Metalen sculptuur "Fauno Danzante uit Pompeii" – Handgemaakte reductie

De Romeinse kunst wordt voornamelijk gekenmerkt door de versmelting van Italische en Grieks-Hellenistische elementen. In de architectuur stonden pragmatische overwegingen ten dienste van de uitbreiding van het rijk en politieke factoren centraal. In de sacrale sfeer volgden de vroege tempels van Rome het Italisch-Etruskische type. Romeinse seculiere bouwwerken, zoals bruggen, havens, aquaducten, muren, poorten, enzovoort, waren van veel groter belang. Met Augustus' herinrichting van het Forum Romanum en de daaropvolgende herinrichting van het Forum van Augustus veranderde de betekenis van de oude stadscentra. Ze werden omgevormd tot grote, omsloten open ruimtes. Axiale symmetrie, georiënteerd op een tempelpodium, is kenmerkend voor deze periode. Onder het bewind van keizer Augustus werden tempels en theaters gebouwd in de "Eeuwige Stad", waarvan de ronde, dynamische vormen steeds meer afweken van de rechtlijnige vormen van hun Griekse voorbeelden.