Sophie Hunger – Prachtige indiepop met veel poëzie

De lente komt eraan, en daarmee ook de behoefte aan muziek – nieuwe muziek, muziek die je nog niet eerder hebt gehoord, en het liefst iets bijzonders. Klassieke muziek is momenteel niet zo in trek; de winter bood volop gelegenheid om naar meer traditionele muziek te luisteren tijdens concerten, in operahuizen of bij feestelijke gelegenheden.

Als de zon weer schijnt, is er vraag naar nieuwe en frisse muziek, en wie niet tevreden is met de gevestigde muziekgenres, is klaar voor nieuwe muzikale ervaringen ergens tussen folk en pop, rock en blues.

Zo'n verfrissende ervaring kon aan deze mensen worden overgebracht door de muziek van Sophie Hunger : prachtige indiepop met veel poëzie in compositie en zang , voortdurend in beweging en altijd zo fascinerend dat het "Spiegel" al spreekt over "de grote uit het kleine Zwitserland" .

Sophie Hunger werd daar geboren, op 31 maart 1983, in Bern; haar volledige naam is Emilie Jeanne-Sophie Welti. Zwitserse kunstkenners spitsen al de oren bij deze familienaam, en inderdaad is Emilie/Sophie de achterkleindochter van de bekende Zwitserse schilder Albert Welti en de achterkleindochter van de meervoudig bekroonde schilder en schrijver Albert Jakob Welti.

Radiopionier en hoofdpresentator van Radio Zürich, acteur en schrijver Ernst Arthur Welti was haar grootvader, en met haar ouders, of liever gezegd haar vader en diplomaat Philippe Welti, leerde Emilie een groot deel van de wereld kennen.

Emilie en haar twee oudere broers en zussen groeiden niet alleen op in hun geboorteplaats Zürich, maar ook in Bern, Londen en Bonn, en hun muzikale invloeden waren al even divers : haar vader liet haar kennismaken met zijn favoriete jazz en punk, haar moeder interesseerde haar voor de volksliederen van de landen waar ze woonden, en ze kreeg als kind ook pianolessen.

De aspirant-artieste zelf legde zich aanvankelijk nergens aan vast; als tiener verslond ze hiphop en rhythm and blues, later ontdekte ze rockmuziek en nog later folk, country en bluegrass.

Tussendoor behaalde ze haar eindexamen (Abitur) aan het literair gymnasium Rämibühl in Zürich, studeerde ze vanaf 2003 Engels en Duits en ondersteunde ze van 2002 tot 2006 de experimentele band Superterz van de Zürichse elektronica-experimenteerders Marcel en Ravi Vaid als gastzangeres bij het creëren van hun plotseling werkelijk sferische geluiden.

Ze is te horen op het Superterz-album Standards uit 2006, en ook op het album "Fisher" van de indierockband Fisher, dat in hetzelfde jaar werd uitgebracht en waar ze sinds 2004 als zangeres deel van uitmaakte.

Emilie Welti had al eerder voor deze bands gezongen , maar met de beslissing om haar eerste solo-cd uit te brengen, voelde ze zich klaar voor een artiestennaam. Zo ontstond Sophie Hunger, een combinatie van haar eigen tweede naam en de meisjesnaam van haar moeder. Onder deze naam presenteerde ze de cd "Sketches on Sea", die ze zelf thuis had opgenomen.

De cd werd zeer goed ontvangen en hielp Hunger aan interessante optredens: ze verzorgde het voorprogramma voor Stephan Eicher in de Bataclan in Parijs in mei 2007 en werd uitgenodigd als gastartiest op het Montreux Jazz Festival in Zwitserland in juli 2007, waar ze optrad met John Parish en Raphelson.

In augustus en september van datzelfde jaar was ze al op internationale concerttournee met de band "The Young Gods" en het jazzkwartet Erik Truffaz.

Soms wordt uitzonderlijk talent inderdaad pas op tijd opgemerkt: Sophie Hunger trad voor het eerst op voor een publiek toen ze 19 was, een paar jaar later was ze al behoorlijk bekend in de Europese muziekwereld en op 25-jarige leeftijd brak ze door: begin 2008 nam ze "Monday's Ghost" op, haar eerste studioalbum, en in juni 2008 bood Universal Music haar een contract aan.

In juli van dat jaar speelde ze met haar eigen band (bestaande uit bassist Balz Bachmann, multi-instrumentalist Christian Prader, trombonist Michael Flury en drummer Alberto Malo) op het Montreux Jazz Festival voor een uitverkocht publiek, en "Monday's Ghost" schoot meteen naar de top van de Zwitserse hitlijsten. Het album werd in februari 2009 uitgebracht in Duitsland, Oostenrijk en Frankrijk en behaalde de platina-status.

Hunger produceerde vervolgens haar tweede studioalbum "1983" zelf in Parijs met de hulp van geluidstechnicus Stéphane Alf Briat; het spreekt bijna voor zich dat "1983" direct na de release de Zwitserse hitlijsten bestormde.

In 2010 volgde de "1983"-tournee, waarbij ze als eerste Zwitserse band ooit optraden op het Glastonbury Festival en voor uitverkochte zalen speelden in Miles Davis Hall in Parijs als onderdeel van het Montreux Jazz Festival

Daarnaast componeerde Hunger in 2008 de filmmuziek voor Micha Lewinsky's film "Der Freund" en speelde hij een bijrol in de film, schreef hij columns voor "Die Zeit" in 2009 en een veelbesproken verslag over de Salzburger Festspiele in 2010, en won hij in 2010 de SwissAward in de categorie Show.

In 2010 leverde ze ook de muziek voor de documentairefilm "Room 202 – Peter Bichsel in Paris", en in het najaar/winter van 2011 berichtte ze in "Zeit online" over haar Amerikaanse tournee met de Malinese Toeareg-band Tinariwen.

Om te ontspannen schildert Hunger soms kubistische schilderijen, en voor haar derde album "The Danger Of Light" (2012) werkte ze samen met bekende Amerikaanse muzikanten, zoals Josh Klinghoffer van de Red Hot Chili Peppers; deze samenwerking gaf haar muziek een nieuwe en versterkte levendigheid.

Dit alles doet vermoeden dat we in de toekomst nog meer muzikale verrassingen van Sophie Hunger kunnen verwachten, en als die net zo betoverend zijn als haar werk tot nu toe, dan is het zeker de moeite waard om er steeds weer aandachtig naar te luisteren.

Als je een stedentrip plant tijdens de paasvakantie, bijvoorbeeld naar Innsbruck, Salzburg of Bratislava, of, afhankelijk van de datum van de paasvakantie in jouw deelstaat, ook naar Praag, Linz, Solothurn, Aarau, Brugg, Schaffhausen, Biel/Bienne of Zug, dan kun je Sophie Hunger live zien. Ze bezoekt deze plaatsen tijdens haar huidige tournee.

Ook als je een skiër bent en je paasvakantie in de Berner Alpen doorbrengt, kun je Sophie Hunger op 8 maart 2013 in jouw buurt zien spelen en zingen op het Caprices Festival, dat tot en met 16 maart in Crans-Montana plaatsvindt.