Beeldhouwwerk “De Eeuwige Bruidegom”, beeldhouwersmodel naar het olieverfschilderij van Carl Spitzweg, versie in kunstgieten

Carl Spitzweg was een van de belangrijkste kunstenaars van de Biedermeierperiode. Hij maakte talloze schilderijen, olieverfstudies, tekeningen en aquarellen waarvan de bijzondere, speelse charme hem tot de populairste vertegenwoordiger van de burgerlijke genre- en landschapsschilderkunst in Zuid-Duitsland maakte. Spitzweg kwam uit een welgestelde Münchense koopmansfamilie en behaalde aanvankelijk een graad in de natuurwetenschappen. Een ziekte bracht hem ertoe schilder te worden. Hij was autodidact en legde al snel contact met andere collega's van de Münchense School voor Schilderkunst, zoals Moritz von Schwind. Spitzweg behoort tot de grote Duitse schilders en tekenaars van de 19e eeuw. Zijn bekendste schilderijen, zoals "De arme dichter", "De boekenwurm" en "De eeuwige bruidegom", tonen excentrieke figuren uit de burgerlijke samenleving die zich overgeven aan hun respectievelijke hobby's. Verbeeldingskracht en een sublieme schildertechniek werden bij Carl Spitzweg gecombineerd met misschien wel zijn belangrijkste troef: zijn gevoel voor humor. Met geestigheid en liefdevolle overdrijving creëerde de overtuigde vrijgezel karakterstudies van excentrieke buitenbeentjes en romantische ontmoetingen – altijd verteld met genegenheid en een ondeugende blik in zijn ogen. Dit maakte hem tot een van Duitslands populairste kunstenaars. Hij koos voor zeer kleine formaten en beeldde zijn figuren nauwkeurig en met minutieuze details af binnen hun respectievelijke omgevingen. Dit resulteerde in een satirische karikatuur van de types, die grensde aan het groteske. In zijn latere werken legde hij meer nadruk op spontaneïteit, schetsmatigheid en beweging, wat vooral duidelijk is in zijn landschapsschilderijen. Hij werd pas rond 1900 door de kunstgeschiedenis ontdekt en bereikte gedurende zijn leven nooit dezelfde mate van roem als andere hedendaagse schilders.