Art-o-Gram: Picasso – een garantie voor topnoteringen

Picasso is beroemd, steeds beroemder, het beroemdst – elke kunstliefhebber met een gezonde dosis nieuwsgierigheid vraagt ​​zich uiteindelijk af hoe hij zo'n uitzonderlijke positie heeft kunnen verwerven en, bovenal, deze continu heeft kunnen behouden – meer dan vier decennia na zijn dood.

Nummer 2 op wat wellicht de grootste ranglijst in de kunst is , is al jaren onwrikbaar. Een aantal factoren die hieraan hebben bijgedragen, zijn al aan bod gekomen in deze Art-o-Gram-serie over de uitzonderlijke kunstenaar , maar één cruciaal aspect ontbreekt nog: waar een werk van Picasso ook verschijnt, de top van de ranglijsten staat klaar om het te verwelkomen, verkoopsuccessen worden gevierd, curatoren plannen een baanbrekende tentoonstelling – in de meeste gevallen, wanneer er vergelijkingen in de kunst worden gemaakt, Picasso of "een Picasso" helemaal vooraan.

Genie: Picasso – Een reis door de eeuwen van de kunst | National Geographic

Van impressionisme tot popart : een team van National Geographic neemt ons mee op een korte reis door de kunststromingen.

Zijn schilderijen maakten Pablo Picasso tot een van de meest invloedrijke en beroemde kunstenaars van de 20e eeuw. "Genius: Picasso" vertelt het verhaal van het leven en werk van de Spaanse schilder. Het nieuwe seizoen van Fox 21 Television Studios is wederom een ​​idee van uitvoerend producent Brian Grazer in samenwerking met Imagine Entertainment (Ron Howard).

Hoewel het eerste seizoen van "Genius: Einstein" genomineerd is voor 10 Emmy's, presenteert National Geographic nu de voor een Emmy en Golden Globe genomineerde acteur Antonio Banderas ("Evita", "The Mask Of Zorro", "El Mariachi") voor de rol van Pablo Picasso in het tweede seizoen van "Genius".

Hier is de trailer:

De meester van grote tentoonstellingen

Picasso's allereerste tentoonstellingen werden opgemerkt en geprezen door kunstcritici, en het talent van de Spaanse kubist werd ook in de pers gevierd.

Hij was een zeer jong talent – ​​zijn eerste tentoonstellingen vonden plaats rond 1895, kort nadat Picasso op 14-jarige leeftijd was toegelaten tot de kunstacademie. En hij had een behoorlijk invloedrijke pers – deze kunstacademie was gevestigd in Barcelona , ​​de op één na grootste stad van Spanje en een belangrijk kunstcentrum.

Picasso raakte al snel ontevreden over de aandacht van het Spaanse publiek en arriveerde net op tijd in Parijs voor de Wereldtentoonstelling van 1900 , het dichtstbijzijnde kunstcentrum voor de Spanjaard met interesse in moderne kunst. Vanaf dat moment verbleef Picasso regelmatig in Parijs, waar al snel meer tentoonstellingen volgden en hij kunstenaars en kunstliefhebbers van over de hele wereld ontmoette.

Picasso kon in Londen , voor het eerst in 1910, opnieuw in 1912, en ook kortstondig in Parijs, maar zijn carrière kwam pas echt van de grond in Duitsland: in 1910 nam hij deel aan een tentoonstelling van de Nieuwe Kunstenaarsvereniging van München in de Thannhäuser Galerij , in 1912 aan een tentoonstelling van de Sonderbund in Keulen, in "Der Sturm", de galerie van Herwarth Walden in Berlijn , en aan de tweede tentoonstelling van de Blauwe Ruiter in München, in de Goltz Galerij . Hij exposeerde ook in Keulen in 1912 en opnieuw in München in 1913, voordat Duitsland en de andere Europese kunstcentra in oorlog raakten.

Picasso had verschillende pogingen nodig om in zijn beginjaren internationale bekendheid te verwerven; zelfs in New York werd moderne kunst aan het begin van de 20e eeuw slechts met grote aarzeling door een handjevol individualisten geaccepteerd.

De Europese kunstwereld, met Duitsland als een van haar centra, was in die tijd veel meer geïnteresseerd in hedendaagse ontwikkelingen in de kunst dan de rest van de wereld; de wereldoorlogen en de onrustige periode tussen de oorlogen belemmerden de moderne kunst in al haar vormen aanzienlijk.

Pas na de Tweede Wereldoorlog kwam de moderne kunst, die inmiddels een internationaler karakter kreeg, weer op gang: eerst in Italië, waar Picasso exposeerde op 25e Biënnale van Venetië documenta 1 in Kassel en voor documenta 2 .

En zo ging het verder met de belangrijkste kunstevenementen die die tijd te bieden had: in 1960 was Picasso aanwezig op de 30e Biënnale van Venetië , in 1964 op documenta 3 , in 1976 op de 37e Biënnale van Venetië , in 1977 op documenta 6 en in 1978 op de 38e Biënnale van Venetië .

Picasso is al lange tijd, en nog steeds, veelvuldig tentoongesteld

Toen Picasso's werken eind jaren zeventig werden gevierd op de Biënnale van Venetië en documenta, was de kunstenaar al overleden. Zijn werk begon echter pas net zijn volle impact te ontvouwen – vergeleken met het totale aantal tentoonstellingen waar zijn werken tot op de dag van vandaag te zien zijn geweest, exposeerde Picasso tijdens zijn leven "slechts een paar keer".

Alle belangrijke databases over kunsttentoonstellingen vermelden zo'n 2500 tentoonstellingen , en dit zijn alleen de belangrijkste tentoonstellingen, in alle oude en nieuwere centra voor hedendaagse kunst, over de hele wereld.

Picasso's eerste tentoonstellingen vonden plaats rond 1895; dat is inmiddels 120 jaar tentoonstellingsgeschiedenis, er is heel wat verzameld.

Tot op de dag van vandaag worden Picasso's werken met onverminderd enthousiasme over de hele wereld tentoongesteld; zijn 125e verjaardag in 2006 werd gevierd met meer dan 40 sensationele solotentoonstellingen en ongeveer 140 grote groepstentoonstellingen ; in 2011 (zijn 130e verjaardag) waren er ongeveer 45 solotentoonstellingen en 125 groepstentoonstellingen; sindsdien is het aantal tentoonstellingen over Picasso niet per se afgenomen.

In de voetsporen van Picasso bij de Rosengart-collectie in Luzern | MERIAN

De Rosengart-collectie in Luzern, Zwitserland, herbergt werken van kunstenaars als Picasso en Miró. In de volgende video sprak MERIAN met de oprichtster van de collectie, Angela Rosengart, die een inkijkje geeft in de wereld van Pablo Picasso:

Er valt altijd wel iets nieuws te ontdekken…

Dat er nog steeds regelmatig Picasso-tentoonstellingen zijn, is te danken aan zijn bekendheid, maar ook aan de veelzijdigheid van zijn artistieke oeuvre. Er zijn tentoonstellingen geweest en zijn er nog steeds, gewijd aan Picasso's complete werk , aan zijn vroege en late werken, en aan kunstwerken die Picasso creëerde tijdens een specifieke periode in zijn leven, binnen een stilistisch onderscheidende fase.

Meer dan 80 jaar artistieke creatie, en in Picasso's geval een zeer productieve artistieke creatie, bieden in dit opzicht een schat aan variaties:

De werken uit zijn jeugd, 1889-1897, de werken uit de jaren van zijn eerste artistieke ontwikkeling, 1898-1901. Werken uit de Blauwe Periode (1901-1904) , uit de Roze Periode (1904-1906) en uit de Zwarte Periode (1907-1908) .

Picasso's kubisme , van 1908 tot 1916, de periode van stilistische experimenten van 1916 tot 1924, zijn betrokkenheid bij het surrealisme van 1925 tot 1936 , zijn late werk na 1945 (bijvoorbeeld zijn beroemde vredesduiven ) – altijd een compleet nieuwe kunstvorm.

Daarnaast heeft Picasso nog een aantal andere artistieke expressievormen onderzocht: beeldhouwen en grafiek , literaire werken en toneelontwerpen , theaterkostuums en keramiek , en luminografie (lichtschilderijen gemaakt met een zaklamp).

Bij Picasso valt er altijd iets nieuws te ontdekken, zowel voor de organisatoren van de tentoonstellingen als voor de bezoekers.

De omvang van Picasso's oeuvre is ongelooflijk, en de verscheidenheid aan thema's die uit deze omvang in een tentoonstelling kunnen worden samengebracht, is al even ongelooflijk:

Dit gaat over…

• 'Kunst en Gastronomie'
• 'Beeldhouwers en sieraden'
• 'Naakten' (Picasso's Naakten) en 'Picasso en Jacqueline'
• 'Picasso's van Nelson Rockefeller'
• 'Picasso & Matisse'
• 'De mythe van Carmen'
• 'De geboorte van het kubisme'
• 'Moderne tijden'
• 'van 1900 tot heden'
• 'Eeuwig vrouwelijk'
• 'Minotaurus'
• 'Idyllische gelukzaligheid'
• 'geschilderde exorcisme'
• 'Middellandse Zeegebieden'
• 'Zeven keer de vreugde van het leven'
• 'Sylvette'
• 'Vrouwenhoofden'
• 'Mysteries van het leven'
• 'Pracht van de lijn' (de pracht van de lijn)
• Het gaat over het innemen van een standpunt tegen de oorlog en over Picasso die de dingen anders bekijkt…

Dit waren slechts 22 van de minstens 2200 verschillende tentoonstellingsthema's, maar de variatie was zeker niet ongebruikelijk (evenmin als het feit dat een kwart van de tentoonstellingsonderwerpen draaide om het thema "Picasso en vrouwen" ).

Daarnaast zijn er ook tentoonstellingen van andere kunstenaars die met Picasso of na Picasso werkten, met verwijzingen naar zijn kunstwerken. Bijvoorbeeld de tentoonstelling "Van Picasso tot Jasper Johns " over de grote Belgische graficus Aldo Crommelynck en het werk van zijn atelier.

Deze legendarische studio heeft Parijs tot een van de belangrijkste steden in de kunstgrafiekhandel gemaakt, mede dankzij de kunstgrafieken van Picasso, die samenwerkte met Aldo Crommelynck aan de productie van verschillende beroemde kopergravures.

"Ecce Homo, d'Après Rembrandt" bijvoorbeeld in 1970 gemaakt, waarna talloze kunstenaars met Crommelynck samenwerkten om kunstwerken te creëren waarmee ze Picasso wilden eren.

Direct na Picasso's dood creëerde David Hockney "Artist and Model" en Richard Hamilton "Picasso's Meninas" .

Briljante marketing

Nee, dit verwijst niet naar de briljante uitstortingen van kunstminnende marketingexperts die tentoonstellingstitels bedenken zoals 'Grijp het verlangen bij de staart', 'Haar in de kunst van de oudheid tot Warhol', 'Deze sokken zijn niet wit', 'Liefde is een vreemd spel', 'Van keukendampen tot tafelkunst', 'Naakten en naakten', 'De late namiddag van een faun', 'Gesneden uit het gezicht in linoleumdruk' of 'De dierlijke afbeeldingen van de mens' – maar naar Picasso zelf.

de aanzet tot dergelijke uitingen met titels als "Hoe je wensen bij de staart grijpt"

Picasso wist heel goed dat zelfs de grootste kunst zichzelf niet verkoopt en dat de meeste kopers de kunstenaar kopen en niet het kunstwerk.

Aanvankelijk werd Picasso geholpen door de "Duitse connectie" van Daniel-Henry Kahnweiler, die Picasso tentoonstelde in Berlijn, München, Dresden en Keulen, maar niet in Parijs, de plek waar hij werkte.

Picasso leerde snel en werkte aan "zijn merk". Hij omringde zich met de juiste mensen en wist hoe hij hen moest vleien (met een portret). Hij gebruikte provocatie, zo niet bewust, dan toch op zijn minst nonchalant, zowel in zijn kunst als in zijn privéleven.

Hij beheerste de kunst van schaarste (exclusieve distributie) en hij kende het waardeverhogende effect van handtekeningen.

3 succesvolle marketingstrategieën die Picasso gebruikte | Selling Art Podcast EP24

Picasso kende het woord 'marketing' zeker niet aan het begin van zijn carrière, maar hij deed wel aan marketing, volgens alle regels van de kunst (van marketing, niet van de schilderkunst):

Marktanalyse

Allereerst voert hij een marktanalyse uit, die hem doet inzien dat de heersende academische traditie in de schilderkunst achterhaald is en dat het tijd is voor een overstap naar de moderniteit van de schilderkunst .

Het antwoord op deze marktanalyse is het kubisme ; dit antwoord luidt een revolutie in, een revolutie in de manier van kijken en in de relatie van de kunstenaar tot zijn werk. Het komt voort uit een hoogontwikkeld vakmanschap en wordt, ondanks een aanvankelijk zeer klein marktaandeel, met gezonde volharding aan het publiek gepresenteerd. Picasso ondergaat hier het typische lot van alle visionairs: de kunstwereld aan het begin van de eeuw is nog niet klaar voor de vernieuwingen; hij werkt enthousiast en productief, maar soms ook met grote honger.

Zoals zo vaak gebeurt, haalde de tijd uiteindelijk de avant-gardistische benaderingen van het genie in; in de periode vóór de Eerste Wereldoorlog ontwikkelde zich in de Europese metropolen een exclusieve klasse van financieel machtige verzamelaars.

De hoogopgeleide burgers, die door de opkomende industrialisatie invloed, macht en rijkdom hadden verworven, waren zelfverzekerd, stonden open voor nieuwe ideeën en waren bereid te investeren. Ze vervingen de traditionele klasse van kunstkopers, bestaande uit geestelijken, edellieden en ambtenaren, en herstructureerden de conservatieve kunstmarkt. Binnen korte tijd overtrof de vraag naar hoogwaardige moderne kunst het aanbod.

Productontwikkeling

Voordat Picasso zijn eerste successen bij deze verzamelaars kon behalen, had hij al een voorbeeldige, op het bedrijfsleven gerichte productontwikkelingsstrategie geïmplementeerd: hij wilde iets nieuws creëren en verwierf eerst de gehele gevestigde kunststroming, omdat hij de vernieuwing van de kunst niet blindelings, maar weloverwogen wilde benaderen.

Marktpositionering

Picasso beheerste al heel vroeg de conventionele technieken en won prijzen op dit gebied voordat hij zijn eigen weg insloeg. Zijn marktpositionering was ook zeer weloverwogen: Picasso koos ervoor om als freelance schilder te werken om naam te maken buiten de "overbekende paden van de academie".

Benchmarking

Picasso hanteert een nauwkeurige referentiemethode: hij kijkt niet eens naar de werken van de traditionalisten terwijl hij hun schildertechnieken nog aan het leren is. Al heel vroeg richt Picasso zich op de vernieuwende meesters van het vroege modernisme die kort voor of gelijktijdig met hem werkten.

Camille Pissarro en Edgar Degas, Paul Cézanne, Edvard Munch en Henri de Toulouse-Lautrec; ze worden geanalyseerd en gekopieerd totdat Picasso ze perfect kan imiteren en de overstap maakt van het creëren van 'me-too producten' naar het vormgeven van zijn eigen merk.

Merknaamontwikkeling

Zijn handtekening vertelt een klein verhaal over de ontwikkeling van een merknaam: "P. Ruiz" , als een subtiele verwijzing naar zichzelf .

Na zijn vroege successen streefde hij naar individualiteit en gebruikte hij de naam van zijn moeder, de familienaam die "artistiek vrij" was, om zijn werk te signeren: "P. Ruiz Picasso ". Een interessant detail: deze handtekening was onderstreept en stond tussen twee streepjes.

Als we ervan uitgaan dat de jonge Picasso de grammatica beheerste en wist hoe hij letters bewust als retorisch middel kon gebruiken, zoals haakjes, dan wilde hij de kijker zeggen: "Ik kom eraan, ik word een onafhankelijke eenheid binnen het grote geheel.".

Rond 1900 werd Picasso zelfverzekerder te midden van de kunstenaars van Montmartre, maar integreerde hij ook meer tevreden in zijn omgeving – in zijn handtekening "PR Picasso" werden de onderstreping en de streepjes weggelaten; hij had de nadruk noch de scheidende invoeging meer nodig.

Al snel had hij geen initialen meer nodig; rond 1901, overtuigd van de uitzonderlijke kwaliteit van zijn schilderijen, signeerde hij zijn werk voor het eerst simpelweg met "-Picasso-" . De initialen tussen haakjes waren wellicht bedoeld om de naam te vereenvoudigen of om de uitzonderlijke kwaliteit te benadrukken. Ze verdwenen echter snel, en kort daarna verraste Picasso de kunstmarkt met de eerste schilderijen uit zijn "Blauwe Periode", in zijn eigen onmiskenbare stijl. Nu was hij klaar voor de "geboorte van zijn merk " en signeerde hij alleen nog met " .

Netwerkmarketing

Netwerkmarketing speelt uiteraard ook een rol. Picasso was een begenadigd netwerker; zijn netwerk van relaties omvatte niet alleen collega's en ontwikkelde, kennisdelende vrienden, maar ook verzamelaars en kunsthandelaren, galeriehouders en critici.

Productinnovatie

Productinnovatie en nog eens productvernieuwing, zinvolle ontwikkeling en eigentijdse vernieuwing van het product?
Jazeker, voortdurend, met alle veelzijdigheid die hierboven is aangetoond onder "Er valt altijd iets nieuws te ontdekken".

Iedereen die iets produceert waar anderen behoefte aan hebben – en dat, in tegenstelling tot veel producten in de huidige massamarkt, ook na aankoop nog steeds gewild is – heeft echt nagedacht over zijn product. Productontwikkeling en productinnovatie ontstaan ​​vanzelf bij iedereen die diepgaande kennis in zijn vakgebied heeft verworven en deze voortdurend uitbreidt.

Hetzelfde geldt voor Picasso; hij hoeft de rondingen van een apparaatbehuizing niet te patenteren, noch menselijke gebaren voor het bedienen van een touchscreen, noch zelfs de zaden van een plant, zoals tegenwoordig gebruikelijk is. En hij hoeft dergelijke kunstmatig gecreëerde verschillen of toe-eigeningen van de natuur niet te gebruiken om concurrenten via juridische middelen te verpletteren; hij is gewoon zichzelf en werkelijk innovatief.

Categoriepositionering

"Categoriepositionering" (het positioneren van het merk in de juiste categorie) is de volgende sleutelterm voor de succesgerichte marketingstrateeg. Zo'n marketingstrateeg onthult online het doel van dit alles:

“Categorieën zouden de basis moeten vormen van een concurrentiegerichte positioneringsstrategie, omdat ze impliceren welk doel de consument bereikt door een merk te gebruiken. Wanneer consumenten te horen krijgen dat een merk tot de wijncategorie behoort, wordt hen tegelijkertijd verteld welk doel dat merk dient: het gebruik van een wijnmerk verhoogt bijvoorbeeld het genot van een elegante maaltijd en bevordert sociale contacten. Als de consument zich bewust is van de categorie waartoe het merk behoort, kan hij of zij het nieuwe merk snel koppelen aan het doel dat hij of zij bereikt door andere merken in die categorie te gebruiken. Merken moeten worden gecategoriseerd; anders begrijpt de consument niet waarom hij of zij ze zou moeten gebruiken.”

De wijn "Bourgogne" roept bij de consument dus de associatie op van een uitnodiging tot sociaal contact; en een wijn moet in de wijncategorie worden geplaatst omdat de "beperkte consument" onmogelijk in zijn eentje de wijn kan openen en opdrinken?

Afgezien van het feit dat de wijn "Bourgogne" bij de kookliefhebber wellicht sneller associaties oproept met "Boeuf Bourguignon" of "Coq au Vin", bevat deze (in werkelijkheid veel langere) uitleg over de noodzaak van het categoriseren van nieuwe producten de rechtvaardiging voor het bestaan ​​van marketing: marketing is nodig wanneer de consument zonder marketing niet weet waarom hij een product zou moeten kopen.

Picasso heeft dat niet nodig; zijn kunstwerken (producten) bewijzen hun eigen betekenis. Picasso creëert echte innovaties, niet de duizendste variant van een merkproduct met een van meet af aan twijfelachtige bruikbaarheid.

Distributiestrategie

Voor deze innovaties zocht hij de meest ontvankelijke markt op en maakte daarbij gebruik van de eerdergenoemde "Duitse connectie". Picasso en zijn mede-innovator Georges Braque bedachten samen met Kahnweiler een meesterlijke distributiestrategie : de jonge Kahnweiler, die nog niet betrokken was bij de Parijse kunstmarkt, sloot een exclusief contract en bood de avant-garde werken exclusief in het buitenland aan, in Europese en Amerikaanse kunsthoofdsteden, waar Picasso en Braque al snel beroemd werden. Het merk "Kubisme" gaf de merken "Picasso" en "Braque" perfect weer.

Prijsstrategie

voor de prijsstrategie ; hij stelt de prijzen voor Picasso-schilderijen vier keer hoger dan voor werken van Braque en maakt de onbekende kubistische schilderijen iets heel bijzonders door een strikte schaarste te hanteren – het duurt niet lang voordat Picasso de top van de avant-garde verovert.

Lijnuitbreiding en wijzigingsbeheer

Daar vestigde hij zich (rond 1920) definitief, rekening houdend met alle moderne marketinginstrumenten: lijnuitbreiding (uitbreiding van het productassortiment, Picasso maakt toneelontwerpen, keramiek en grafische vormgeving…) en verandermanagement (verandermanagement, volledig onafhankelijk van marketing, Picasso blijft zich simpelweg ontwikkelen).

public relations

En de public relations : Picasso cultiveert zorgvuldig zijn imago als uitzonderlijk genie van de eeuw, met boeiende verhalen niet alleen over zijn romantische relaties, maar ook (in een ogenschijnlijk zeer moderne zin) door middel van politiek en maatschappelijk engagement. Niet altijd met het oog op de publieke opinie, soms simpelweg door "te leven"—hij leeft immers op een enigszins andere manier dan het grote publiek.

Het is een populair spelletje om Picasso's succesverhaal te overladen met marketingtermen – een spelletje waar de auteur precies mee stopt op het moment dat zijn echtgenotes ( bedrijfsgebied "Fusies en overnames" ) mede-eigenaren worden.

Je kunt elke oogopslag beoordelen aan de hand van de wetten van de markt, of je kunt er gewoon van afzien – leef en creëer kunst, werkend met gerichte concentratie. Kunst die een waardestijging van 1.000.000% heeft gekend van het begin tot het midden van de eeuw (van 50 naar 500.000 Zwitserse frank) en sindsdien nog eens met 10.000% in waarde is gestegen (van 500.000 naar 50 miljoen Zwitserse frank).

Picasso's marketing, hoewel misschien niet altijd even doelgericht, wierp zeker zijn vruchten af; uiterlijk begin jaren twintig had hij een toppositie in de Europese kunstwereld verworven. Hij verwierf internationale faam in 1939/40, toen het Museum of Modern Art in New York een succesvolle retrospectieve tentoonstelling aan hem wijdde, waardoor hij eindelijk de aandacht trok van zelfs de laatste hedendaagse kunstcritici en collega-kunstenaars die ver van het culturele toneel af werkten.

Blijvende en financieel lonende wereldwijde roem, zoals u zult ontdekken in "Art-o-Gram: Picasso vandaag". U zult ook ontdekken hoe u Picasso's werken voor weinig geld of zelfs gratis kunt bekijken en bezitten. Zijn leven en ontwikkeling worden belicht in "Art-o-Gram: Picasso – Een lang leven voor de kunst", "Art-o-Gram: Picasso – Geboren kunstenaar" en " .

Het artikel "Art-o-Gramm: Picasso – Beroemde kunst en zijn geheim" behandelt aspecten van de legende rond de grote kunstenaar die niet primair financieel van aard zijn, terwijl aspecten die soms worden gebruikt om de legende te ondermijnen, worden besproken in "Art-o-Gramm: Picasso – De kunstenaar, leven en liefde" .