Olieverfschilderij "Ze weeft haar haar tot wolken" (2026) van Liubou Sas

Dit is een van die zeldzame werken die je volledig in de ban houden. Een vrouw staat op de grens tussen hemel en aarde, haar donkere haar wappert omhoog en wordt de storm die boven haar opdoemt. Geeft ze zich over aan de storm? Roept ze hem op? Het antwoord verandert telkens als je kijkt. De penseelstreken van de kunstenaar brengen de urgentie over van iets wat je in een droom ziet – die onmogelijke roze tinten van de zonsondergang die door de turbulente blauwen heen glinsteren, de jurk die de wind vangt die je bijna op je huid voelt. Haar gezicht blijft verborgen, want dit is niet háár verhaal. Het is het jouwe. Iedereen die voor dit doek staat, ziet een ander moment uit zijn of haar eigen leven weerspiegeld in de spiegel: het wachten, de hoop, de stille daad van creatie die plaatsvindt wanneer niemand kijkt.