Van de Afrikaanse djembe tot de Braziliaanse snare – ontdek samen met ons de diverse klankwerelden van percussie en de kenmerkende ritmes van over de hele wereld.
Afrika staat bekend om zijn rijke en diverse drumtradities . Door de jaren heen hebben de verschillende Afrikaanse culturen een indrukwekkende verscheidenheid aan drums ontwikkeld, die variëren in vorm, grootte en klankkwaliteit.
De djembe is waarschijnlijk een van de bekendste Afrikaanse trommels en is afkomstig uit West-Afrika . Hij bestaat uit een houten klankkast bedekt met dierenhuid en wordt traditioneel met de hand bespeeld. Een andere populaire trommel is de bougarabou , ook wel bekend als de "sprekende trommel" .
Deze trommel heeft een slanke vorm en kan verschillende toonhoogtes produceren door het spansysteem aan te passen, waardoor complexe ritmes gespeeld kunnen worden.
Hoewel er veel verschillende soorten Afrikaanse trommels bestaan, hebben ze allemaal een gemeenschappelijk doel: het vieren van ritme en saamhorigheid met anderen.
Allereerst: Traditionele Afrikaanse muziek is een vage term voor muziek die in Afrika ten zuiden van de Sahara wordt gespeeld en die weinig tot geen invloed van buiten de regio heeft ondergaan. Het woord 'traditioneel' impliceert historisch onveranderde Afrikaanse muziek, vrij van invloeden sinds de Europese koloniale periode.
Afrikaanse muziek is echter altijd gevormd door regionale culturele uitwisseling en ontwikkeling, en kan vaak niet worden toegeschreven aan specifieke etnische groepen. Een dergelijk onderscheid negeert de sterke invloed van Arabische muziek en legt te veel nadruk op westerse culturele invloeden vanuit een eurocentrisch perspectief.
De muziek van Kaapverdië uit het koloniale tijdperk werd gevormd door Zuid-Amerikaanse, Caribische, Portugese en West-Afrikaanse invloeden, terwijl de oudere muziek van Madagaskar voornamelijk werd beïnvloed door Zuidoost-Azië. Over het algemeen is het duidelijk dat traditionele Afrikaanse muziek altijd in beweging is geweest en dat nog steeds is.
Afrikaanse muziek wordt in essentie gekenmerkt door herhaling, waardoor luisteraars in een trance-achtige toestand kunnen raken en de muziek volledig kunnen begrijpen. Muziek speelt een centrale rol bij alle gebeurtenissen, inclusief alledaagse activiteiten, en een feest kan niet plaatsvinden zonder de juiste muzikant.
Afrikaanse trommels hebben het verbazingwekkende vermogen om te " zingen" en te " spreken" . De muzikale patronen die ze creëren, vinden vaak hun oorsprong in taal.
Om begrepen en betekenisvol te zijn, moeten de afzonderlijke slagen van een ritme duidelijk variëren in toonhoogte en timbre. Zogenaamde "sprekende trommels", die vaak jarenlange oefening vergen om te beheersen, kunnen zelfs hele woorden en zinnen overbrengen.
Historisch onderzoek toont duidelijk aan dat Afrikaanse muziekculturen voortdurend aan verandering onderhevig zijn. Om die reden is de term 'traditionele Afrikaanse muziek' slechts een geromantiseerd Westers concept dat tegenwoordig wordt gebruikt om de marktwaarde van Afrikaanse muziek in het Westen te verhogen – terwijl dit objectief gezien geen enkele basis in de werkelijkheid heeft.
De djembe vindt zijn oorsprong in het oude West-Afrika en is al bekend sinds de 13e eeuw, toen het Koninkrijk Mali werd gesticht. Dit fascinerende instrument bestaat uit een uitgeholde kom bedekt met dierenhuid en behoort tot de membranefoons .
Vanwege zijn vorm en het ontwerp met één vel, wordt de djembe ook wel een bekerdrum met één vel . Hoewel niet bekend is wanneer de djembe voor het eerst verscheen, blijft het tot op de dag van vandaag een belangrijk onderdeel van de Afrikaanse muziek en cultuur.
Het woord 'Djembé' is samengesteld uit twee delen : 'dje' , wat in de Bamana-taal van Mali 'mensen komen samen' betekent, en 'be' , wat 'overeenstemming' betekent. Dit verduidelijkt de betekenis van de naam. Het djembe-instrument brengt alle mensen samen en verenigt hen.
De Bamana zeggen ook: "Anke dje, anke be" . Dit betekent zoiets als "laten we samenwerken om tot een gemeenschappelijk begrip te komen" .
In bredere zin verwijst de naam Djembe ook naar bijeenkomsten voor bruiloften, begrafenissen of geboorten, evenals vele andere gelegenheden waarbij mensen samenkomen om gemeenschapszin en wederzijds begrip te bevorderen. Dit zijn de traditionele sociale bijeenkomsten in West-Afrika, die bijna altijd gepaard gaan met Djembe-muziek, -dans en -zang.
De oorsprong van de uiterst complexe en veelzijdige djembe-ritmes is voornamelijk te danken aan het Malinké-volk , dat voornamelijk in Mali en Guinee woont.
West-Afrika wordt vaak beschouwd als de bakermat van de ritmiek. De mensen in deze regio hebben een nauwe band met de natuur en zijn diep geworteld in de ritmische wereld. Hun vermogen tot ritme stelt hen in staat om in harmonie te komen met hun ademhaling en beweging.
De volgende video geeft een kort overzicht en toont enkele inspiratiebronnen voor Afrikaanse djembe-ritmes:
De Indiase tabla is een fascinerend voorbeeld van de diversiteit en complexiteit van handtrommeltradities . Deze trommels bestaan uit twee verschillende formaten, die elk met de vingers en handen worden bespeeld.
De grotere trommel heet de dayan en de kleinere de bayan . Elke trommel heeft een andere toonhoogte en klankkleur, waardoor complexe ritmes gecreëerd kunnen worden. De tabla wordt gebruikt in veel muziekgenres, zoals klassieke Indiase muziek en fusionmuziek .
Het bespelen van de tabla vereist veel oefening en vaardigheid. Een speler moet in staat zijn om verschillende slagen op beide trommels uit te voeren om een ritme te creëren. Veel technieken, zoals rolls, flams en dubbele slagen, kunnen worden toegepast.
Traditioneel werden tabla's van hout gemaakt, maar er zijn nu ook versies met een frame van kunststof of metaal verkrijgbaar. Het is belangrijk om instrumenten van hoge kwaliteit te kopen, omdat inferieure materialen een negatieve invloed kunnen hebben op de klank.
Accessoires zoals tassen en standaards zijn ook verkrijgbaar en maken het bespelen van de tabla gemakkelijker. Het is belangrijk om bij de aanschaf van accessoires ook op de kwaliteit te letten.
Als je geïnteresseerd bent in het bespelen van de Indiase tabla, zijn er veel trainingsmogelijkheden: workshops met ervaren spelers of docenten op locatie, maar ook online cursussen, om er maar een paar te noemen.
Al met al is de Indiase tabla ongetwijfeld een van de meest fascinerende handtrommels ter wereld. Met zijn complexe ritmes en het vermogen om een grote verscheidenheid aan geluiden te produceren, is het een waar hoogtepunt in de wereld van percussie-instrumenten.
De tabla wordt vaak beschouwd als de koningin van de drums en percussie-instrumenten en is het populairste ritme-instrument in India. Het bestaat uit twee drums, de bayan (diepe basdrum) en de dayan, die bijna altijd tegelijk bespeeld worden.
De term "Tabla" kan verwijzen naar het paar trommels of naar de Dayan alleen, die soms ook Tabla wordt genoemd.
Beide trommels hebben een klankkast die aan de onderkant gesloten is. De bovenkant is meestal bedekt met een geitenvel. Een tweede vel (kani) is aan de rand van het hoofdvel bevestigd. In het midden van het vel bevindt zich een zwart gedeelte, de zogenaamde GAB, dat het instrument zijn karakteristieke klank geeft en een grote verscheidenheid aan tonen en modulaties mogelijk maakt.
Het vergt veel vaardigheid om deze GAB correct te mengen en vervolgens aan te brengen als een pasta – die hoofdzakelijk bestaat uit rijstmeel en ijzerdeeltjes – en die in meerdere lagen (tot wel 8 lagen) kan worden aangebracht.
Tijdens het spelen worden beide trommels op ringen (Bira) geplaatst om ze stabiliteit te geven.
Er bestaan talloze theorieën over de oorsprong van de tabla. Sommigen geloven dat het instrument is voortgekomen uit de pakhavaj, terwijl anderen beweren dat de tabla in de 13e eeuw door Amir Khusrau in de klassieke Indiase muziek werd geïntroduceerd, net als de sitar en andere instrumenten. Deze theorie suggereert ook dat de tabla uit het verre westen afkomstig is.
De term "tabla" is afgeleid van het Arabische woord "tabl" en is een algemene benaming voor trommel. De eerste wetenschappelijke beschrijving van een instrument dat sterk lijkt op de moderne tabla dateert uit 1808.
In de vijftig jaar voorafgaand aan deze datum tonen veel schilderijen in Mughal-stijl deze paren instrumenten in het noordwesten van India: cilindrische houten paren in Punjab en halfronde metalen of kleien paren in het gebied Delhi-Rajasthan-Oudh.
Het lijkt erop dat deze twee varianten ergens in het midden of de tweede helft van de 18e eeuw werden gecombineerd: de Punjabi "Tabla" met vaste stemming werd gekozen voor de rechterhand; de Delhi "Duggi" met variabele stemming werd gebruikt voor de linkerhand.
Men vermoedt dat er tussen 1750 en 1850 verschillende wijzigingen aan het instrument zijn aangebracht. De tabla die tegenwoordig gebruikt wordt, is waarschijnlijk niet ouder dan 70 tot 100 jaar.
Meer informatie over de Indiase tabla:
De tabla wordt bespeeld met de vingers van beide handen, terwijl deze rusten op stoffen ringen. Het instrument biedt een breed scala aan klanken.
Hun muziek wordt voornamelijk gebruikt in India, Pakistan en Bangladesh, zowel in volksmuziek als in religieuze muziek.
De bayan is verantwoordelijk voor het spelen van de baspartij in het drumduo. De klankkast van de bayan is meestal gemaakt van verchroomd koper.
Om de bayan te bespelen, worden de wijsvinger en middelvinger afwisselend gebruikt, of beide vingers tegelijk. De hiel van de hand rust lichtjes op de rand van het trommelvel, of er wordt zachte druk op het vel uitgeoefend om de toonhoogte te veranderen.
De Japanse drumtraditie, ook wel bekend als Taiko , is een van de oudste en meest fascinerende drumtradities ter wereld.
De enorme houten trommels worden met grote passie en energie bespeeld door de taiko-groepen. Het geluid van de taiko's is krachtig en indrukwekkend en wordt vaak begeleid door andere instrumenten zoals fluiten of shamisen.
Een speciale techniek bij het bespelen van de taiko's is het aanslaan van verschillende delen van de trommel, zoals de basdrum of de snare. Dit creëert een veelzijdig ritme dat het publiek boeit.
Een ander hoogtepunt van de optredens zijn vaak de gesynchroniseerde bewegingen van de spelers, die een visueel element aan de muziek toevoegen. Hoewel het bespelen van taiko-drums oorspronkelijk voorbehouden was aan mannen, hebben vrouwen zich de afgelopen jaren met succes in deze traditie gevestigd.
De grootte en het gewicht van de drums vormen echter nog steeds een uitdaging, zowel voor mannen als vrouwen. Voor iedereen die geïnteresseerd is in deze fascinerende kunstvorm, zijn er tegenwoordig talloze workshops en cursussen beschikbaar, evenals accessoires zoals drumstokken en tassen voor het vervoer van de drums.
Kinderen, in het bijzonder hun creativiteit de vrije loop laten en hun gevoel voor ritme ontwikkelen door op de indrukwekkende houten trommels . Van alle Japanse instrumenten is de taiko waarschijnlijk het gemakkelijkst te leren en het populairste. Het kan op elke leeftijd bespeeld worden en heeft een stressverlagende werking.
Wie zich verder wil verdiepen in de wereld van het Japanse drummen, vindt op internet talloze websites met informatie over verschillende Taiko-groepen, evenals advertenties voor concerten en workshops.
De taiko, een term voor de "grote trommel ", wordt in Japan vaker aangeduid als wadaiko (waarbij "wa" het voorvoegsel is voor alles wat Japans is). Archeologische opgravingen hebben aangetoond dat het instrument al bestond in de Jōmon-periode (131-131 v.Chr./4 v.Chr.).
De oudste trommels in de taiko-stijl zijn afkomstig uit China. Van daaruit verspreidde dit type trommel zich naar Korea. Tijdens de Kofun-periode waren de inwoners van het Koreaanse schiereiland en de Japanse archipel nog niet van elkaar gescheiden, en door deze uitgebreide culturele uitwisseling bereikte de taiko ook de Japanse archipel.
Het werd oorspronkelijk waarschijnlijk gebruikt in sjamanistische rituelen om verschillende kami op te roepen, met name Susanoo, de god van stormen en leven.
Trommels werden in China al vaak in tempels gebruikt in plaats van bellen of gongs, en met de import van het boeddhisme (in de 4e tot 6e eeuw) kwamen de instrumenten ervan ook naar Japan.
De samoerai erkenden de effectiviteit van de taiko-trommels en lieten ze bespelen vóór een aanval: dit was bedoeld om de tegenstander psychologisch uit te putten en, aan de andere kant, hun eigen strijders in een bloeddorstige extase te brengen – een soort bezetenheid – waardoor God hun eigen slagveld zou betreden.
Tijdens de Sengoku-periode (1467-1591) werd de taiko gebruikt om soldaten aan te moedigen tijdens gevechten en om hun hartslag te synchroniseren met het ritme van de trommel, teneinde hun kracht te vergroten.
Zelfs toen al was de taiko niet alleen een militair instrument, maar ook een bron van ritme in het dagelijks leven. Het instrument gaf de terugkeer van de jagers naar het dorp aan en de nadering van tyfoons.
Ook vandaag de dag is de Taiko nog te horen bij festiviteiten, sumotoernooien of als begeleiding bij Kabuki- of Noh-voorstellingen.
Düsseldorf de afgelopen jaren uitgegroeid tot het centrum van een groeiende gemeenschap van Japanse inwoners die hun tradities ook ver weg in ere houden.
In het Edo-huis worden regelmatig theeceremonies gehouden jaarlijkse Japandag viert de cultuur van het Verre Oosten, van de kunstzinnige ikebana -bloemstukken tot origami , het passen van klassieke kimono's en demonstraties in het samoeraidorp, evenals moderne manga-kunst.
De optredens van de Japanse drummers zijn bijzonder populair en het publiek kijkt er reikhalzend naar uit.
Latijns-Amerikaanse percussie is een fascinerend onderwerp dat een grote verscheidenheid aan instrumenten omvat. Een trio van conga , bongo en timbales is bijzonder populair en vindt zijn oorsprong in de Cubaanse muziek .
Deze drie trommels hebben elk hun eigen kenmerkende klank en worden vaak samen gebruikt om complexe ritmes te creëren. De conga is de grootste van de drie en wordt meestal op de grond geplaatst, terwijl de bongo's doorgaans per twee op een standaard staan.
Timbales trommels met verschillende toonhoogtes, die meestal op een standaard staan.
Samen produceren ze een rijk en veelzijdig geluid en kunnen ze afzonderlijk of in een groep bespeeld worden. Als je geïnteresseerd bent in dit type percussie, is het zeker de moeite waard om online naar accessoires te zoeken.
Er zijn veel webwinkels die een categorie aanbieden voor Latijns-Amerikaanse percussie-instrumenten – van drums tot bijpassende accessoires zoals drumstokken of opbergtassen.
Er zijn speciale drums voor kinderen met een laag volume en aangepaste afmetingen.
Latijns- Amerikaanse muziek is onlosmakelijk verbonden met het ritme en de instrumenten , met name de Latijns-Amerikaanse percussie, die deze muziek haar karakteristieke klank geeft.
De term "Latijns-Amerikaanse percussie" beschrijft een diverse reeks muziekinstrumenten die behoren tot de percussie-, membraan-, lamellofoon- en/of idiofoonfamilie percussionisten genoemd .
Latijns-Amerikaanse muziek verschilt sterk van regio tot regio, en het Caribisch gebied verschilt van het vasteland van Zuid- en Centraal-Amerika, zowel qua mentaliteit als instrumentatie. Desondanks delen deze landen en hun culturen een gemeenschappelijke geschiedenis.
De cultuur – inclusief de muziek – vertegenwoordigt dus een samensmelting van drie fundamenteel verschillende basisculturen:
Verschillende rijken (Spanje, Engeland, Nederland, Frankrijk en de VS) hebben hun stempel gedrukt op Latijns-Amerika.
Op vergelijkbare wijze oefenden Afrikaanse landen hun invloed uit via de slavenhandel. Diverse ritmes uit Afrika zijn tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. De samensmelting van uiteenlopende muzikale structuren, speelstijlen en denkwijzen heeft geleid tot een rijkdom aan vormen en een grote verscheidenheid aan klanken.
Slaginstrumenten kunnen als volgt worden gecategoriseerd. Er zijn verschillende soorten trommels, bijvoorbeeld bongo's (een paar trommels met één vel), timbales (twee even grote trommels met één vel op een driepotige standaard), conga's (trommels met één vel), pandeiro's (kleine handtrommels die lijken op een tamboerijn) en surdo's (trommels met een metalen klankkast), en nog veel meer.
De trommels variëren in grootte en worden meestal tussen de knieën geklemd en met de vingers bespeeld. Dit omvat ook geïmproviseerde percussie-instrumenten zoals viskisten, houten kisten en zelfs claves (toonstokken).
Rammelinstrumenten produceren een kenmerkend, doordringend rammelgeluid, dat vaak het basisritme vormt van verschillende dansen. Ze verschillen zowel in hun constructie als in de gebruikte materialen, zoals bamboe, metaal of plastic. Voorbeelden zijn maracas , tubos ( rammelbuizen) en chocalhos .
Een belangrijk muziekinstrument afkomstig uit Afrika, behorend tot de familie van houten stokinstrumenten, is de marimba . Het meest voorkomende ontwerp bestaat uit een frame waaraan houten staven van verschillende lengtes zijn bevestigd – vergelijkbaar met een xylofoon – waarvan de uiteinden aan de onderkant zijn voorzien van houten resonantiekamers.
Deze kleine houten plankjes worden met twee hamertjes en rubberen balletjes beslagen om een percussief geluid te produceren. De marimba is te vinden in alle Latijns-Amerikaanse landen en is zelfs het nationale instrument van Guatemala.
Daarnaast worden in de Latijns-Amerikaanse percussie ook cuíca ) en muzikale bogen ( birimbao
Het gebruik van percussie-instrumenten wordt met name benadrukt in dansen met meerdere ritmes. Deze dansen worden meestal gespeeld in 2/4 of 4/4 maat en kunnen zowel instrumentaal als met zang worden uitgevoerd.
Het zijn veelal traditionele volksdansen , bestaande uit een mengeling van Spaanse, Afrikaanse en Creoolse elementen, die in verschillende regionale varianten voorkomen.
Een voorbeeld van een mestizo-Afro-Caribische volksdans is de cumbia . Deze dans kan zowel gezongen als puur instrumentaal worden uitgevoerd. Typische ritmische begeleidingsinstrumenten zijn maracas en tamborils . Tamborils zijn smalle trommels met twee vellen.
Maracas zijn een soort muziekinstrument dat veel gebruikt en geschud wordt. Ze bestaan uit twee ongeveer even grote bollen gevuld met steentjes, zand of zaden, en hebben een handvat. Door ritmisch te schudden, worden geluiden geproduceerd.
De muzikanten die maracas bespelen, worden maraqueros genoemd. Deze instrumenten worden ook gebruikt in de merengue – een zeer snelle volksdans met een uitgesproken ritme (syncope). Er bestaan veel regionale varianten van de dans, elk met een eigen naam.
Een langzamere versie van de dans is gebruikelijk aan de Atlantische kust van Colombia en Venezuela. Naast maracas worden ook kleine trommels, cajas , gebruikt, die met riemen of koorden om het lichaam gedragen kunnen worden, evenals diverse schrapende idiofonen zoals guacharacas.
Guacharacas "samba-komkommers" genoemd ) zijn gemaakt van bamboebuizen met dwarsgroeven en produceren geluid door met een stokje langs deze groeven te wrijven. Een ander schrapend instrument dat gebruikt wordt voor ritmische begeleiding is de Braziliaanse reco-reco .
Salsa combineert elementen van verschillende muzikale technieken uit de eerdergenoemde dansen .
De bodhrán is een frametrommel uit Ierland die de laatste jaren veel aandacht heeft gekregen. Met zijn karakteristieke bas- en snareklank is het een onmisbaar onderdeel geworden van de Ierse muziektraditie.
De bodhrán bestaat uit een frame van hout of metaal en een membraan, traditioneel gemaakt van geitenvel. Door de eenvoudige constructie en het veelzijdige toonbereik is de bodhrán geschikt voor allerlei muziekstijlen, van traditionele Ierse melodieën tot moderne fusionklanken.
Daarnaast zijn er tal van accessoires zoals stokken, tassen en instructieboekjes om het bespelen van de bodhrán te vergemakkelijken.
De bodhrán is een soort frametrommel die in verschillende vormen over de hele wereld voorkomt. Hoewel de oorsprong ervan niet helemaal duidelijk is, is er een duidelijke verwantschap met de tamboerijn via handelsroutes vanuit Zuid-Europa in Ierland terecht is gekomen
Het woord "bodhrán" komt van het Ierse woord "bodhar", wat doof, doof of gedempt betekent. Het wordt ook geassocieerd met holle tonen en het geluid van een trommel. Interessant is dat het Engelse woord "to bother" (lastigvallen) sinds de middeleeuwen is afgeleid van "bodhar". Tegenwoordig wordt het woord bodhar niet meer gebruikt.
Het vroegste bewijs voor het gebruik van het woord bhodhrán komt uit een medisch handboek uit de 15e eeuw, waarin een opgezwollen buik wordt beschreven als gepaard gaande met het geluid van een trommel (bhodhrán). Oude woordenboekvermeldingen bevestigen ook dat het woord bodhrán al vóór 1827 in gebruik was.
Op illustraties van de Ierse schilder Maclise uit circa 1850 is een frametrommel te zien waarbij de linkerhand van de speler de binnenkant van het trommelvel raakt en de rechterhand de typische beweging lijkt uit te voeren.
Verdere studies (zie Ireland.de – Bodhrán – de ongewone frametrommel ) hebben aangetoond dat er in de jaren twintig van de vorige eeuw al verschillende bodhránfabrikanten gevestigd waren in sommige delen van Kerry . Destijds werden ze niet alleen geproduceerd voor lokale muzikanten, maar ook voor toeristen, aangezien de bodhrán toen al een populair souvenir was.
De eerste bekende opname dateert uit 1927, waarop een fluit en een trommel te horen zijn. Het is echter onduidelijk of het een bodhrán met belletjes of een tamboerijn betreft.
In de afgelopen vijftig jaar is het gebruik ervan als muziekinstrument drastisch veranderd. Deze ontwikkeling ging hand in hand met de evolutie van de traditionele Ierse muziek. Waar traditionele muziek tot de jaren vijftig voornamelijk werd gespeeld om op te dansen, ontwikkelde het zich vanaf die tijd ook tot een kunstvorm op het podium.
Sean O'Riada speelde een sleutelrol in deze ontwikkeling door traditionele Ierse muziek naar concertpodia te brengen en het ensemble Ceoltóirí Chualann op te richten, de voorloper van het nog steeds actieve ensemble The Chieftains.
De moderne speelstijl heeft zich pas in de afgelopen decennia ontwikkeld en deze ontwikkeling zet zich voort. Een lager gestemd drumvel stelt de speler in staat een veel breder scala aan tonen te produceren in vergelijking met andere framedrums.
Bij een rechtshandige persoon houdt de rechterhand de tipper, ook wel cipin , vast en voert een unieke draaiende beweging uit om het ritme te creëren.
Door de linkerhand op verschillende manieren op het drumvel aan te raken, worden verschillende toonhoogtes geproduceerd. De combinatie van linker- en rechterhand creëert fascinerende klanken en ritmische patronen. Deze complexiteit is de afgelopen vier decennia gestaag toegenomen.
In de jaren zestig werd het open geluid eenvoudigweg gedempt door de hand op het trommelvel te plaatsen; vervolgens werden er verschillende toonhoogtes aan toegevoegd. Dit maakte het spel in zijn geheel genuanceerder, en uiteindelijk werden drumritmes en ritmische patronen uit andere culturen geïntegreerd.
Tegenwoordig is de bodhrán zelfs te horen als basinstrument in Ierse muziek, met gespeelde baslijnen.
Velen zien het als een mix van drums en bas, zonder dat de karakteristieke klanken en ritmes verloren gaan. Er bestaat echter ook het risico van te veel variatie in het spel, wat afleidt van de muziek zelf.
De bodhrán blijft een begeleidend instrument ; het moet de melodie benadrukken in plaats van overschaduwen – want vaak is minder meer.
drumstel biedt een moderne fusie van verschillende drumtradities . Dit type percussie-instrument is uitgerust met meerdere drums en percussie-instrumenten, waardoor het mogelijk is om verschillende geluiden te produceren.
Dit combineert vaak elementen uit Afrikaanse ritmes, Latijns-Amerikaanse percussie en Japanse Taiko.
Het resultaat is een klankrijkdom . Snaredrums en basdrums van hout, evenals djembe's en bougarabou, zijn bijzonder populair. Accessoires zoals drumstokken of pedalen kunnen ook een belangrijke rol spelen.
Slaginstrumenten, waaruit het drumstel is voortgekomen, hebben een eeuwenoude en gevarieerde geschiedenis. De oudste bewijzen van cimbalen en trommels dateren uit de 7e eeuw voor Christus Beelden en schilderijen van trommels en cimbalen, gemaakt door zowel de Romeinen als de Egyptenaren, zijn gevonden in oude graven
Het woord tamboerijn komt van het Franse woord tambour , dat zelf een multiculturele oorsprong heeft. Dit woord is op zijn beurt afgeleid van het Perzische woord tabῑr en het Arabische woord ṭubūl – Marokkaanse tamboerijnen worden gemaakt van hetzelfde hout als snaredrums .
Trommels zijn overal ter wereld en in elke cultuur te vinden – de geschiedenis van deze instrumenten moet dus wel heel oud zijn.
Uit de graven van de oude Grieken zijn bassins opgegraven, waarvan men geloofde dat ze boze geesten konden verdrijven. Ook zijn er schilderijen gevonden van bassins die als instrumenten bij feesten werden gebruikt.
De uitvinding van het eerste basdrumpedaal in 1887 door J.R. Olney was cruciaal voor de ontwikkeling van het drumstel. Vervolgens werd in 1899 het eerste in massaproductie vervaardigde model door William F. Ludwig, terwijl in de VS de zogenaamde "No Drumming Laws" werden ingevoerd, die slaven verboden hun traditionele handtrommels te bespelen.
Dit leidde tot de ontwikkeling van Afrikaanse ritmische muziek met Europese en oosterse percussie-instrumenten.
De eerste complete drumset werd uiteindelijk in 1918 uitgebracht door de Ludwig Drum Corporation .
Destijds bestond er geen hi-hatstandaard en het pedaal van de basdrum bediende ook een klein bekken. Drumstellen werden toen "Jazz Drum Sets Saale I tot III" . Vereenvoudigde versies, zoals de Piccadilly en de Shimmy, bestonden ook.
In 1927 boden ze al een ruime keuze aan drumstellen aan, waaronder een drumstel dat in een koffer paste .
De oorsprong van de moderne hi-hatstandaard kan aan verschillende personen worden toegeschreven. Vic Berton zou bijvoorbeeld de eerste zijn geweest die experimenteerde met een verhoogde "low boy ", maar hij slaagde er niet in om er een patent op te verkrijgen.
Alle bronnen zijn het erover eens dat Papa Jo Jones de eerste meester van de hi-hat is. Hij tilde het instrument naar een nieuw niveau en benutte de sonische mogelijkheden ervan ten volle. Bovendien liet hij andere drummers zien hoe ze de hi-hat optimaal konden gebruiken.
Hij verplaatste de "ritmische" functie van de grote trom naar de hi-hat, wat er aanzienlijk toe heeft bijgedragen dat de hi-hat nu een dominante positie inneemt in het drummen.
Meer informatie over de geschiedenis en speeltechniek van het drumstel:
In een klassiek orkest vormen de pauken de basis en zorgen ze voor ritmische samenhang.
De grote pauken worden meestal per twee gebruikt en vormen met hun diepe bastonen een solide basis voor het hele orkest. Ze zijn, om zo te zeggen, de hartslag van het orkest .
De pauken , een percussie-instrument uit de familie van instrumenten die geluid maken door op een vel te slaan, produceert geluid door een membraan te laten trillen.
Deze pauken zijn meestal halfrond en vaak van koper gemaakt. De bovenkant is bekleed met een plastic vel, terwijl in klassieke orkesten van topklasse nog steeds geiten- of kalfsleer wordt gebruikt.
Er bestaan vijf verschillende maten pauken . Een standaardconfiguratie gebruikt doorgaans vier verschillende maten, die elk een eigen klank produceren. Met elke pauken kunnen ongeveer zes verschillende noten worden gespeeld door het membraan (het trommelvel) op spanning te brengen.
Het toonbereik is vast en kan worden aangepast met schroeven, pedalen of zwengels, afhankelijk van het type pauken.
Door de spanning te verhogen, ontstaat een hogere toonhoogte. Bovendien kan de toonhoogte tijdens het spelen worden aangepast pedaal
De stokken waarmee pauken worden bespeeld, zijn gemaakt van hout of buizen. De kop van de stok is bijvoorbeeld gemaakt van hout, vilt of rubber en heeft een doorslaggevende invloed op het geluid. Pauken die met een vilten stok worden bespeeld, produceren een zacht geluid; een houten stok daarentegen produceert een hard geluid.
Het spel vindt plaats in het gebied vlak bij de rand aan de kant van de speler en eindigt net voor het midden. Hoe dichter bij het midden er gespeeld wordt, hoe harder het geluid. Soms wordt er een doek over het midden en andere gebieden gelegd om het geluid te dempen.
Pauken worden voornamelijk gebruikt in klassieke orkestmuziek en marsbands; ze worden echter ook af en toe gebruikt in popmuziek en folklore.
In tegenstelling tot het drumstel, waarvan het belang als solo-instrument in het orkest nog relatief nieuw is, spelen de pauken al eeuwenlang een belangrijke rol in de orkestmuziek.
De pauken vinden hun oorsprong in het leger . Tijdens veldtochten reed de paukenist mee met de generaal en gaf hij signalen voor aanval of terugtrekking. Dit beroep genoot groot prestige binnen de cavalerie. De muzikale erfenis van deze historische betekenis is nog steeds terug te vinden in alle paukenliteratuur van vandaag.
Van Bach tot Beethoven tot Strauss , de pauken symboliseren, samen met de trompet, vaak koninklijke, militaire en ceremoniële aspecten – of het nu in symfonieën, oratoria of opera's is.
Zelfs in Mahlers symfonieën vinden we het oorlogsmotief terug in het ritme van de pauken . Het basisconcept van deze historische motieven blijft door de hele muziekgeschiedenis heen bestaan – en dat is precies wat dit instrument zo fascinerend maakt.
Eigenaar en directeur van Kunstplaza. Publicist, redacteur en gepassioneerd blogger op het gebied van kunst, design en creativiteit sinds 2011. Afgestudeerd in webdesign aan de universiteit (2008). Verdere creatieve ontwikkeling via cursussen in vrijhandtekenen, expressief schilderen en theater/acteren. Diepgaande kennis van de kunstmarkt opgedaan door jarenlang journalistiek onderzoek en talloze samenwerkingen met belangrijke spelers en instellingen in de kunst- en cultuursector.
Metalen wanddecoratie "Beviamo Vino", met wijnflessen en wijnranken
51,95 €
Inclusief btw.
Levertijd: 3-6 werkdagen
J-Line sierlijke oosterse glazen kaarsenhouder, zilverkleurig
De oorspronkelijke prijs was: €9,504,50 €De huidige prijs is €4,50.
Inclusief btw.
Levertijd: 2-4 werkdagen
Tweezitsbank "Mars", beige
595,00 €
Inclusief btw.
Levertijd: 3-6 werkdagen
Vierkant 3D-wandreliëf "Graphic", metalen object met matte afwerking en takkenmotief
189,00 €
Inclusief btw.
Levertijd: 8-10 werkdagen
Goudkleurig wandobject (LED) "Savannah King", majestueuze leeuwenkop met metallic look
189,00 €
Inclusief btw.
Levertijd: 3-6 werkdagen
Modulaire bank "New York" 2,5-zits, beige
2.200,00 €
Inclusief btw.
Levertijd: 5-9 werkdagen
Foglia - Decoratief metalen wandobject
139,95 €
Inclusief btw.
Levertijd: 3-5 werkdagen
