Afrikaanse kunst – De opkomst van Afrikaanse kunst

De fascinerende wereld van Afrikaanse kunst – Een kijkje achter de schermen van de snelgroeiende belangstelling voor kunstwerken van het ‘Zwarte Continent’

Ontdek de fascinerende wereld van de Afrikaanse kunst . Dompel jezelf onder in de diepgaande culturele invloeden die deze kunstvorm hebben gevormd. Laten we een kijkje nemen achter de schermen van de snelgroeiende aandacht voor deze hedendaagse kunstwereld en de geschiedenis van de Afrikaanse kunst verkennen.

Waarom Afrikaanse kunst zo fascinerend is

Afrikaanse kunst kent een lange en fascinerende geschiedenis die teruggaat tot de prehistorie. De diversiteit van de Afrikaanse kunst weerspiegelt de rijke culturele diversiteit van het continent en omvat vele verschillende stijlen, technieken en materialen.

Van de indrukwekkende sculpturen van de Dogon in Mali tot de kleurrijke textielkunst van de Ashanti in Ghana, er is een schat aan kunstwerken die de creativiteit en het vakmanschap van Afrikaanse kunstenaars weerspiegelen.

Afrikaanse kunst is niet alleen mooi om naar te kijken, maar ook een belangrijke uitdrukking van culturele identiteit en geschiedenis. Door naar Afrikaanse kunst te kijken, kunnen we niet alleen inzicht krijgen in het verleden, maar ook een beter begrip van het heden ontwikkelen.

Wat is hedendaagse Afrikaanse kunst? Over Afrikaanse kunst en tribale kunst

Het concept van hedendaagse Afrikaanse kunst is altijd moeilijk te definiëren geweest. En dat is niet zonder reden: het continent omvat 54 landen, elk met een eigen unieke cultuur, tradities en sociale structuren.

Bovendien compliceert de enorme diaspora het kolonialisme deze definitie nog verder. Bijgevolg is het onmogelijk om een ​​precies beeld te hebben van wat hedendaagse Afrikaanse kunst is en hoe die eruitziet. Er zijn echter enkele belangrijke factoren die we kunnen beschouwen om te begrijpen wat de Afrikaanse kunstscene heeft gevormd tot wat ze vandaag de dag is.

Vanuit Europees perspectief worden de meeste kunstwerken van het Afrikaanse continent gecategoriseerd als 'anonieme volkskunst '. Hoewel ze meestal in opdracht worden gemaakt ter gelegenheid van specifieke gebeurtenissen, zijn het voornamelijk boeren en smeden in plattelandsgemeenschappen die houtsnijden als nevenberoep uitoefenen.

In veel etnische groepen is het maken van magische objecten een mannendomein. Het ambacht van de kunstenaar vereist jarenlange leertijd en specialisatie, en dit is vooral in koninkrijken duidelijk zichtbaar. Zo bronsgieters en ivoorsnijders in Benin in beroepsgroepen en gilden. Museumcollecties tonen aan dat individuele koninkrijken zich specialiseerden in specifieke kunstvormen en dat er ook uitwisseling plaatsvond tussen verschillende etnische groepen.

Négritude en postkolonialisme – Oorsprong van hedendaagse Afrikaanse kunst

Négritude

De Négritude-beweging , aangevoerd door de schrijvers Aimé Césaire , Léon Damas en Léopold Sédar Senghor , was een literaire stroming die een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de moderne Afrikaanse kunst en de hedendaagse Afrikaanse kunst (zie Artsper ) .

De beweging werd in 1937 opgericht door een groep Afrikaanse kunststudenten in Parijs, een stad met een tolerante en diverse kunstscene, en verspreidde zich wereldwijd. Het doel was om het kolonialisme te bekritiseren en waardering voor de zwarte en Afrikaanse cultuur te bevorderen .

Léopold Sédar Senghor benadrukte dat Afrikaanse kunst, om zich te ontwikkelen, de hedendaagse moderniteit moet weerspiegelen en tegelijkertijd de traditionele cultuur moet eren. De beeldende kunst van de stroming richt zich op deze principes en put inspiratie uit andere modernistische stromingen zoals de Harlem Renaissance en het surrealisme .

Aubrey Williams , een van de belangrijkste beeldend kunstenaars van de beweging, gebruikte abstractie als middel om een ​​eng, westers perspectief op Afrikaanse kunst te vermijden. Bovendien bekritiseerde hij in zijn werk regelmatig koloniale regimes, zoals in zijn schilderij "Death and the Conquistador ", dat de wreedheid van de Spaanse kolonisatie van Amerika aan de kaak stelt.

Postkolonialisme

De dekolonisatie van Zuid-Afrika was een lang en moeizaam proces dat vijf decennia duurde. Het land verkreeg uiteindelijk in 1994 zijn onafhankelijkheid van een door blanken gedomineerde regering. Tijdens deze periode van fundamentele verandering begonnen Afrikaanse kunstenaars nieuwe artistieke stijlen te verkennen en zich met nieuwe thema's bezig te houden. Dit volgde op het tijdperk van Negritude en koloniale kritiek, en markeerde een verschuiving van abstractie naar conceptuele kunst .

Kunst gemaakt van gevonden , een opmerkelijke kunstvorm, blijft indruk maken met zijn creativiteit en duurzaamheid. Kunstenaars creëren kunstwerken met gevonden en gerecyclede materialen, en deze kunstvorm is zeer populair in heel Europa.

Een van de leidende figuren in deze beweging is de gerespecteerde vredesactivist en beeldhouwer Gonçalo Mabunda uit Mozambique. Zijn werken bestaan ​​uit wapenonderdelen Christelijke Vereniging van Mozambique zijn verzameld

Met zijn kunst transformeert Mabunda de dood in nieuw leven en geeft daarmee een krachtig voorbeeld voor vrede en wederopbouw.

Kenmerken en eigenschappen

Afrikaanse kunst kenmerkt zich door haar nauwe band met religieuze en sociale omstandigheden. De vraag rijst of dit haar onderscheidt van kunst uit Europa, Azië of Amerika.

Traditionele Afrikaanse kunst had doorgaans een culturele en functionele betekenis en vertegenwoordigde verschillende etnische groepen en hun wereldbeelden. De belangrijkste schatten in Afrikaanse collecties zijn echter ook documenten van artistieke creatie.

Tot de jaren tachtig waren alle collecties georganiseerd volgens geografische en etnische categorieën, wat een overzicht gaf van de regionale en historische verschillen in traditionele Afrikaanse kunst.

Dit benadrukte de verschillen tussen stijlen. Tegelijkertijd zijn kunstwerken bronnen voor cultuurgeschiedenis en uitingen van culturele kennis. Alleen een vergelijking van vele werken van één etnische groep onthult de creatieve kwaliteiten en vaardigheden van individuele kunstenaars binnen het kader van de esthetische criteria van de betreffende cultuur (zie ArtInWords ).

Geschiedenis van de Afrikaanse kunst: van het begin tot heden

Beginnen en archaïsche manifestaties

Het is onmiskenbaar dat de vroegste oorsprong van de mensheid in Afrika ligt. Bovendien heeft dit continent een cruciale bijdrage geleverd aan de ontwikkeling van de beeldende kunst. Afrikaanse kunst, waarvan de oorsprong teruggaat tot de prehistorie, heeft met haar karakteristieke stilistische kenmerken de wereldcultuur aanzienlijk beïnvloed.

De geschiedenis van de Afrikaanse kunst is een fascinerende reis door de eeuwen heen.

De oorsprong van de Afrikaanse kunst ligt in de grottekeningen , die tot wel 30.000 jaar oud zijn. Deze vroege kunstwerken beeldden dieren en mensen af ​​en dienden waarschijnlijk religieuze of rituele doeleinden.

In de geschiedenis van de Afrikaanse kunst rotskunst als de oudste vorm van creatieve expressie. Het bestaat uit schilderingen of gravures op rotswanden, meestal met gestileerde jachtscènes. De oudste wetenschappelijk gedateerde voorbeelden van dit type dateren van ongeveer 24.000 tot 27.000 jaar geleden.

Op het gebied van de beeldhouwkunst dateren de vroegste uitingen van deze kunstvorm van rond 500 voor Christus. De eerste terracotta hoofden in Nigeria vervaardigd. In de loop der tijd werd deze traditie verrijkt met de creatie van meer realistische sculpturen in brons en messing.

Deze sculpturen beeldden niet alleen hoofden uit, maar ook maskers en kleine figuren. Houten sculpturen uit de 17e eeuw, die de bovengenoemde onderwerpen nog steeds afbeelden, zijn tot op de dag van vandaag bijzonder populair.

Het is belangrijk te benadrukken dat bovenstaande gegevens in de toekomst kunnen veranderen. Dit komt doordat Afrikaanse kunst aanvankelijk niet werd erkend als een esthetisch symbool van de prestaties van een gemeenschap en bijgevolg onvoldoende werd bestudeerd, beschermd en gewaardeerd (zie Artmajeur ).

In de loop der tijd ontwikkelde de Afrikaanse kunst zich en werd beïnvloed door verschillende culturen, waaronder het Koninkrijk Benin, het Rijk Mali en het Koninkrijk Kongo. Elk van deze culturen bracht zijn eigen esthetiek en technieken in de kunst, wat resulteerde in een grote diversiteit aan stijlen en vormen.

Tegenwoordig is Afrikaanse kunst wereldwijd bekend en wordt gewaardeerd, van sculpturen en maskers tot schilderijen en textiel.

Afrikaanse kunst in transitie – De 20e eeuw

Sinds de onafhankelijkheid heeft het Afrikaanse continent een optimistische stemming , gepaard gaande met een artistiek modernisme in de jaren tussen de jaren dertig en tachtig van de vorige eeuw. Gedurende deze periode ontstonden nieuwe artistieke expressievormen die deze transformatie weerspiegelden.

Moderne en hedendaagse Afrikaanse kunst kreeg internationale aandacht, documenta11 en de Biënnale van Venetië

Een alomvattend onderzoek naar de Afrikaanse moderniteit als postkoloniale moderniteit, dat historische, persoonlijke en esthetische ontmoetingen met Europa omvat, ontbreekt echter nog steeds.

Gezien de toenemende aanwezigheid van moderne en hedendaagse Afrikaanse kunst in Duitsland, is het echter essentieel om het Afrikaanse modernisme in Duitse collecties gedetailleerd te onderzoeken. Dit zou moeten bijdragen aan een beter begrip van het heden en de toekomst van de kunst, vanuit zowel Afrikaans als Westers perspectief.

Om deze reden bundelden de onderwijsinstellingen Iwalewahaus , de Universiteit van Bayreuth , het Museum voor Wereldculturen in Frankfurt en de Makerere Art Gallery/Institute of Heritage Conservation and Restoration in Kampala hun krachten voor een onderzoeksproject (het project liep van 2015 tot 2018, zie Iwalewahaus ). Het doel was om gezamenlijk onderzoek te doen naar het Afrikaanse modernisme door de analyse van de kunstcollecties binnen een trans- en interdisciplinair kader.

De doorbraak van de moderniteit en een inspiratiebron voor Picasso & Co.

Zoals de Neue Zürcher Zeitung in een artikel in haar kunstrubriek berichtte, bood tribale kunst de pioniers van de moderne kunst baanbrekende inspiratie die veel verder reikte dan louter formele impulsen. Dit leidde tot niets minder dan een fundamentele verschuiving in intellectuele horizonnen, voortkomend uit de betrokkenheid bij de zogenaamde primitieve kunst .

Het artikel bericht over juni 1907, toen de beroemde kubist Pablo Picasso de Afrika-galerie van het Musée d'Ethnographie in het Trocadéro in Parijs bezocht. De Catalaanse kunstenaar zag in de Afrikaanse sculpturen die hij daar aantrof niet alleen als fraaie kunstwerken, maar ook als magische objecten, middelen, manieren om zich te bevrijden van gevaar en angst.

Picasso 's beroemde schilderij " Les Demoiselles d'Avignon ", dat hij direct na zijn bezoek aan het Trocadéro voltooide, toont twee van de vijf vrouwelijke figuren wier gezichten griezelig veel lijken op Afrikaanse maskers. Opmerkelijk is dat geen van de maskers die eerder door kunsthistorici als mogelijke modellen werden genoemd, vóór de voltooiing van het schilderij in Parijs te zien waren. De dreigende gelaatstrekken van deze twee "demoiselles" dan ook geen loutere verwijzingen, maar tonen Picasso's diepgaande begrip van de artistieke principes van de Afrikaanse kunst.

Toen Picasso interesse kreeg in tribale kunst, was de algemene fascinatie ervoor voelbaar. Maskers en figuren uit de koloniën, die voorheen slechts als exotische curiositeiten of etnografisch studiemateriaal in Europese etnografische musea werden tentoongesteld, werden plotseling door moderne kunstenaars, kunsthandelaren en verzamelaars erkend als kunstwerken.

Vaak wordt beweerd dat Picasso's kennismaking met de vereenvoudigde vormen van Afrikaanse beeldhouwkunst hem tot de grondlegger van het kubisme maakte. Het was echter Georges Braque die al in 1908 de eerste kubistische landschappen , en het kubisme vindt zijn oorsprong voornamelijk in de schilderkunst van Cézanne.

Afgezien van "Les Demoiselles" zijn er talloze andere voorbeelden van moderne kunstenaars die rechtstreeks inspiratie putten uit Afrikaanse beeldhouwkunst. Een voorbeeld hiervan is Fernand Léger , die voor de kostuums en het decor van zijn ballet "La création du monde" (1923) inspiratie haalde uit illustraties in de twee destijds toonaangevende boeken over Afrikaanse beeldhouwkunst.

Beeldhouwers zoals Constantin Brancusi , Alberto Giacometti en Henry Moore profiteerden ook direct van het formele repertoire van Afrikaanse kunstenaars. Giacometti's beroemde "Lepelvrouw" uit 1926 doet bijvoorbeeld denken aan de antropomorfe graanscheppen uit Ivoorkust.

De grenzen van intellectuele horizonnen verleggen

Er zijn verschillende factoren die de tribale kunst van Afrika en Oceanië fundamenteel verbinden met de moderne kunst.

Ten eerste zijn de inventiviteit en expressiviteit duidelijk aanwezig in beide kunstvormen.

Aan de andere kant worden zowel moderne kunst als tribale kunst gekenmerkt door een ingenieuze vereenvoudiging van vormen .

Een andere gemeenschappelijke factor is de conceptuele benadering en de prominente rol die elementaire beeldsymbolen spelen in zowel tribale kunst als de Europese avant-garde.

Maar het meest significant was de fundamentele verschuiving in intellectuele horizonnen die voortvloeide uit de kennismaking met de culturen van de inheemse bevolking en hun toen nog zogenaamde primitieve kunst.

Toenemende erkenning voor kunstobjecten afkomstig van het Afrikaanse continent

In de 20e eeuw kregen objecten uit de zuidelijke Sahara steeds meer erkenning als kunstwerken. Terwijl etnologisch onderzoek deze werken voornamelijk beschouwde als objecten uit het dagelijks leven en de cultuurgeschiedenis, ontwikkelde zich parallel daaraan een begrip van de kunstgeschiedenis van Afrika .

Aan het begin van de 20e eeuw vertoonde Afrikaanse kunst een hybride karakter dat met name kunstenaars in Parijs en Dresden fascineerde. De verschuiving in betekenis van cultobject naar kunstwerk werd vooral duidelijk in tentoonstellingspraktijken vanaf de jaren 70 en 80.

collectie van Nelson Aldrich Rockefeller van het Museum of Primitive Art naar het Metropolitan Museum in 1974. Meer recent is ook de presentatie van kunst op basis van thema en inhoud ingeburgerd geraakt, om bezoekers nieuwe inzichten te bieden in Afrikaanse kunsttradities.

de term 'tribale kunst' vervangen door de benaming van werkplaatsen en scholen, en door de namen van kunstenaars. In de meeste gevallen bleven de makers echter anoniem.

Wereldwijde uitwisseling en netwerken sinds de jaren 60

De transnationale verbindingen die zich tussen Afrika en Europa hebben ontwikkeld, zijn een fenomeen dat in de jaren zestig is begonnen – ook in de kunstwereld.

Veel Afrikaanse staten verkregen in deze periode hun onafhankelijkheid. In de twee decennia na de Tweede Wereldoorlog werd niet alleen de "Nouvelle École de Paris" , maar ook een in Senegal.

Deze kunstacademie en -beweging bevorderde hedendaagse Afrikaanse perspectieven en bekritiseerde de ideologische systemen en uitsluitende tijdsopvattingen van het koloniale Westen.

curator Angela Stercken hoe doorslaggevende impulsen voor de Duitse kunstscene voortkwamen uit Okwui Enwezors tentoonstelling "Short Century" (2001) en documenta11 in 2002, waarvan de artistiek leider de Nigeriaanse curator was (zie "Deutsche Welle shows contemporary African art" van Christine Lehnen).

De artistieke uitwisseling tussen Afrika en Europa is gebaseerd op een lange traditie die teruggaat tot de jaren zestig. kunstfestivals in Lagos en Algiers de mogelijkheid om werken van hedendaagse Afrikaanse kunstenaars en kunstenaars uit de diaspora naast die van Europese kunstenaars te exposeren. Dit was destijds ongebruikelijk.

In de jaren zestig stelde Deutsche Welle een kleine collectie hedendaagse kunst samen, voornamelijk bestaande uit werken uit Duitsland en Europa. Sinds 2016 is deze collectie uitgebreid met werken van twintig Afrikaanse kunstenaars. Het doel, zoals curator Stercken uitlegde tijdens de preview- opening op 20 juni 2022 in Bonn, was om kritisch te reflecteren op een voorheen eurocentrische collectie en deze open te stellen voor een gedeelde, mondiale toekomst door middel van hedendaagse Afrikaanse perspectieven.

Aan het eind van de 20e eeuw droegen verschillende tentoonstellingen van Afrikaanse kunst in het Westen aanzienlijk bij aan de bekendheid van deze kunstvorm bij een breder publiek. Een bijzonder belangrijke tentoonstelling vond plaats in 1989 in het gerenommeerde Centre Pompidou .

De tentoonstelling, getiteld "Magiciens de la terre", was gewijd aan de diverse kunstvormen uit landen buiten de westerse culturele invloedssfeer. Deze tentoonstelling markeerde het begin van tal van andere belangrijke evenementen die gericht waren op het promoten en vieren van hedendaagse Afrikaanse kunst en haar makers.

tentoonstelling "Seven Stories about Modern Art in Africa" ​​uit 1995, door Afrikaanse curatoren in de Whitechapel Gallery . De tentoonstelling toonde werken van 60 kunstenaars en bood daarmee een fascinerend overzicht van de moderne Afrikaanse kunstgeschiedenis ( tentoonstellingscatalogus in hardcover ).

Afrikaanse kunstenaars zijn optimistisch over de toekomst

Tijdens een paneldiscussie op het "Global Media Forum 2022" deelden Afrikaanse kunstenaars hun visie op hedendaagse Afrikaanse kunst in de wereld. Angèle Etoundi Essamba , een fotografe uit Kameroen die in Frankrijk studeerde en in Amsterdam woont, is optimistisch over de staat van de hedendaagse Afrikaanse kunst.

Het klopt dat er in Afrika al meer dan 20 jaar een zeer levendige kunstscene bestaat

Ze zei dit, en noemde daarbij de toenemende aanwezigheid van Afrikaanse vertegenwoordigingen op biennales als voorbeeld.

Het is van groot belang dat de werken van de kunstenaars reizen om deze momenteel bloeiende bron van hedendaagse Afrikaanse kunst te ondersteunen.”

Kunstenaars met Afrikaanse roots zijn in trek – de kunstmarkt voor Afrikaanse kunst bloeit

Hedendaagse kunstenaars met Afrikaanse roots zijn steeds meer in trek

Al zo'n tien jaar verrijken kunstenaars met Afrikaanse wortels de hedendaagse kunstwereld en trekken ze veel belangstelling in het Westen. Met name het internationale kunstcentrum Parijs viert exotisme en een donkere huidskleur in de kunstwereld.

Een treffend voorbeeld hiervan is de bliksemcarrière van de donkerhuidige kunstenaar Julien Creuzet , die Frankrijk zal vertegenwoordigen op de Biënnale van Venetië in 2024. De 36-jarige Fransman, wiens familie wortels heeft op het Caribische eiland Martinique, is professor aan de Parijse Academie voor Schone Kunsten.

Tegelijkertijd gaven online bieders bij Christie's in Parijs op 8 december een sterk prijssignaal af door de twee hoogste biedingen te plaatsen op de veiling van hedendaagse kunst voor twee schilderijen van Aboudia, : 151.200 en 138.600 euro – terwijl de schattingen "slechts" 30.000 euro bedroegen.

De trend richting Afrikaanse kunstenaars komt voort uit gedegen galeriewerk en talloze tentoonstellingen, te beginnen met "Magicians of the Earth" in Parijs in 1989. Ook de Fondation Cartier was in de jaren negentig een pionier op het gebied van Afrikaanse esthetiek, vaak onder de initiërende leiding van de vooraanstaande Afrika-expert André Magnin .

Magnin heeft voor Simca-erfgenaam Jean Pigozzi de grootste Afrikaanse collectie ter wereld opgebouwd en kondigde afgelopen zomer aan dat hij een enorme donatie aan de stad Cannes doet voor het geplande Pigozzi Museum ( Handelsblatt ).

Toenemende waardering voor het continent

Naarmate het kunstklimaat is veranderd, zijn er op het Afrikaanse continent talloze nieuwe galerieën geopend om te voldoen aan de groeiende vraag naar hedendaagse Afrikaanse kunst. Een treffend voorbeeld is het Zeitz Museum voor Hedendaagse Kunst , dat in 2017 werd geopend en wordt beschouwd als 's werelds grootste museum voor hedendaagse Afrikaanse kunst.

Nike Art Foundation en de Fondation H zich aangesloten bij de rijen van nieuwe kunstcentra. De Nike Art Foundation opende haar galerie in Abuja, Nigeria, in mei 2023, terwijl de Fondation H in april 2023 haar deuren opende in Madagaskar. De overvloed aan nieuwe galeries en kunstcentra, met name op het Afrikaanse continent, is een duidelijke indicatie van het groeiende belang en de toenemende erkenning van Afrikaanse kunst.

De wereldwijde erkenning neemt toe

Het groeiende belang van Afrikaanse kunst op het wereldtoneel wordt weerspiegeld in de ontwikkeling van de kunstscene in Afrika. In de westerse wereld zijn er nu verschillende kunsttentoonstellingen gewijd aan Afrikaanse kunst. De 1-54 Art Fair , die in 2013 in Londen van start ging, organiseert nu drie edities per jaar in Londen, New York en Marrakech, evenals een pop-upbeurs in Parijs.

Toen de Biënnale van Venetië een Afrikaanse curator selecteerde, zorgde Okwui Enwezor ervoor dat zijn tentoonstelling meer Afrikaanse kunstenaars omvatte dan ooit tevoren. Het doel was om het traditionele eurocentrische narratief uit te dagen en de belangrijke rol te erkennen die Afrikaanse kunst speelt in het vormgeven van het mondiale kunstlandschap.

Relativisering en classificatie in getallen

Hoewel de Afrikaanse kunstmarkt in opkomst is, vertegenwoordigt deze nog steeds een relatief klein deel in vergelijking met andere kunstmarkten wereldwijd.

Terwijl handelaren op de Amerikaanse kunstmarkt tussen 2021 en 2023 een groei van 6% noteerden ten opzichte van het voorgaande jaar, wist de Afrikaanse kunstmarkt slechts een stijging van 1% te realiseren (zie Artsper ).

Ondanks enkele uitdagingen biedt deze markt ook kansen. Om opkomende kunstenaars verder te ondersteunen en de groei en integratie van de Afrikaanse kunstmarkt in de wereldwijde kunstwereld te bevorderen, is verdere investering in infrastructuur, kunstonderwijs en ondernemerschap nodig.

De markt voor traditionele Afrikaanse kunst bloeit

In de film worden we meegenomen op een fascinerende reis door musea en galerijen van ons buurcontinent, waar we de indrukwekkende alledaagse en culturele objecten, maar ook de mysterieuze fetisjen en maskers van de Afrikaanse kunst ontdekken.

We treffen deze kunstobjecten uit Afrika aan in elegante vitrines in galerieën, opgeborgen in stevige stalen kasten in etnografische musea, en zelfs in de rommelige appartementen van gepassioneerde verzamelaars. Helaas laten sommige verzamelaars zich door de kunstmarkt verleiden om hun passie om te zetten in een speculatieve investering.

Het is verbazingwekkend hoe traditionele Afrikaanse kunst aan populariteit wint als investering. Veilingen brengen recordprijzen op en individuele werken worden verhandeld voor miljoenen. De film volgt de oorsprong van deze kunstwerken, van de arme houtsnijders in West-Afrika tot de prestigieuze kunstbeurzen in Brussel en Parijs, waar de prijzen op de kunstmarkt worden bepaald. Tegelijkertijd laten Afrikaanse historische figuren van zich horen die museumdirecteuren beschuldigen van "geroofde kunst".

Al met al is deze film een ​​fascinerende reis door de wereld van de Afrikaanse kunst, die ons niet alleen dichter bij de schoonheid ervan brengt, maar ook bij de commercialisering en de problemen van deze kunstvorm.

Het probleem met 'geroofde kunst'

De brute plundering van culturele artefacten in Afrika door koloniale machten is een onderwerp dat niet alleen in Europa, maar ook in Afrika zelf fel wordt bediscussieerd. De presentatie van kunst en culturele objecten in Europese musea zonder rekening te houden met hun vaak bloedige herkomst en zonder de nakomelingen van de oorspronkelijke eigenaren erbij te betrekken, is een groot probleem.

De kwestie van de teruggave van dergelijke objecten wint in Duitsland aan belang door het Humboldtforum . Naar schatting 1,5 miljoen kunstwerken uit de hele wereld worden bewaard in de depots van de Duitse etnologische musea, waaronder 60.000 objecten uit Afrika. De vraag rijst hoeveel van deze objecten onder dwang zijn verkregen en welke consequenties daaraan verbonden zijn.

In deze film van Deutsche Welle Live TV onderzoeken de auteurs de perspectieven van Duitse en Afrikaanse deelnemers aan de hand van de voorbeelden van de Benin-bronzen uit Nigeria , een sierlijke scheepsboeg uit Kameroen en de zogenaamde Witbooi-bijbel uit Namibië.

Het DW-team wilde via onderzoek en gesprekken ontdekken hoe mensen in de Afrikaanse landen waar de objecten vandaan komen, erover denken en welke verwachtingen wetenschappers, museumdirecteuren, kunstenaars en conservatoren ervan hebben. Het project onderzoekt ook de emoties die kunnen opkomen bij de confrontatie met een vaak pijnlijk verleden.

De betekenis van Afrikaanse kunst: culturele en spirituele aspecten

Afrikaanse kunst kent een lange geschiedenis en is van groot belang voor veel Afrikaanse gemeenschappen. Het dient niet alleen als culturele uitdrukking , maar ook als spirituele praktijk .

Afrikaanse kunstwerken zoals maskers, sculpturen en textiel worden vaak gebruikt in rituele ceremonies om de band tussen mensen en hun voorouders te versterken of om bescherming te zoeken tegen boze geesten.

De vormen, kleuren en symbolen van deze kunstwerken hebben vaak een diepere betekenis en kunnen alleen door ingewijden worden begrepen. Afrikaanse kunst is daarmee een belangrijk onderdeel van het Afrikaanse culturele erfgoed en laat zien hoe nauw kunst, cultuur en spiritualiteit met elkaar verweven kunnen zijn.

Materialen en technieken in de Afrikaanse kunst: van hout tot metaal

Afrikaanse kunst maakt gebruik van een grote verscheidenheid aan materialen en technieken om verbluffende kunstwerken te creëren.

Een van de meest voorkomende technieken is het snijden van houten sculpturen , die vaak versierd zijn met complexe patronen en symbolen. Metaal wordt ook veelvuldig gebruikt in de Afrikaanse kunst, met name voor sieraden of wapens.

andere materialen zoals klei, leer en textiel worden gebruikt voor het maken van artistieke figuren, maskers en andere textielproducten. De materiaalkeuze hangt vaak af van het doel van het kunstwerk, maar ook van de beschikbaarheid en traditie in de betreffende regio.

Het is fascinerend om te zien hoe deze verschillende materialen en technieken in de Afrikaanse kunst worden gebruikt om unieke werken te creëren met een diepe betekenis en een rijke geschiedenis.

Beroemde kunstenaars en hun werken

De wereld van de Afrikaanse kunst kent een veelheid aan getalenteerde kunstenaars wier werken indrukwekkend zijn. Sommigen van hen hebben internationale faam verworven en worden beschouwd als belangrijke vertegenwoordigers van hun kunstvorm.

Voorbeelden hiervan zijn El Anatsui uit Ghana, wiens monumentale wandtapijten van gerecycled materiaal wereldwijde aandacht hebben getrokken, en William Kentridge uit Zuid-Afrika, wiens tekeningen en animatiefilms politieke thema's behandelen.

Maar oudere kunstenaars zoals Ben Enwonwu uit Nigeria, die in de jaren vijftig als eerste Afrikaanse kunstenaar internationale erkenning kreeg, blijven tot op de dag van vandaag belangrijk. Zijn sculptuur "Tutu" wordt beschouwd als een van de beroemdste kunstwerken in Afrika en werd onlangs geveild voor een recordbedrag van meer dan een miljoen pond.

De werken van deze en andere Afrikaanse kunstenaars tonen de diversiteit en schoonheid van de Afrikaanse kunstwereld en verdienen het om ontdekt te worden.

Een selectie Afrikaanse kunst en kunst geïnspireerd door de Afrikaanse cultuur en natuur uit onze online galerie:

Afrikaanse kunst in de context van de wereldwijde kunstwereld

Hoe de perceptie van Afrikaanse kunst de afgelopen jaren is veranderd

De perceptie van Afrikaanse kunst in de internationale kunstwereld is de afgelopen jaren drastisch veranderd. Waar het voorheen vaak als 'exotisch' of 'primitief ' werd beschouwd, wordt het nu steeds meer erkend als een apart en belangrijk onderdeel van de kunstwereld.

Dit komt ook tot uiting in de prijzen veilingen worden behaald musea en galerieën zich aan het thema en exposeren ze werken van Afrikaanse kunstenaars. Deze ontwikkelingen versterken ook het bewustzijn van de culturele diversiteit van het Afrikaanse continent en helpen potentiële stereotypen te ontkrachten.

Desondanks moet er nog veel gebeuren om Afrikaanse kunst een gelijkwaardige positie te geven in de internationale kunstwereld.

Uitdagingen bij het behoud en de verspreiding van Afrikaanse kunst

Hoe kunnen we onze culturele schatten behouden?

Het behoud en de verspreiding van Afrikaanse kunst vormt een bijzondere uitdaging. Veel kunstwerken zijn door de eeuwen heen ontstaan ​​en hebben een diepgewortelde culturele betekenis.

Het behoud van deze schatten vereist zorgvuldige behandeling en onderhoud. Het verspreiden van deze kunstwerken is echter ook van groot belang voor het behoud van het Afrikaanse culturele erfgoed en om het toegankelijk te maken voor een breder publiek.

De uitdaging ligt in het vinden van een evenwicht tussen het behoud van originaliteit en het overdragen van cultureel erfgoed. Moderne technologieën, zoals digitale archieven, een cruciale rol bij het toegankelijk maken van kunstwerken voor toekomstige generaties.

zorgvuldige aanpak echter om te voorkomen dat de culturele betekenis van de kunstwerken wordt vervormd of genegeerd. Het behoud en de verspreiding van Afrikaanse kunst vereisen daarom een ​​hoge mate van verantwoordelijkheid en gevoeligheid voor het culturele belang van deze schatten.

Waarom het de moeite waard is om de fascinerende wereld van de Afrikaanse kunst te verkennen

Kortom, het is absoluut de moeite waard om de fascinerende wereld van de Afrikaanse kunst te verkennen. De diversiteit en uniciteit van deze kunstvorm zijn indrukwekkend en bieden een rijke bron van inspiratie en inzicht.

Door Afrikaanse kunst te bestuderen, verbreden we niet alleen onze culturele kennis, maar krijgen we ook een dieper inzicht in de geschiedenis en cultuur van het continent. Bovendien kan het ons helpen onze eigen artistieke vaardigheden te verbeteren en nieuwe perspectieven op de wereld te ontwikkelen.

Of je nu verzamelaar, kunstenaar of gewoon geïnteresseerd bent – ​​je verdiepen in Afrikaanse kunst is een verrijkende ervaring die iedereen kan worden aanbevolen.