De materiaalfactor: hoe verschillende oppervlakken de artistieke expressie beïnvloeden

In dit artikel onderzoeken we in het bijzonder hoe verschillende oppervlakken en materialen de creatieve expressie beïnvloeden.

Naast kleur, vorm, compositie en geometrie zijn er andere factoren die bijdragen aan het effect van schilderijen, sculpturen en installaties. De oppervlaktestructuur , die een subtiele of duidelijke invloed kan hebben op het artistieke resultaat, is ook een factor om rekening mee te houden.

Om elk oppervlak op de juiste manier te behandelen, rekening houdend met de specifieke eigenschappen ervan – of het nu gaat om geweven canvas, ruwe betonnen muren, acrylplaten of gestructureerd kunstenaarspapier – is een aanpak op maat aan te raden. Gladde oppervlakken vormen daarentegen een belemmering voor de artistieke drang om buiten de gebaande paden te treden.

Om die reden kan de materiaalkeuze soms bepalen of een werkstuk ruw, broos, extravagant of juist heel delicaat oogt. Het overwegen van verschillende texturen is belangrijk bij het creëren van composities en werken die, door hun unieke oppervlaktestructuur, nieuwe expressiemogelijkheden bieden.

Eigenschappen van haptische oppervlakken

Kunstwerken gemaakt op materialen met een textuur, zoals hout, metaal of andere ongebruikelijke oppervlakken, wekken de nieuwsgierigheid van de kijker. Dit kan bijvoorbeeld komen doordat gekleurde vlakken een onbekende structuur hebben of doordat kleurgadiënten op een atypische manier aanwezig zijn.

Het werken met dergelijke structuren kenmerkt zich soms door innovatief materiaalgebruik . Zo kan de wisselwerking tussen ruwe en gepolijste oppervlakken dynamiek geven aan penseelstreken, terwijl krasbestendige oppervlakken een doelbewust spel met breuklijnen en randen mogelijk maken. Kunstenaars die niet primair op het traditionele canvas vertrouwen, kunnen profiteren van dit diverse en uitgebreide experimenteerterrein.

De eigenschappen van deze materialen, of het nu gaat om verroeste metalen platen of glinsterend plexiglas , bieden de mogelijkheid om een ​​compleet nieuw hoofdstuk aan mogelijkheden te openen. Het is mogelijk om nieuwe effecten te bereiken die onmogelijk zouden zijn op conventioneel papier of gewoon canvas vanwege de monotone uitstraling van deze klassieke materialen.

Karakteristieke kleurstructuren op een klassiek schilderoppervlak

Veel schildertechnieken en artistieke benaderingen die door de geschiedenis heen zijn ontwikkeld, zijn gebaseerd op het gebruik van papier met verschillende diktes en oppervlaktestructuren. Een goed voorbeeld hiervan is het gebruik van aquarelverf . Aquarelpapier heeft doorgaans een korrelige textuur die de verfstroom subtiel beïnvloedt.

Werken met ruw papier kan een meer gepigmenteerd oppervlak opleveren. Dit komt doordat de kleurpigmenten zich nestelen in de oneffenheden en reliëfs van het papier. Watergedragen verfmengsels vloeien daarentegen vrijwel ongehinderd over satijnpapier, wat leidt tot transparantere en levendigere kleurovergangen.

De aard van het schilderoppervlak beïnvloedt niet alleen het droogproces , maar bepaalt ook de kleurnuances die in het eindproduct zichtbaar worden. Juist daarom bieden conventionele schilderoppervlakken een buitengewoon breed scala aan ontwerpmogelijkheden.

Sensorische prikkels door middel van tactiele stimulatie

Een aspect dat niet over het hoofd gezien mag worden, is het vermogen om boodschappen niet alleen via het zicht, maar ook via de tastzin over te brengen.

Doordat structuren het tastgevoel uitdagen, kunnen ze zowel grootsheid als fragiliteit uitstralen. Verschillende hedendaagse kunstvormen collages van materiaallagen , die op zo'n manier over elkaar heen worden gelegd dat ze voor de kijker bijna tastbaar lijken.

Reliëfachtige accenten dragen ook bij aan de karakteristieke driedimensionaliteit van het werk, die zelden wordt bereikt in traditionele schilderijen. Naast hout en papier worden textielvezels en plastic folies ook beschouwd als essentiële componenten van de compositie. Deze tactiele aspecten beïnvloeden niet alleen de kunstbeleving, maar dragen ook bij aan een intensere relatie tussen het kunstwerk en de kijker.

Van materiële tot emotionele weerklank

Door afstand te nemen van traditionele genres ontstaat een universum waarin kleur, vorm en structuur elkaar wederzijds kunnen versterken.

Subtiele materiaalcombinaties zijn zeer voordelig abstracte werken bij het bekijken van abstracte kunst veel meer gericht is op sfeer en emotie . Het gebruik van contrasterende kleurlagen op een ruw doek creëert een dynamische en spanningsvolle sfeer, terwijl zachte kleurovergangen op een gestructureerd oppervlak een rustgevend effect teweegbrengen.

In deze context abstracte schilderijen worden gezien als een weg naar spiritueel welzijn, omdat ze een zekere mate van diepgang bezitten. De bewuste materiaalkeuze vergemakkelijkt het kanaliseren van emoties, wat op zijn beurt abstracte voorstelling meer intensiteit geeft

Gladde oppervlakken als uitdaging

Bij het werken met glanzende oppervlakken zoals glas , geglazuurd porselein of gelakt metaal is enige voorzichtigheid geboden. Hun reflecterende eigenschappen kunnen zelfs de meest subtiele kleurnuances benadrukken of juist maskeren. De verschuiving van lichtstralen bij elke lichte stoot zorgt voor verrassende effecten.

De combinatie van strakke lijnen met sterk reflecterende achtergronden creëert een spanning. Sommige schilders brengen de vernis zelfs zeer dun aan tijdens het drogen, wat leidt tot de vorming van scheurtjes. Het artistieke proces kan dus zowel positief als negatief beïnvloed worden door gladde materialen.

Interacties met het milieu

Een ander belangrijk aspect is hoe de oppervlakken reageren op omgevingsinvloeden. De manier waarop het materiaal reageert op vochtigheid, temperatuurschommelingen of direct zonlicht kan een blijvende impact hebben op het werk.

Oppervlakken die vocht absorberen zetten uit naarmate de luchtvochtigheid toeneemt en vervormen wanneer ze uitdrogen. Metalen oppervlakken hebben de neiging te roesten onder zware omstandigheden, wat kan leiden patina

Wanneer de natuurlijke verouderingsprocessen bewust in het overkoepelende concept worden geïntegreerd, ontstaan ​​er ook onvoorziene expressiemogelijkheden. Het feit dat deze interacties plaatsvinden, getuigt van een levendige dialoog tussen kunst en natuur.

Uiteindelijk is het de oppervlaktestructuur die het werk vormgeeft op een manier die door geen enkel ander onderdeel kan worden nagebootst. De materiaalkeuze en de afwerking vormen samen een samenhangende structuur die een cruciale rol speelt in het overbrengen van de boodschap. Er zijn ook kunstenaars die hun werken creëren door uitgebreide interacties met onbekende grondstoffen. Door de combinatie van visuele expressie vertelt elke afzonderlijke breuk en elke vezel zijn eigen unieke verhaal.

Vanuit dit perspectief wordt het materiaal de essentiële hoofdrolspeler in het creatieve proces.

Joachim Rodriguez y Romero

Eigenaar en directeur van Kunstplaza. Publicist, redacteur en gepassioneerd blogger op het gebied van kunst, design en creativiteit sinds 2011. Afgestudeerd in webdesign aan de universiteit (2008). Verdere creatieve ontwikkeling via cursussen in vrijhandtekenen, expressief schilderen en theater/acteren. Diepgaande kennis van de kunstmarkt opgedaan door jarenlang journalistiek onderzoek en talloze samenwerkingen met belangrijke spelers en instellingen in de kunst- en cultuursector.

www.kunstplaza.de/