Sotheby's spectaculair: Kunst, catalogi en curiosa in het veilinghuis van de hoogste klasse

Sinds de oprichting in 1744 Sotheby's een onmisbaar onderdeel van de internationale kunst- en veilingmarkt. Aanvankelijk gespecialiseerd in zeldzame boeken, breidde het veilinghuis zijn aanbod later uit met kunst, sieraden en luxe verzamelobjecten.

Dit heeft Sotheby's in staat gesteld om gedurende meerdere eeuwen een prominente positie in de kunst- en veilingsector te behouden door zich aan te passen aan veranderende markttrends, technologische doorbraken en verzoeken uit de hele wereld.

Krantenkoppen vol records

Als we slechts een paar krantenkoppen over het veilinghuis in het nog jonge jaar 2025 bekijken, zien we al records en superlatieven:

• 5 maart 2025 – Schilderij van Banksy geveild voor 4,3 miljoen pond
• 06.02.25 – Landgoed Lagerfeld brengt tien keer de geschatte waarde op
• 03.02.25 – Silver Arrow veilt 46,5 miljoen euro na 14 minuten
• 25 januari 2025 – Veilinghuis Sotheby's maakt de verkoopcijfers voor 2024 bekend. Deze zijn de hoogste in de branche.

Sotheby's – het oudste veilinghuis ter wereld?

Voor de meeste nieuwkomers in de veilingwereld heeft de naam Sotheby's een bijzondere klank; het is zelfs niet ongebruikelijk om aan te nemen dat dit eerbiedwaardige Engelse veilinghuis het oudste ter wereld is. En zo beschouwt Sotheby's zichzelf al lange tijd.

Sotheby's is inderdaad een oud bedrijf, maar het is zeker niet het oudste in zijn soort ter wereld:

Veilingen zijn geenszins een nieuwe uitvinding; we kennen veilingen die al vóór 500 v.Chr. plaatsvonden. Zelfs de oude Griekse historicus Herodotus, geboren rond 490 v.Chr., berichtte over jaarlijkse bruidsveilingen toen hij zijn tijdgenoten vertelde over het oude Babylon.

In het Romeinse Rijk werden oorlogsbuit (slaven en wapens) geveild; gedwongen veilingen kwamen ook voor, en in 193 na Christus werd zelfs het hele Romeinse Rijk geveild, zij het niet ten voordele van de koper, die simpelweg werd onthoofd door de volgende veroveraar. Dit terzijde. Met de val van het Romeinse Rijk verdwenen veilingen in Europa tot de 18e eeuw. Azië nooit blijvende belangstelling gewekt

In de 17e en 18e eeuw waren zogenaamde "kaarsenveilingen" in sommige delen van Engeland de enige gangbare praktijk. Deze hadden weinig gemeen met onze moderne veilingvorm. In plaats daarvan werd een soort willekeurige getallengenerator gebruikt om de overdracht van onbezette landgoederen en leengoederen te bepalen: aan het begin werd een kaars aangestoken en er kon geboden worden op een leengoed zolang de kaars brandde. Het doven van de kaars betekende het winnende bod. Degene wiens bod op dat precieze moment werd uitgebracht, won de veiling en ontving het leengoed.

Het oudste nog bestaande veilinghuis ter wereld , dat veilingen in de moderne zin van het woord hield, werd in 1674 in Zweden opgericht. Het is "Stockholms Auktionsverk ", waar Zweedse koningen en August Strindberg hun schatten hebben geveild.

Dorotheum werd in 1707 opgericht door Jozef I. De Habsburgse prins en later keizer van het Heilige Roomse Rijk verdiende aanvankelijk vooral geld met gedwongen veilingen in het "Pandenhuis en Veilinghuis in Wenen ". Ook vandaag de dag wordt de traditionele pandhandel nog steeds bedreven in het gebouw aan de Dorotheergasse 17 in het 1e district van Wenen. Het wordt echter nu beschouwd als het grootste veilinghuis voor kunst en toegepaste kunst in de Duitstalige wereld en Centraal-Europa.

Sotheby's werd pas in 1744 opgericht en de eerste eigenaar met de naam Sotheby nam het pas in 1778 over. Afhankelijk van het perspectief is Sotheby's daarom het derde of zelfs vierde oudste veilinghuis ter wereld, want als men de tweede datum als doorslaggevend beschouwt, was de traditionele aartsrivaal Christie's al eerder actief met zijn eerste veiling in 1766.

De opkomst van Sotheby's tot een wereldwijd veilinghuis

Aanvankelijk ging het bij Sotheby's niet om kunst, maar alleen om boeken

Pas toen Engeland tijdens de Franse Revolutie de leidende rol in de Europese kunsthandel van Frankrijk overnam, werden veilingen met als doel de hoogst mogelijke prijs te behalen een interessante vorm van handel in kunstwerken.

De eerste van deze evenementen vonden plaats in koffiehuizen en tavernes, en dagelijks op de Londense kunstmarkt. Er werden steeds vaker catalogi gedrukt om de aangeboden kunstwerken aan te prijzen. Vooral voor winkels die zeldzame werken of verzamelobjecten verkochten, waren deze catalogi rijkelijk versierd met illustraties en beschrijvingen van de kunst die men er kon verwachten. Ze werden zelf miniatuurkunstwerken.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de oprichter van Sotheby's een boekhandelaar was die kennismaakte wereld van veilingen

Hij hield zich aanvankelijk aan zijn kernactiviteit. De eerste veiling die deze man, Samuel Baker genaamd, op 11 maart 1744 hield, omvatte enkele honderden zeldzame en waardevolle boeken uit de bibliotheek van Sir John Stanley, baron van Alderley.

Er volgden nog meer sensationele boekenveilingen, zoals de bibliotheek die Napoleon had meegenomen in ballingschap op Sint-Helena; Samuel Baker veilde ook de boekencollecties van vooraanstaande Engelse hertogen en de zeer interessante verzameling van John Wilkes, de beroemde liberale denker uit de Verlichting.

Van munten en medailles tot kunst

Na Bakers dood in 1778 werd zijn nalatenschap verdeeld tussen zijn partner George Leigh en John Sotheby. Omdat er geen erfgenamen waren, kwam de nalatenschap uiteindelijk volledig in handen van de familie Sotheby. Hoewel zij de activiteiten van het veilinghuis in de 19e eeuw uitbreidden met munten en medailles, en af ​​en toe met kunstprenten of gravures, onthielden zij zich lange tijd van een vestiging op de kunstmarkt in het algemeen.

Maar de kunstmarkt heeft een onmiskenbare aantrekkingskracht waaraan zelfs Sotheby's niet kon weerstaan. Ze wijdden zich al snel steeds meer aan de verkoop van mooie objecten en nog niet zo lang daarna raakten ze verwikkeld in een strijd met Christie's.

Internationalisering in de 20e eeuw

In 1955 opende Sotheby's een kantoor in New York om zijn bereik buiten Londen uit te breiden en te voldoen aan de steeds groeiende wereldwijde vraag naar kunst. De overname van Parke-Bernet in 1964, het grootste kunstveilinghuis van de Verenigde Staten, stelde Sotheby's in staat zich te vestigen als een dominante speler op de Noord-Amerikaanse markt. De expansie van Sotheby's in de loop van enkele decennia leidde tot de oprichting van kantoren in Parijs, Hongkong, Genève en andere locaties.

Het veilinghuis Sotheby's was ook een pionier op het gebied van veilingtechnologie en -strategie. In 1958 introduceerde het de "avondveiling" , die sindsdien de industriestandaard is geworden voor de presentatie van belangrijke kunstwerken. Deze structuur heeft de manier waarop prestigieuze kunstveilingen worden gehouden, ingrijpend veranderd.

Bovendien schreef Sotheby's in de jaren zestig geschiedenis door als eerste veilinghuis satelliettechnologie te gebruiken, waardoor realtime biedingen tussen particulieren in New York en Londen mogelijk werden. In de jaren zeventig bleef Sotheby's een cruciale rol spelen in de ontwikkeling van de kunstmarkt door hedendaagse kunst te promoten en baanbrekende veilingen te organiseren met werken Jasper Johns , Andy Warhol en Robert Rauschenberg

Op jacht naar platen!

Sotheby's heeft in de loop van zijn geschiedenis een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van de veilingsector voor hedendaagse kunst, door steevast nieuwe maatstaven te zetten met recordbrekende verkopen. In 2002 schreef het bedrijf geschiedenis met de verkoop van Peter Paul Rubens "De Kindermoord van Bethlehem ". Het schilderij bracht £49,5 miljoen op, een record voor een schilderij van een Oude Meester dat tot op de dag van vandaag nog steeds staat.

Slechts twee jaar later bereikte Sotheby's een nieuwe belangrijke mijlpaal toen Pablo Picasso's Garçon à la Pipe als eerste schilderij voor meer dan 100 miljoen dollar op een veiling werd verkocht. Dit succes verstevigde de positie van het bedrijf als dominante speler op de kunstmarkt.

De rol van Sotheby's in de wereld van de hedendaagse kunst

De markt voor hedendaagse en moderne kunst wordt nog steeds gedomineerd door Sotheby's vanwege haar leidende positie. Door recordbrekende verkopen van werken van kunstenaars als Jean-Michel Basquiat , Banksy en Yayoi Kusama heeft het bedrijf een cruciale rol gespeeld in de ontwikkeling van de markt voor topkunstenaars in de hedendaagse kunst.

In 2012 verkocht Sotheby's Edvard Munchs "De Schreeuw" voor 119,9 miljoen dollar, waarmee het destijds een van de duurste kunstwerken was die ooit op een veiling waren verkocht. Deze gebeurtenis wordt beschouwd als een van de belangrijkste mijlpalen in de geschiedenis van de kunstwereld.

Bovendien heeft Sotheby's regelmatig records gebroken met werk van Basquiat, zoals de verkoop van zijn Untitled (1982) voor 110,5 miljoen dollar in 2017, wat nog steeds de hoogste prijs is die ooit voor een Amerikaanse kunstenaar op een veiling is betaald. Het veilinghuis heeft ook aanzienlijk bijgedragen aan de groei van de markt voor hedendaagse straatkunstenaars . Banksy 's Devolved Parliament werd in 2019 verkocht voor een recordbedrag van 9,9 miljoen pond, waarmee destijds een nieuwe maatstaf voor de kunstenaar werd gezet.

een moment plaats dat de kunstwereld versteld deed staan ​​en leidde tot een aanzienlijke waardestijging van het kunstwerk onder de nieuwe titel "Love is in the Bin". Sotheby's steunde de inmiddels beroemde zelfvernietiging van Banksy's "Girl with Balloon". Deze gebeurtenis bevestigde de belangrijke rol van Sotheby's in de veilinggeschiedenis.

Sotheby's heeft zijn invloed op de digitale kunstmarkt uitgebreid en is een leider in de verkoop van non-fungible tokens (NFT's) . Voor de eerste NFT-veiling, die in april 2021 plaatsvond, werkte het bedrijf samen met de gerenommeerde digitale kunstenaar Pak . Het driedaagse evenement markeerde een belangrijke mijlpaal in Sotheby's betrokkenheid bij digitale kunst, met een omzet van $ 16,8 miljoen en het vestigen van talrijke records.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat Sotheby's ook een pionier is geworden op het gebied van kunstmatige intelligentie . Het eerste kunstwerk dat is gemaakt door een humanoïde robot met algoritmes voor kunstmatige intelligentie werd in november 2024 door Sotheby's geveild.

Met "AI God. Portret van Alan Turing" uit 2024 heeft de humanoïde robotkunstenaar Ai-Da Robot (Aidan Meller) een portret van Alan Turing gemaakt. Ai-Da is een humanoïde robot ontworpen door Aidan Meller, een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde kunsthandelaar en galeriehouder. De robot wordt afgebeeld als een vrouw met een zwarte bob, gekleed in een T-shirt en een spijkeroverall. Door een combinatie van camera's in haar ogen, algoritmes voor kunstmatige intelligentie en een robotarm kan de robot tekenen en schilderen.

De eeuwige rivaliteit tussen Sotheby's en Christie's

In 1913 behaalde Sotheby's zijn eerste grote succes op de kunstmarkt met de verkoop van een schilderij van Frans Hals voor 9.000 guineas. In 1917 verhuisde het bedrijf naar de villa aan New Bond Street , waar het Londense filiaal zich tot op de dag van vandaag bevindt.

Sotheby's was nu helemaal in de ban van de kunstmarkt: het bedrijf werd al snel een serieuze concurrent van Christie's, de voorheen toonaangevende speler op de Londense veilingmarkt... en de Londense markt was immers een van de belangrijkste markten ter wereld, vooral in de kunstwereld. In 1954 was het zover: Sotheby's had Christie's ingehaald qua kunstverkoop.

Sindsdien hebben concurrenten geprobeerd dominantie te verwerven of te behouden door middel van allerlei zakelijke ideeën, en vaak ook minder zakelijke: Sotheby's bijvoorbeeld breidde al in 1955 uit naar de VS met de opening van een kantoor in New York, kocht Parke-Bernet (destijds de grootste kunstveilingmeester in de Verenigde Staten) in 1964 en vestigde zich in 1965 aan Madison Avenue in New York.

Christie's hield pas in 1977 zijn eerste veiling in de VS, omdat het zich aanvankelijk wilde concentreren op zijn activiteiten in Europa. Dit leverde in eerste instantie niet het gewenste doorslaande succes op: zelfs eind jaren tachtig beheerste Christie's nog maar iets meer dan 40 procent van de Londense veilingmarkt.

Christie's lanceerde vervolgens een frontale aanval op Sotheby's door in 1990 plotseling minimumprijzen voor veilingen te garanderen (volledig in strijd met het traditionele prijsbeleid), wat ogenschijnlijk succesvol was, aangezien Christie's in 1996 voor het eerst sinds 1954 de leiding in de verkoopcijfers had heroverd.

Het enige nadeel was dat Sotheby's tijdens de cruciale jaren van deze strijd een winst van ongeveer 250 miljoen dollar had behaald. De grootste concurrent moest het daarentegen doen met een schamele 60 miljoen dollar (beide bedragen zijn winst vóór belastingen).

En zo ging het maar door: als Sotheby's al een bekende naam was in een bepaald marktsegment, kocht Christie's galeries met een overeenkomstige specialisatie om dat voorbeeld te volgen. Als Sotheby's ook actief was op de vastgoedmarkt, kocht Christie's een groot makelaarskantoor.

Waarschijnlijk hebben beide bedrijven soms financiële moeilijkheden ondervonden, wat wellicht niet tot de beste zakelijke beslissingen heeft geleid. In 1997 probeerde Christie's het bedrijf te veilen aan een investeerder. Omdat niemand een voldoende hoog bod uitbracht, werd het hele bedrijf in 1998 overgenomen door Groupe Artémis SA van François Pinault (kunstkenner, miljardair en eigenaar van bedrijven zoals Gucci en het legendarische wijnhuis Château Latour). Aangezien hij sindsdien aanzienlijke verliezen heeft geleden met het veilinghuis, wordt een verkoop aan Qatar nu besproken.

Sotheby's was inmiddels stevig in Amerikaanse handen, met aandelen van Amerikaanse bedrijven zoals General Felt Industries en Amerikaanse financiële zwaargewichten zoals hedgefondsmanager Steven A. Cohen. Soms bezorgde Sotheby's zijn eigenaren ook aanzienlijke verliezen, en op andere momenten hadden beide veilinghuizen vestigingen over de hele wereld.

In 2000 probeerden ze het daarom eens met elkaar samen te werken, maar de FBI bestempelde dit als prijsafspraken en het leidde tot een groot schandaal. Toen de FBI de praktijken van beide veilinghuizen onderzocht op prijsafspraken, belandden de twee directeuren van Sotheby's, A. Alfred Taubman en Diana Brooks, midden in het schandaal: omdat Diana Brooks haar schuld bekende in de hoop op een lagere straf, beschuldigde ze ook Taubman.

Hij werd vervolgens door een rechtbank in New York veroordeeld voor samenzwering en bracht 10 maanden in de gevangenis door, terwijl Brooks zes maanden huisarrest en een boete van 350 miljoen dollar kreeg en Sotheby's een totale boete van 45 miljoen dollar moest betalen. Werknemers van Christie's werden niet als getuigen opgeroepen in dit proces; als gevolg van het vierjarige antitrustonderzoek door het Amerikaanse ministerie van Justitie dienden echter 130.000 kopers en verkopers van de twee veilinghuizen een collectieve rechtszaak in, waarin zij beweerden dat zij door de prijsafspraken waren benadeeld.

In 2001 gaf de bevoegde rechtbank definitief haar goedkeuring aan een overeenkomst voor een boete van 512 miljoen dollar voor beide bedrijven, met als doel beide bedrijven (vooral het beursgenoteerde Sotheby's) van een faillissement te redden.

Sotheby's – een particulier Engels veilinghuis?

Oorspronkelijk was Sotheby's inderdaad een Engels veilinghuis, en dat bleef het ook bijna 250 jaar lang. Sotheby's was echter bijna twee eeuwen lang in particulier bezit, afhankelijk van hoe men de oprichtingsdatum definieert: ofwel met de eerste transactie van oprichter Samuel Baker in 1744, ofwel met de verschijning van de eerste Sotheby's binnen het bedrijf in 1778.

Sotheby's ging echter in 1977 naar de beurs, aanvankelijk als een Britse naamloze vennootschap. In 1983 kocht een groep investeerders Sotheby's (waaronder de eerdergenoemde managing director ten tijde van het prijsafsprakenschandaal, de Amerikaanse miljonair Alfred Taubman) en privatiseerde het bedrijf aanvankelijk, voordat het in augustus 1983 opnieuw werd opgericht als Sotheby's Holdings, Inc., met het hoofdkantoor in Michigan.

In 1988 bracht Taubman Sotheby's naar de beurs. Met de beursnotering werd Sotheby's het oudste beursgenoteerde bedrijf op de New York Stock Exchange, met het tickersymbool "BID" (auction trading).

Ten tijde van het prijsafsprakenschandaal in 2000 bezat Baron Capital Group, de investeringsmaatschappij van de Amerikaanse selfmade miljonair Ronald S. Baron, bekend om zijn langetermijninvesteringen, al 59 procent van de aandelen van het bedrijf. In 2006 werd het hele bedrijf verplaatst naar het Amerikaanse belastingparadijs Delaware.

Tegenwoordig is Sotheby's een multinationaal bedrijf met hoofdkantoor in de VS , en het is absoluut niet langer alleen een veilinghuis voor kunst- en decoratieve objecten.

De activiteiten van Sotheby's zijn onderverdeeld in drie segmenten: veilingen, financiering en handel. De diensten van het bedrijf zijn verder onderverdeeld in elf verschillende categorieën, die vrijwel elk aspect van de kunstmarkt bestrijken: van particuliere verkoop en financiering tot fiscaal advies en de afhandeling van testamenten – Sotheby's regelt alles voor haar klanten als het om kunst gaat.

Een typische medewerker van Sotheby's

… zij is misschien niet Cheyenne Westphal , maar haar carrière bij Sotheby's laat duidelijk zien dat, naast kennis, gevoel voor de markt het belangrijkste ingrediënt is voor een succesvolle carrière bij Sotheby's.

Cheyenne Westphal, geboren in Zuidwest-Duitsland, nam de suggestie van haar vader om na haar middelbareschooltijd de wereld te verkennen zeer serieus: eerst studeerde ze kunstgeschiedenis en Engels aan de Universiteit van St Andrews in Schotland, de universiteit van Prins William en Kate Middleton. Vervolgens verhuisde de inmiddels kunstminnende studente naar Berkeley, de Universiteit van Californië. In Schotland was ze meer vertrouwd met historische kunst; in Berkeley hoefde ze slechts een foto van Cindy Sherman te zien om te weten dat haar hart bij de hedendaagse kunst lag. Na het afronden van haar masterscriptie (over Anselm Kiefer) was ze van plan naar Londen te gaan, in 1990 een van de meest prestigieuze adressen, niet alleen in de kunstwereld.

Haar allereerste presentatie bij Sotheby's was een succes, en Cheyenne Westphal begon plichtsgetrouw met cataloguswerk en onderzoek. Het team voor hedendaagse kunst van Sotheby's bestond echter slechts uit drie mensen, waardoor ze al snel met cliënten mocht werken. In 1999 kreeg ze de verantwoordelijkheid voor de gehele Europese afdeling voor hedendaagse kunst van Sotheby's. Als expert op het gebied van hedendaagse kunst was ze in Londen precies op de juiste plek terechtgekomen. De Young British Artists, de Tate Modern en de invloedrijke Charles Saatchi hadden Londen net gevestigd als het wereldcentrum van de hedendaagse kunst.

Cheyenne Westphal selecteerde de werken die de met bonussen overladen bankiers wilden kopen; de verkoop bereikte recordhoogtes en sommige van de nieuwe kunstenaars werden als sterren vereerd. Cheyenne Westphal koos een van deze sterren, Gerhard Richter, als haar specialiteit en misschien heeft ze zelfs een beetje bijgedragen aan het immense aanzien dat hij geniet.

Een kunstenaar als Damien Hirst is ook helemaal het type kunstenaar waar Cheyenne Westphal van houdt. Ze hielp mee met het organiseren van zijn eerste solo-veilingen in 2004, waar werken uit het restaurant "Pharmacy" werden verkocht. En omdat zij en haar hele team anderhalf jaar lang meewerkten aan Hirsts spraakmakende en lucratieve "RED Charity"-veiling (2008) , kreeg ze zelfs een prent cadeau van de kunstenaar.

Cheyenne Westphal was enthousiast over het idee om het werk van de kunstenaar aan te bieden zonder de galeriehouders erbij te betrekken. Toen die werken op de dag van het faillissement van Lehman Brothers zo'n 111 miljoen pond opbrachten, zonder dat de galeriehouders er een cent aan zagen, waren ze waarschijnlijk een stuk minder blij.

De verkoop van Cheyenne Westphal katapulteerde haar naar de 16e plaats op de internationale "100 Power List" van het toonaangevende kunsttijdschrift. Helaas koelde de markt af en bracht de volgende veiling in 2009 slechts ongeveer een vijfde van dat bedrag op. De onmiddellijke prioriteit was het herstellen van het vertrouwen van de klanten. Prijzen zoals die van 2008 zijn vandaag de dag nog steeds onhaalbaar.

Maar Cheyenne Westphal is in goede stemming; nieuwe kopers uit Rusland en China sluiten zich bij haar aan, en mevrouw Westphal werd later door de London Times geprezen voor het gereduceerde aanbod dat ze na 2008 op de veiling bracht: ze hielp de crisis op de kunstmarkt succesvol te bezweren, aldus de Times, en behaalde daarmee de 22e plaats op de Britse "Art Power List" .

Ondertussen stijgen de prijzen langzaam weer, tot groot genoegen van de Duitsers, die zichzelf slechts "één kunstwerk per jaar" toestaan ​​om te voorkomen dat hun verzamelwoede uit de hand loopt. Ze is fan van Richter en Hirst, maar koopt vooral werken van kunstenaars van haar eigen generatie, zoals een muursculptuur van Tara Donovan.

Verder is Cheyenne Westphal dol op mode (ze draagt ​​Prada naar avondveilingen en er staan ​​Louboutin-stiletto's onder haar bureau klaar), dineert ze met Gerhard Richter of Cy Twombly, ontbijt ze graag met Lucian Freud of ontmoet ze haar oude vriend Damian Hirst, gewoon omdat het kan.

Als je ouders je proberen te weerhouden van een kunstopleiding, door te wijzen op het feit dat het een beroep is voor "arme kunstenaars", dan hoeft dat niet langer zo te zijn. Je moet je alleen bereid zijn aan te passen aan de markt als kunstenaar of kunsthandelaar.

Is Sotheby's het juiste veilinghuis voor uw kunstwerk?

Sotheby's is absoluut het juiste veilinghuis voor u als u een werk van Damien Hirst of Gerhard Richter wilt aanbieden. Het is zeker ook de juiste keuze als u werk wilt verkopen van een minder bekende kunstenaar dat onlangs door de pers is geprezen (of juist afgekraakt) na een tentoonstelling. Zelfs de Hamburgse veilingmeester die onlangs een Andy Warhol , had er waarschijnlijk beter aan gedaan om dat kunstwerk bij Sotheby's aan te bieden.

De Siberische tijger, in 1983 door Andy Warhol in zijn kenmerkende popartstijl maar met indrukwekkende aandacht voor detail weergegeven in prachtig levendige aardetinten, werd op een veiling in Hamburg aangeboden naast barokmeubilair en schilderijen van oude meesters. Dit was wellicht niet de meest geschikte omgeving. De geschatte startprijs lag net onder de €30.000 en het werk werd verkocht voor bijna €40.000, terwijl Warhols zeefdrukken van tijgers bij Sotheby's al prijzen van €65.000 hadden bereikt.

Wilt u echter zelf antieke meubels, oud porselein of historisch waardevolle sieraden verkopen, dan bent u bij een van de prestigieuze veilinghuizen in Hamburg . Het gaat hierbij om gerenommeerde familiebedrijven die al lange tijd worden gerund door deskundige en enthousiaste mensen. De veilingen vinden vaak plaats in indrukwekkende villa's aan de Alster, waar dergelijke objecten in de juiste ambiance worden tentoongesteld, met prachtige stucplafonds en in antieke vitrines.

Wilt u uw kunstwerk of antiekstuk echter in Hamburg aanbieden, dan heeft u keuze genoeg: meer dan twintig bekende veilinghuizen met zeer uiteenlopende assortimenten, en verzamelaars , galeriehouders en handelaren weten precies wat ze bij welk veilinghuis zoeken.

Ook dit moet u weten. U maakt een grotere kans op een goede prijs voor uw historische bankbiljetten als u ze aanbiedt op veilingen waar ook andere historische bankbiljetten worden geveild, en waar dus veel geïnteresseerde kopers voor historische bankbiljetten aanwezig zijn.

Een ander pluspunt voor Hamburg is dat de Hamburgse veilinghuizen met elkaar verbonden zijn via een online veilingportaal waar jaarlijks ongeveer 1,4 miljoen bezoekers zoeken naar kunstwerken, meubels, speelgoed of wijnen die hen mogelijk interesseren.

Dit behandelt enkele van de belangrijkste punten waarmee u rekening moet houden bij het kiezen van het juiste veilinghuis. Over het algemeen is het gemakkelijker om het juiste huis te selecteren als u zoveel mogelijk over uw kunstwerk te weten komt. Daarnaast is het belangrijk om grondig onderzoek te doen naar het bedrijf achter het veilinghuis.

Daarnaast is het cruciaal om te overwegen welk percentage van de verkoopprijs de verkoper wenst; dit kan gemakkelijk oplopen tot wel een kwart van de verkoopprijs. Vooral bij werken waarvan de opbrengst waarschijnlijk niet enorm zal stijgen, kan het lonender zijn om ze geduldig aan te bieden op een online platform zoals Kunstplaza. Daar ontvangt u vrijwel de volledige verkoopprijs.

Je vindt nog veel meer tips over het kiezen van het juiste veilinghuis in het artikel over "De plotselinge aantrekkingskracht van kunstveilingen" . Met deze voorbereiding en een beetje zorg kun je hopelijk een miskoop of teleurstellende verkoop voorkomen, zelfs als je de veilingmarkt betreedt zonder voorafgaande kennis.