Palacio Errázuriz-Alvear , ontworpen in 1911, was de privéwoning van Josefina de Alvear en Matías Errázuriz Ortúzar. Het echtpaar, dat in 1897 trouwde, had een grote passie voor kunst. Omdat Matías Errázuriz Ortúzar diplomaat was, woonden ze tien jaar in Europa, waar ze zowel Europese als Oosterse kunstwerken verzamelden. Zowel de collectie als het huis zelf werden in 1936, na het overlijden van Josefina, door de Argentijnse staat aangekocht. Haar echtgenoot wilde niet in het huis blijven wonen.
Je zou kunnen zeggen dat het Museum voor Decoratieve Kunsten en Alberto Churba, wiens retrospectieve tentoonstelling tot half oktober te zien is, vrijwel gelijktijdig zijn ontstaan. Normaal gesproken beperken tentoonstellingen zich tot één of twee zalen van het museum, maar vanwege het belang van het werk van Alberto Churba moest de gehele begane grond worden gebruikt.
De tapijten in de grote hal zijn werkelijk indrukwekkend. Het zijn handgemaakte stukken, waarvan de vervaardiging van elk tapijt meer dan drie maanden in beslag neemt. Churba ontwierp ze door te spelen met texturen, knoopdichtheid, poolhoogte en kleurschakeringen. In de centrale ruimte vormen ze een schril contrast met de ramen in Tudorstijl, de oosterse schermen en de stenen open haard.
Om het samenspel van kleuren optimaal te kunnen waarderen, is het aan te raden de galerij op de eerste verdieping te bezoeken. Doordat de zaal twee keer zo hoog is, is het effect van bovenaf gezien magnifiek. De vijf bronzen kroonluchters die aan de balken hangen, leiden de aandacht niet af, maar vullen het geheel juist aan.
In de barok-geïnspireerde eetkamer staat Chinees porselein naast de veelgeprezen Sillón Cinta. Dit meubelstuk, ontworpen in 1969, is gemaakt van één stuk gebogen hout dat de zitting, rugleuning en armleuningen combineert. Doordat het op een platform staat, kan de schoonheid ervan vanuit elke hoek worden bewonderd. Aan de muren hangen zijn nieuwste werken: digitale schilderijen. Met hun kleurrijke patronen, rondingen en plooien lijken deze schilderijen op textiel. De kleuren zijn ofwel levendig of juist volledig neutraal in grijstinten.
De kleine ruimte tussen de eetkamer en de spectaculaire balzaal werd gebruikt om een selectie stoffen tentoon te stellen. Het betreft rijkgekleurde doeken, die op aanzienlijke hoogte hangen en een delicaat labyrint vormen dat uitnodigt tot ontdekking. De motieven zijn zeer divers, variërend van zacht ogende boeketten van roze en violette bloemen tot gedurfde geometrische patronen. Churba ontwierp in de jaren 70 voor het Zwitserse bedrijf Nef-Nelo. Zijn creaties werden verkocht in Europa, de Verenigde Staten en Japan, waar ze werden gebruikt voor tafelkleden, gordijnen, meubelstoffen en kussens.
Grote balzaal in rococo-stijl
In een van de mooiste kamers van het huis, de grote balzaal in rococostijl, wordt de collectie mondgeblazen glas tentoongesteld. De kleurrijke, doorschijnende stukken, prachtig gerangschikt op een lange, eveneens transparante tafel in het midden, vermenigvuldigen zich en versmelten met de spiegels die de muren bedekken. Churba creëerde unieke stukken in levendige kleuren. Te zien zijn prachtige glazen en borden in zwart-wit, evenals sculpturen die even etherisch als elegant zijn.
Een leven gewijd aan design, dat zich afspeelt in een buitengewone omgeving. Een absolute aanrader voor alle kunstliefhebbers die de genialiteit van deze kunstenaar willen waarderen. Hij was de jongste van zes kinderen en had de vrijheid om al zijn interesses na te streven. Pianist, danser en bovenal een magnifiek beeldend kunstenaar. Hij studeerde aan de Academie voor Schone Kunsten, is internationaal geroemd en is op 93-jarige leeftijd nog steeds vitaal.
Laura Ragucci is een veelzijdig persoon die werkzaam is als kunstcriticus, docent, kunstenaar en fotograaf. Haar passie voor kunst en cultuur wordt versterkt door haar uitgebreide reiservaringen, waardoor ze diverse culturele invloeden in haar werk heeft kunnen verwerken.
Na jarenlang talen te hebben gestudeerd en in de informatica te hebben gewerkt, wendde ze zich tot creatieve expressie via fotografie en schrijven. Sinds 2020 wijdt ze zich voornamelijk aan kunstkritiek, voortbouwend op haar studie aan de Nationale Universiteit voor de Kunsten (UNA).
Ze schrijft haar kunstrecensies puur voor het plezier van het kunstdebat. Laura belichaamt de geest van een onvermoeibare ontdekkingsreiziger wiens nieuwsgierigheid haar langs vele verschillende paden heeft geleid.
We gebruiken technologieën zoals cookies om apparaatinformatie op te slaan en/of te raadplegen. Dit doen we om uw browse-ervaring te verbeteren en (niet-)gepersonaliseerde advertenties weer te geven. Als u instemt met deze technologieën, kunnen we gegevens zoals surfgedrag of unieke ID's op deze website verwerken. Weigering of intrekking van toestemming kan bepaalde functies en mogelijkheden negatief beïnvloeden.
Functioneel
altijd actief
Technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het rechtmatige doel om het gebruik van een specifieke dienst mogelijk te maken die uitdrukkelijk door de abonnee of gebruiker is aangevraagd, of uitsluitend voor het verzenden van een bericht via een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het rechtmatige doel van het opslaan van voorkeuren die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
statistieken
Technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden is.Technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder een gerechtelijk bevel, de vrijwillige toestemming van uw internetprovider of aanvullende registratie door derden, kan de voor dit doel opgeslagen of opgevraagde informatie over het algemeen niet worden gebruikt om u te identificeren.
marketing
Technische opslag of toegang is vereist om gebruikersprofielen aan te maken, advertenties te versturen of de gebruiker te volgen op een of meer websites voor soortgelijke marketingdoeleinden.