OFBA viert zijn verjaardag! De cadeaus zijn voor ons!

Het Buenos Aires Philharmonic Orchestra , ook OFBA , werd opgericht op 21 mei 1946. Het was het eerste officiële orkest van de stad Buenos Aires en is een van de meest prestigieuze ensembles in Latijns-Amerika. In zijn 80-jarig bestaan ​​heeft het talloze prijzen ontvangen, waaronder twee Konex- prijzen, een in 1989 en een in 2016, voor zijn uitstekende bijdrage aan de verspreiding van klassieke symfonische muziek.

De stad Buenos Aires heeft altijd een passie voor muziek gehad. Al in 1822 werd de Sociedad Filarmónica de Buenos Aires (Filmvereniging van Buenos Aires) opgericht met als doel het muziekleven te organiseren en zowel zangers als muzikanten op te leiden. In die jaren was het vaak nodig om buitenlandse muzikanten in te huren voor de Tertulias (bijeenkomsten van de hogere kringen van Buenos Aires) vanwege een gebrek aan lokale muzikanten.
Het jaar daarop sloten de Academie voor Muziek en de Muziekschool zich aan bij deze oprichtende instellingen. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, was muziekcultuur geen luxe die uitsluitend was voorbehouden aan de bevoorrechte klasse. De theaters, zowel het Coliseo Provisional , dat sommigen ook wel kenden als het Casa de Comedias (Huis van de Komedie), als het recent geopende Colón , hadden bovenste verdiepingen waar mensen uit alle sociale klassen terechtkonden. Zelfs jonge dames uit vooraanstaande families bezochten af ​​en toe de Cazuela of het Paradiso als ze zich niet in de formele kleding wilden kleden die voor een balkon vereist was.

Het duurde honderd jaar voordat er permanente orkesten werden opgericht. Het belangrijkste was ongetwijfeld het Orquesta Estable del Teatro Colón ( Resident Orkest van het Theater), opgericht in 1925, dat zich voornamelijk richtte op operarepertoire. Onder de radio-orkesten was het Orquesta Sinfónica Juvenil de Radio Nacional (Nationaal Radio Jeugd Symfonieorkest), opgericht in 1945 door de Argentijnse componist en dirigent Luis Gianneo, de belangrijkste voorloper van het OFBA . Dit radio-orkest werd opgericht als een bevoorrechte opleidingsplaats voor topmusici. Tegenwoordig bestaat het nog steeds onder de naam Orquesta Sinfónica Juvenil Nacional “Libertador San Martín .
werd het orkest opgericht San Martín , later het Filharmonisch Orkest van Buenos Aires gevestigd in het Colón . Het eerste concert vond het jaar daarop plaats onder leiding van de ervaren dirigent Lamberto Baldi , een componist en pedagoog die eerder het SODRE in Montevideo had gedirigeerd. Sindsdien heeft de Buenos Aires Philharmonic ons steeds weer weten te imponeren met haar kwaliteit en repertoire.
Het OFBA heeft onder leiding gestaan ​​van gerenommeerde dirigenten, waaronder Sir Thomas Beecham, Wilhelm Furtwängler, Aaron Copland, Franz Paul Decker en Zubin Mehta . In de jaren negentig maakte het orkest uitgebreide tournees door Europa en trad op in prestigieuze zalen zoals de Tonhalle Grosser Saal in Zürich, het Grosser Konzerthaus in Wenen, het Concertgebouw in Amsterdam en het Théâtre des Champs-Élysées in Parijs. Het OFBA bood een podium aan internationaal gerenommeerde artiesten zoals de pianisten Martha Argerich en Daniel Barenboim , de violisten Itzhak Perlman en Pinchas Zukerman , de tenoren Luciano Pavarotti en Plácido Domingo , de mezzosopranen Guadalupe Barrientos en Federica von Stade , en de virtuoze cellist Mstislav Rostropovich .

in 2026 19 abonnementsconcerten in het Colón zaterdag 14 maart in het park rondom het Planetarium van Buenos Aires. Nog voor zonsondergang verzamelde zich een menigte van alle leeftijden voor het podium, dat de dag ervoor was opgebouwd. Sommigen met picknickkleden, anderen met ligstoelen – iedereen zocht een plekje en wachtte geduldig tot het concert begon. Al snel was het gebied vol, met mensen die rond het meer zaten, op de wandelpaden en in de open ruimtes rondom het gebouw. ​​Dankzij de twee gigantische schermen konden zelfs degenen die verder weg stonden de musici in detail zien.
Mariano Chiacchiarini hief stipt om 20:30 uur zijn baton op en hield deze gedurende de hele 80 minuten durende uitvoering vast. Het repertoire was gevarieerd. Het concert begon met de ouverture van Rossini De Barbier van Sevilla " en werd vervolgd met de Bloemenwals uit Tsjaikovski 's De Notenkraker ". Beide stukken waren zeer feestelijk en ritmisch en werden door het publiek zeer goed ontvangen. Beethovens Coriolan-ouverture was minder succesvol. Het intieme karakter ervan bleek een ongeschikte keuze voor zo'n grote, open ruimte. Dvořáks Slavische Dans nr. 8, , klonk magnifiek en bracht de aandacht van het publiek weer terug naar het podium. José Carli's arrangement van " Adios Nonino " klonk enigszins verontrustend door de dissonantie, maar de twee daaropvolgende stukken, " Decarisimo " en " Fuga y Misterio ", eveneens van Piazzolla , waren een waar genot. Het concert werd afgesloten met Ginastera's "Suite de Estancia".
Over het geheel genomen klonk het orkest uitstekend, was het publiek respectvol en genoot iedereen van de uitvoering. Ondanks de constante stroom toeschouwers deden zich geen incidenten voor, en hoewel er straatverkopers in het publiek waren, gedroegen zij zich zeer respectvol en verkochten ze hun waren alleen tijdens de pauzes. Het is verheugend om te zien hoe het Philharmonisch Orkest, zelfs 80 jaar later, nog steeds de interesse van jong en oud weet te wekken.