Caspar David Friedrich: “De Dromer” (ca. 1835), reproductie in beperkte oplage op canvas

Caspar David Friedrich wordt beschouwd als de belangrijkste Duitse romantische schilder. Zijn introspectieve verbondenheid met de natuur en religieuze gevoeligheid maken hem tot een schoolvoorbeeld van een romantische kunstenaar. Zijn rijk gedetailleerde schilderijen stralen een metafysische transparantie uit en brengen niet alleen de buitenwereld, maar ook de innerlijke wereld over. Vooral zijn landschappen vormen een centraal onderdeel van zijn oeuvre en tonen vaak eenzame figuren die verlangend naar verre taferelen staren – geïnspireerd door lange wandelingen in de natuur. Door middel van symbolische motieven zoals de maan en boomstronken drukt hij romantische en religieuze gevoelens uit. Na zijn opleiding in Kopenhagen vestigde Friedrich zich in Dresden, waar de creatieve uitwisseling met dichters als Tieck en Schlegel zijn kunst vormgaf. Zijn werken weerspiegelen emoties die inherent zijn aan poëzie en streven ernaar inzicht te bieden in de menselijke ziel, evenals het verlangen naar eeuwigheid in onszelf te weerspiegelen.