Lage rugleuning als designelement: een opklapbare bank midden in de kamer

Stel je een open woonruimte voor waar de bank niet tegen de muur leunt, maar vrij op de vloer staat. Het uitzicht blijft onbelemmerd op het raam, de boekenkast of het schilderij aan de overkant. Dat dit mogelijk is, heeft minder te maken met de grootte van de ruimte dan met één enkele dimensie: de hoogte van de rugleuning. Doordat deze laag blijft, verandert de bank van een ruimteverdeler in een lijn die de ruimte structureert zonder deze te belemmeren.

Hier Pop-Up in beeld, een opklapbare bank van Michele Mantovani, een exclusieve nieuwe toevoeging aan de collectie van de Italiaanse fabrikant Bodema . De volgende zin vat het basisidee treffend samen:

Mantovani creëert een evenwicht tussen strakke geometrische vormen en vloeiende rondingen door de klassieke vormen van de woonkamerbank te vervangen en de lage rugleuning centraal te stellen in het ontwerp

Een lijn in plaats van een muur: de rugleuning als esthetische keuze

Functioneel gezien is een lage rugleuning een compromis, omdat deze minder steun biedt en kussens vereist. Esthetisch gezien is het echter een statement. De Pop-Up heeft een enkele, doorlopende rugleuning die begint aan de uiteinden van de armleuningen en over de gehele lengte van de structuur loopt. Deze omlijst de brede zittingen als een vlakke rand, en in de door de fabrikant getoonde configuraties bevinden de armleuningen en de rugleuning zich op dezelfde hoogte. Vanuit dit perspectief creëert het ontwerp een horizontale lijn die meer doet denken aan een architectonische sokkel dan aan een gestoffeerd meubelstuk.

Deze continuïteit is met name zichtbaar in de L-, U- en C-vormige uitvoeringen, evenals in de puur lineaire varianten, waar zachte, met ganzendons gevulde rugkussens de zitting accentueren. Bij de asymmetrische combinaties is dit effect bewust subtieler. Aan de binnenzijden van de armleuningen, waar de contouren zacht gebogen zijn, ontstaat een contrast met de verder strakke lijnen; hier lijken de gestoffeerde kussens van de buitenste zitplaatsen uitnodigender. Het geheel rust op een aluminium onderstel met een afgeschuinde rand, verkrijgbaar in antraciet of brons. Dit onderstel is eenvoudig te combineren met de verschillende stoffen, lederen en fluwelen bekledingsopties uit de collectie.

Het is een traditie voor Italiaanse fabrikanten om dergelijke formele vraagstukken uiterst serieus te nemen. De geschiedenis van de Compasso d'Oro, de designprijs die in 1954 door La Rinascente op basis van een idee van Gio Ponti en Alberto Rosselli , waarvan de historische collectie nu is ondergebracht in het ADI Design Museum in Milaan, laat zien hoe vroege alledaagse objecten in Italië als culturele verworvenheden werden beschouwd. Pop-Up belichaamt deze filosofie: de bank moet comfortabel zijn, maar ook een statement maken over de ruimte die hij inneemt.

Configuraties voor het midden van de kamer

Bodema zelf ziet de ideale plek voor Pop-Up in het midden van de ruimte. Dat is logisch, want alleen daar komt de lage rugleuning echt tot zijn recht. Het modulaire systeem varieert van kleine, lineaire banken tot grote panoramische oplossingen, waaronder hoekbanken voor zes, acht of tien personen, asymmetrische composities met slechts één armleuning, zitvlakken zonder rugleuning en sculpturale modules. Drie configuraties verdienen speciale aandacht in een open ruimte.

Het eiland

Als eiland staat de bank vrij aan alle kanten en kan vanuit verschillende hoeken worden gebruikt. Een voorbeeldopstelling toont een ruime hoekbank met zitplaatsen aan beide zijden, waardoor een ontspanningszone ontstaat in plaats van slechts één kijkrichting te dienen. In een grote kamer vormt dit een centraal punt waaromheen de eethoek, leeshoek en gangen kunnen worden gegroepeerd, vergelijkbaar met een meubelstuk in een museum waar je omheen kunt lopen.

Het schiereiland

Het schiereiland is het meest precieze ontwerp. Een deel van de bank steekt de kamer in, terwijl het andere deel als een soort ruggengraat fungeert. De zitopstelling is gedefinieerd zonder volledig afgesloten te zijn, en het open gedeelte leidt de beweging door de ruimte. De fabrikant biedt bijvoorbeeld een L-vormige configuratie aan met een schiereiland, een tafel met geïntegreerde opbergruimte en een eindelement zonder armleuningen.

Het open eindelement

Het meest radicale effect van de bank wordt bereikt waar deze abrupt eindigt. Zonder armleuningen blijft het zitgedeelte open, waardoor de indruk van een afgewerkte vorm verdwijnt. Hier komen de houten toevoegingen van de collectie in beeld: kasten met planken en lage opbergvakken, of bijzettafels met dienbladen en vakken die van bovenaf toegankelijk zijn.

Kunstplaza heeft onlangs aangetoond hoeveel een dergelijk secundair meubelstuk bijdraagt ​​aan de algehele uitstraling van een ruimte wanneer het als een zelfstandige vorm wordt beschouwd: de bijzettafel als radicaal meubelstuk. In het Pop-Up-ontwerp maken deze elementen de bank van alle kanten bruikbaar, waardoor er vanuit elke hoek een mooi uitzicht is.

Tussen object en gebruik

Een bank voor in het midden van een kamer moet ook effectief zijn als er niemand op zit. Een hoge rugleuning keert de rug naar de helft van de kamer, terwijl een lage rugleuning uitzicht biedt. Pop-Up volgt een duidelijke hiërarchie: eerst de lijnen, dan de bekleding, dan de accessoires. De geometrie definieert het frame, terwijl de afgeronde binnencontouren en donzen kussens het frame transformeren tot een plek om te vertoeven.

Wie zo'n bank wil plaatsen, moet daarom vanuit het midden van de kamer denken in plaats van vanuit de muur. Zichtlijnen, looproutes en welke kant van het meubelstuk als eerste wordt gezien bij binnenkomst, bepalen de keuze tussen een eiland-, schiereiland- of open opstelling. Bodema een technisch specificatieblad en 2D- en 3D-bestanden op de productpagina om u te helpen bij deze planning. Met deze bestanden kunt u de configuraties in uw eigen plattegrond testenvoordat u de bank in het midden van de kamer plaatst.

Joachim Rodriguez y Romero

Eigenaar en directeur van Kunstplaza. Publicist, redacteur en gepassioneerd blogger op het gebied van kunst, design en creativiteit sinds 2011. Succesvolle graad in webdesign als onderdeel van een universitair diploma (2008). Verdere ontwikkeling van creativiteitstechnieken door middel van cursussen vrij tekenen, expressieschilderen en theater/acteren. Diepgaande kennis van de kunstmarkt door jarenlang journalistiek onderzoek en talrijke samenwerkingen met actoren/instellingen uit de kunst en cultuur.

www.kunstplaza.de/