Michelangelo Buonarroti: Muursculptuur “De schepping van Adam” (brons)

Toen Michelangelo tussen 1508 en 1512 de plafondfresco's van de Sixtijnse Kapel in Rome maakte, speelde hij al een cruciale rol in het artistieke en intellectuele leven van Italië. De fresco's beelden het scheppingsverhaal uit in negen scènes. In het midden bevinden zich twee handen: de linkerhand, gezien vanuit het perspectief van de kijker, behoort toe aan de liggende Adam, de rechterhand aan God de Vader die uit een wolk neerdaalt. De indirecte aanraking van hun twee wijsvingers heeft de fresco beroemd gemaakt: met ongelooflijke lichtheid en elegantie symboliseert het gebaar het wonder van de schepping. Michelangelo beeldt niet zozeer de schepping van de mensheid uit, maar eerder de bezieling ervan, de sprong van de goddelijke vonk. Het aan de muur bevestigde object tilt de kern van dit spectaculaire werk naar een derde dimensie. Het object versterkt het driedimensionale effect en richt zich volledig op de inhoud: het verlangen naar het goddelijke en de vervulling ervan in meesterlijke kunst.