Neoclassicistische sculptuur "Stervende slaaf" (1513) van Michelangelo Buonarroti, verkleind tot kunstmarmer

Michelangelo maakte dit levensgrote beeld in opdracht van paus Julius II, die de kunstenaar volledige artistieke vrijheid verleende. Michelangelo creëerde een symbool van de aardse beperkingen van de mensheid en de vrijheid van de kunst: ondanks de diverse en expressieve gebaren kan het beeld niet ontsnappen aan het marmerblok. Het blijft een slaaf van zijn bestaan. De grote vrijheid waarmee Michelangelo elke vezel van het lichaam en de bijna wellustige beweging beeldhouwde, brengt echter een andere boodschap over: hoewel de mensheid gebonden mag zijn, zijn de geest en de kunst vrij! Naast "David" is het wellicht "De Stervende Slaaf" dat Michelangelo's legendarische reputatie vestigde.