Gerhard Richter: “Zeegezicht” (1998), beperkte oplage, rasterproces op handgemaakt papier

"Ik streef geen intenties na, geen systeem, geen richting, ik heb geen programma, geen stijl, geen agenda." Met deze woorden beschrijft een van de meest succesvolle en veelzijdige kunstenaars van onze tijd – Gerhard Richter – zichzelf. Geboren in Dresden in 1932, verliet Richter zijn geboortestad vóór de bouw van de Berlijnse Muur en verhuisde naar het Westen om zijn studie aan de Kunstacademie van Düsseldorf voort te zetten. De jonge kunstenaar maakte furore met zijn fotorealistische schilderijen van motieven die rechtstreeks uit zijn familiealbum kwamen. In een tijd en omgeving die gedomineerd werden door experimentele, abstracte kunst, zorgden Richters schilderijen voor een sensatie. Richters karakter lijkt te liggen in zijn neiging om nieuwe expressievormen te zoeken zodra een methode die hij heeft onderzocht zich succesvol heeft gevestigd op de kunstmarkt. Na zijn figuratieve schilderijen in grijs, creëerde hij monochrome grijsschilderijen en de kleurrijke 'overschilderingen' die het oorspronkelijke onderwerp verhulden. Halverwege de jaren zeventig omarmde hij de abstractie, met al het succes van zijn eerdere werken.