Acrylverfschilderij "Fluisteringen in de blauwe nacht" (2025) van Paul Cheng

Bij het creëren van dit schilderij wilde de kunstenaar een serene maar tegelijkertijd transcendente sfeer oproepen door het gebruik van een koelblauw kleurenpalet. De vrouw en de vogel in de kooi maken geen deel uit van een letterlijk verhaal, maar dienen als metaforen voor vrijheid en gevangenschap. Haar blik op de vogel weerspiegelt een introspectie van haar eigen beperkte geest. De texturen en vloeiende blauwe penseelstreken creëren een dromerige kwaliteit, doordrenkt met zowel eenzaamheid als verlangen. Paul Chang gebruikte lagen van monochrome koele tinten, met zowel dikke als dunne penseelstreken, om een ​​contrast te creëren tussen huid en stof en om het ritme van licht en schaduw te benadrukken. De contouren van de vrouw zijn zacht en etherisch, terwijl de diepzwarte achtergrond haar aanwezigheid accentueert en het doek een poëtisch gevoel van mysterie verleent.