Man-vrouw sculptuur “Couple” van Stefanie von Quast, sculptuur gemaakt van rood gegoten brons

Brons is een legering van koper met andere metalen (voornamelijk tin), die al sinds de oudheid wordt gebruikt. Het is een ideaal metaal voor hoogwaardige kunstgietstukken die duizenden jaren meegaan. Voor bronsgieten gebruikt de kunstenaar doorgaans een proces dat meer dan 5000 jaar oud is: de verlorenwasmethode. Het is de beste, maar ook de meest bewerkelijke methode voor het vervaardigen van sculpturen. Eerst maakt de kunstenaar een model van zijn of haar sculptuur. Dit wordt ingebed in een vloeibare siliconenrubbercompound. Zodra het materiaal is gestold, wordt het model uitgesneden. Vloeibare was wordt in de resulterende negatieve mal gegoten. Na afkoeling wordt het wasmodel uit de mal gehaald, voorzien van gietkanalen en ondergedompeld in een keramische slib. De keramische slib wordt in een oven gebakken, waardoor de was smelt (verlorenwasmethode). Nu is de negatieve mal eindelijk klaar, waarin het gesmolten brons, verhit tot ongeveer 1400 °C, wordt gegoten. Nadat het brons is afgekoeld, wordt de keramische schaal opengebroken, waardoor de sculptuur zichtbaar wordt. Nu worden de gietkanalen verwijderd en worden de oppervlakken gepolijst, gepatineerd en genummerd, door de kunstenaar zelf of door een specialist volgens zijn specificaties. Dit maakt elk gietsel tot een origineel. Voor minder kostbare bronzen gietsels wordt vaak het zandbedgietproces gebruikt, maar dit bereikt niet de oppervlakteafwerking en kwaliteit van het meer bewerkelijke verlorenwasgietproces.