig te melden viel over een scheiding, werd er ook niet veel over bericht. Zelfs toen werden journalisten niet per se rijk van hun salaris, maar ze ontvingen wel een salaris dat meestal voldoende was om van te leven. Daarom hoefden ze niet wekenlang schandalige verhalen te verzinnen over elke scheiding van beroemdheden die vlekkeloos verliep.

De slimme citaten bieden veel meer dan een nieuwe editie van saaie, repetitieve discussies over de Rozenoorlog, altijd hetzelfde verhaal in het groen, want de slimsten maken geen ruzie (ze scheiden in stilte):

Over kunst en kunstgeschiedenis:

"Elke intelligente schilder draagt ​​de hele cultuur van de moderne schilderkunst in zijn hoofd. Het is zijn eigenlijke onderwerp, waaraan hij in alles wat hij schildert zowel een eerbetoon als een kritiek levert, en alles wat hij zegt is een interpretatie."

(Elke intelligente schilder heeft de volledige cultuurgeschiedenis van de moderne schilderkunst in zijn hoofd. Het is zijn eigenlijke onderwerp, waardoor alles wat hij schildert een eerbetoon of kritiek is, en alles wat hij zegt slechts een commentaar., Wikiquote – Robert Motherwell ).

Over het verschil tussen klassieke en moderne kunst:

"In de Europese schilderkunst draaide het meestal om het afbeelden van maskers. De moderne kunst verwierp dat volledig. Ons onderwerp was de persoon achter het masker."

("In de meeste schilderijen uit de Europese traditie werd het masker geschilderd. De moderne kunst verwerpt dit. Ons onderwerp was de persoon achter het masker." theartstory.org )

Voor de ontwikkeling van kunstenaars (en/of voor de zelfpromotie van kunstenaars):

“Het probleem van elke kunstenaar is om zichzelf opnieuw uit te vinden.”

(Elke kunstenaar kampt met het probleem van zelfontdekking., theartstory.org )

Over de moraliteit van de kunstenaar:

“Zonder ethisch besef is een schilder slechts een decorateur.”

(Een schilder zonder ethisch besef is slechts een decorateur., wikiquote.org )

Over de positie van de kunstenaar in moderne samenlevingen:

“In deze wereld vormen moderne kunstenaars een soort spirituele underground.”

(In deze wereld vormen hedendaagse kunstenaars een soort spirituele underground, isabelgrundy.wordpress.com )

En tot slot, HET gezegde over alle schilderkunst (van wikiquote.org ):

“…schilderen is de geest die zichzelf in kleur realiseert.” … Schilderen is de geest die zichzelf in kleur creëert.