Harun Farocki als leraar voor het leven

Zoals blijkt uit het artikel "Harun Farocki: De uiteindelijk triomfantelijke opkomst van het scherpe oog" , is Harun Farocki al lange tijd een van onze bekendere filmmakers.

Wat betreft onze meer bekende, door critici gewaardeerde filmmakers, die nooit tot de mainstream behoren, vraagt ​​men zich echter af waarom Harun Farocki sinds 2005 meer dan 300 plaatsen is gestegen op de wereldwijde kunstranglijst en in januari 2016 nummer 23 bereikte. Daar is een reden voor:

Harun Farocki leert ons over onze wereld

Harun Farocki wordt vaak omschreven als een essayistische filmmaker, en zijn bewonderaars van zijn documentaire verhandelingen over het hedendaagse leven, onze wetenschap en cultuur, onze overheid en onze samenleving hebben daar volkomen gelijk in.

Toch is dat een understatement: Farocki's films zijn zeker geestig, maar of het werkelijk essays zijn (geestige verhandelingen waarin wetenschappelijke, culturele en/of sociale fenomenen worden behandeld en geanalyseerd), of zelfs of het slechts essays zijn, valt te betwisten.

De films van Farocki werpen een direct licht op ons leven van vandaag; zijn thema's raken ons allemaal, en hij slaagt erin, bijna terloops, in een ogenschijnlijk kalm tempo veel van de waanzin bloot te leggen die dit moderne leven kenmerkt.

Hoewel zijn werk in 1969 begon met "De woorden van de voorzitter" (Mao Zedong), was hij in 1970 met "De verdeling van alle dagen" de kapitalistische gebruikswaarde van goederen en arbeidskracht in "Een zaak die zichzelf begrijpt"

Met "Something Becomes Visible" in 1981 duikt het eerste oorlogsthema op; in 1987, in "Training", wordt getraind in "onzin uitkramen" "Life: FRG" laat Farocki ons in detail de absurde wereld van de risico- (of risicoloze) maatschappij zien.

In 1994 bekritiseerde Farocki in zijn boek "Retraining" opnieuw de succesformules van een "verkoopbedrijf" , met directe verwijzingen naar de training in herseninertie die daarin besloten lag: "Wanneer ze hier weggaan, zal hun woordenschat aanzienlijk zijn gekrompen."

In 1996 presenteert Farocki hetzelfde sombere spel, alleen gaat het in "The Application" over de gemarginaliseerden, over de sollicitatietraining van langdurig werklozen, waarvan de taalkundige absurditeiten dezelfde hopeloosheid overbrengen als "The Performance" (1996) met de protagonisten uit de reclamebranche.

"Words and Games" ons mee naar de productiefaciliteiten van de net gelanceerde dagelijkse talkshows en spelprogramma's, machines die het intellectuele niveau verlagen en zich ergens aan de rand van een grote stad bevinden. Deze programma's verdienen hun geld door een doorsnee persoon te laten vernederen door een voor iedereen onbekende beroemdheid tijdens diens "15 minuten roem".

In 2012 wordt de consumententaal nog absurder; in "A New Product" zwaait de bedenker met oesters en parels in de taalkundige diaspora, meer als een leerling voor het schoolbord dan als een slimme productmanager.

Het artikel "Harun Farocki: Een stille, triomfantelijke opkomst van het scherpe oog" presenteert veel van Farocki's films, waaronder ook veel serieuzere werken. Hij heeft zich ook verdiept in en kritiek geuit op oorlog en wapens, de staat en het leger, en duizenden andere onderwerpen. Zijn latere werk, dat te zien is in musea, kunstgalerieën en andere locaties, verdient eveneens uitgebreide theoretische beschouwingen; directe toegang tot deze beschouwingen is hieronder te vinden.

Maar de films van Harun Farocki over het dagelijks leven, werk en kapitalistische omstandigheden zijn bijzonder belangrijk voor ons allemaal. Vooral degenen die met afschuw toekijken hoe de regels in onze samenleving veranderen, zouden een paar films van Harun Farocki moeten bekijken – het is altijd indrukwekkend hoe Farocki al die ellende op film vastlegde, terwijl de managers van nu, die als psychotisch en megalomaan worden beschouwd, nog steeds genoten van de ongebreidelde bewondering van de maatschappij, en de gemiddelde burger geen idee had hoe de mechanismen werkten die onze samenleving binnen een decennium zouden vernietigen en uiteindelijk ten gronde zouden richten.

Velen van ons merken dit nu, en het verzet groeit in alle verkeerde richtingen. Het is zeker een reden tot verdriet dat Harun Farocki er niet meer is om ons te leren hoe we de dingen helder kunnen zien.

Harun Farocki als publiek figuur: prijzen en onderscheidingen, onderwijsactiviteiten, blijvende impact

"Prijs van de Duitse Filmcritici" ontvangen , een prijs die door de Vereniging van Duitse Filmcritici wordt uitgereikt aan de beste Duitse films.

• 1969 voor “Onuitblusbaar Vuur”
• 1989 voor “Beelden van de wereld en de inscriptie van oorlog”
• 1991 voor “Life – FRG”
• 2010 voor “Ter vergelijking”
• In 2003 ontving Farocki's film "Recognize and Track" een prijs op het Internationale Filmfestival van Locarno.

Persoonlijke onderscheidingen:

• 1995 Adolf Grimme-prijs voor omscholing
• Peter Weiss-prijs van de stad Bochum, 2002
• Herbert Quandt Mediaprijs 2006 voor de documentairefilm "Not Without Risk"
• In 2009 won hij de ARTE-documentaireprijs voor zijn film "For Comparison"
• Wilhelm Loth-prijs 2009
• Speciale prijs 2012 voor de Roswitha Haftmann-prijs
• 2015 Bijzondere vermelding op de Biënnale van Venetië 2015

Lesactiviteiten:

• Van 1993 tot 1999 was Farocki docent aan de Universiteit van Californië, Berkeley (Californië)
• Vanaf het jaar 2000 werkte hij als docent aan de dffb en de Universiteit van de Kunsten Berlijn
• Sinds 2004 doceert hij aan de Academie voor Schone Kunsten in Wenen

Het werk van Farocki is direct voelbaar in de filmwereld. Van 2011 tot aan zijn overlijden in juli 2014 werkte hij samen met Antje Ehmann aan het project "An Attitude Towards Work". vond in het Haus der Kulturen der Welt in Berlijn "An Attitude Towards Work | Instructions for Life: Harun Farocki on Work and Play" , met een tentoonstelling, een conferentie en workshops.

Bijdragen over de presentaties tijdens de conferentie op vrijdag 27 februari 2015:

#1

• “Film, Architectuur, Beweging” , Alexander Alberro, kunstcriticus en historicus, Columbia University, New York;
• “Twee of drie dingen die ik weet over Harun Farocki ,” aldus Nora M. Alter, film- en mediawetenschapper aan de Temple University in Philadelphia;
• “Pourquoi Harun” , Raymond Bellour, film- en literatuurwetenschapper, Centre national de la recherche scientifique, Parijs;
• “De retoriek van een onwetende leraar” , Christa Blümlinger, filmwetenschapper, Universiteit van Parijs 8 Vincennes-Saint-Denis

#2

• “Het probleem met palmbomen” , Filipa César, kunstenaar, filmmaker, Berlijn;
• “1978 – 1972 – 1969”, Diedrich Diederichsen, cultuurwetenschapper, journalist, Berlijn;
• “War of the Worlds” , Klaus Wyborny, filmmaker, acteur, Hamburg;
• “Map – Matching” , Anselm Franke, curator, auteur, Haus der Kulturen der Welt, Berlijn

#3

• “Een schip met tanden, dat is saai.” , korte documentaires voor kinderen van Harun Farocki, Detlef Gericke-Schönhagen, directeur van het Goethe-Institut, Boston/Vilnius;
• “Mijn individuele werkplek” , over Harun Farocki’s productietheorie, Tom Holert, kunsthistoricus, publicist, kunstenaar, Berlijn;
• “Explode Explosion Eye” , Hito Steyerl, auteur, kunstenaar, Berlijn

#4

• “Werken met de natuur: het bos als donkere kamer, de open plek als podium” , Christine Lang, filmmaker, cultuurwetenschapper, Berlijn en Constanze Ruhm, filmmaker, curator, Academie voor Schone Kunsten Wenen;
• “Een reis door Farocki’s oneindige vluchten van woorden in beelden” , Doreen Mende, curator, theoreticus, Berlijn;
• Kodwo Eshun en Anjalika Sagar, The Otolith Group, Londen

Harun Farocki wordt gecategoriseerd als essayist en documentairemaker die, door middel van zijn films en zijn onderwijs, veel latere filmmakers heeft beïnvloed. Een voorbeeld hiervan is regisseur Christian Petzold, aan wie Farocki lesgaf en met wie hij ook samenwerkte. Ze schreven samen de scenario's voor "The Inner Security", "Ghosts" en "Yella" (Petzolds beroemde "Ghost Trilogy"), evenals het scenario voor hun laatste gezamenlijke werk, "Phoenix" uit 2014.

“The Inner Security” ontving in 2001 de Duitse Filmkritiekprijs voor Beste Speelfilm, en “Phoenix” in 2014.

Harun Farocki privé

Harun Farocki werd geboren op 9 januari 1944 in Neutitschein, destijds Reichsgau Sudetenland (tegenwoordig in Tsjechië: Nový Jicín).

De zoon van Abdul Qudus Faroqui, een Indiase arts die in de jaren twintig naar Duitsland emigreerde, en zijn vrouw Lili, kreeg bij zijn geboorte de naam Harun El Usman Faroqhi en werd later, om praktische redenen, vereenvoudigd tot een kortere naam.

Het gezin woonde niet in Neutitschein; Farocki's moeder was net geëvacueerd uit Berlijn om aan de geallieerde bombardementen te ontkomen. In de naoorlogse periode vonden er verschillende verhuizingen plaats, onder andere naar India en Indonesië, totdat het gezin zich uiteindelijk in 1958 in Hamburg vestigde.

Zijn vader opende een chirurgische praktijk in Hamburg, wat het gezin een goed leven bezorgde, maar de jonge Farocki kwam al vroeg in opstand tegen zijn vader en verhuisde in 1962 naar West-Berlijn (hij was toen nog geen 18). Daar verdiende hij de kost als beatnik, haalde hij 's avonds zijn middelbareschooldiploma en filmde in 1966 zijn eerste korte film van drie minuten voor SFB (Sender Freies Berlin, de voorloper van rbb).

Van 1966 tot 1968 studeerde Harun Farocki in het eerste jaar aan de Duitse Film- en Televisieacademie Berlijn (dffb) .

In 1966 trouwde hij ook met Ursula Lefkes, met wie hij in 1968 een tweeling kreeg.

Ursula Lefkes overleed in 1996. In 2001 trouwde Farocki met zijn tweede vrouw, Antje Ehmann, met wie hij aan vele projecten samenwerkte. Farocki overleed onverwacht op 30 juli 2014 op 70-jarige leeftijd in de buurt van Berlijn.

Actuele toegang tot Harun Farocki

Op www.harunfarocki.de vindt u veel informatie over het werk van Harun Farocki, onder de menu-items "Films", "Installaties", "Teksten", "Samenwerking", "Tentoonstellingen" en "Biografie".

De volgende actuele of aankomende tentoonstellingen tonen werken van Harun Farocki:

Solo-tentoonstellingen:

• Tot 18 maart 2018: “Empathy – Harun Farocki” , Friche la Belle de Mai, Marseille | Frankrijk

Groepstentoonstellingen:

• Tot 5 augustus 2018: “Open Codes. Leven in Digitale Werelden” , ZKM. Centrum voor Mediakunst, Karlsruhe | Duitsland
• tot 17 maart 2018: "Newwar. It's Just a Game?", Bandjoun Station Art Center | Kameroen
• Tot 8 april 2018: “Brave New Worlds. Virtual Realities in Contemporary Art”, Zeppelin Museum, Friedrichshafen | Duitsland
• tot 08.04.2018: "Please Come Back. The World as a prison?", IVAM. Institut Valencia d'Art Modern, Valencia | Spanje
• Tot en met 13 mei 2018: “Faithless Pictures”, Nationale Galerie Oslo | Noorwegen
• 23 maart – 19 augustus 2018: “Hallo wereld. Herziening van een collectie”, Hamburger Bahnhof | Berlijn | Duitsland
• 8 maart – 5 mei 2018: “Kunst van de Opstand / Opstand van de Kunst”, Studentenuniegebouw Frankfurt | Duitsland
• 10 oktober 2018 – 3 maart 2019: “De constructie van de wereld (kunst en economie)”, Kunsthalle Mannheim | Duitsland
• 17 maart 2018 – 6 januari 2019: “Post-institutionele stressstoornis (PISD)”, Kunsthal Aarhus | Denemarken
• 16 mei – 22 juli 2018: “Een studie in scharlakenrood”, Frac, Île-de-France | Frankrijk
• 13.04. – 15.07. 2018: “Oostelijke Suiker”, Kunsthalle Bratislava | Slowakije
• 13 april – 26 augustus 2018: “Geloof, liefde, hoop”, Kunsthaus Graz | Oostenrijk

Harun Farocki wordt wereldwijd vertegenwoordigd door 5 galerieën:

• Duitsland: Barbara Weiss Gallery , Berlijn
• Frankrijk: Galerie Thaddaeus Ropac – Parijs
• Oostenrijk: Galerie Thaddaeus Ropac – Salzburg
• Spanje: Angels Barcelona , ​​Barcelona
• VS: Greene Naftali , New York City, NY

Werken van Harun Farocki zijn te vinden in de openbare collecties van verschillende landen

• Duitsland: Neue Nationalgalerie Berlijn ; Mathildenhöhe Darmstadt ; ZKM Centrum voor Kunst en Media Karlsruhe
• Frankrijk: Centre Pompidou Musée National d'Art Moderne , Parijs; LaM Lille Métropole musée d'art moderne, d'art contemporain et d'art brut , Villeneuve d'Ascq
• Oostenrijk: Museum voor Moderne Kunst Salzburg ; MUMOK Museum voor Moderne Kunst Ludwig Stichting Wenen
• Spanje: Museu d'Art Contemporani de Barcelona ; Museum voor Hedendaagse Kunst van Castilië en León ; Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia Madrid

Hoe cynischer de wereld, hoe groter de behoefte aan een nauwkeurig perspectief wordt

Het is (helaas) waarschijnlijk dat de recente, bliksemcarrière van Harun Farocki op de wereldranglijst van Artfacts.net

• 2005, ongeveer 330e plaats
• 2006, 290e plaats
• 2007, 210e plaats
• 2008 rond de 190e plaats
• 2009 rond de 150e plaats
• 2010 rond de 110e plaats
• 2011, 75e plaats
• 2012, 75e plaats
• 2013 rond de 50e plaats
• 2014 rond de 30e plaats
• 2015, 24e plaats
• 2016, 23e plaats

Dit komt doordat alles wat hij zag en zo levendig aan de orde stelde in zijn vroege films over de waanzin van oorlog, de waanzin van racisme, de waanzin van consumentisme, de waanzin van de economie, de waanzin van het bankwezen en nog veel meer waanzin, nu werkelijkheid wordt.

Bekijk de films van Farocki; helaas kan hij ons niet langer aansporen om goed te kijken. Maar het was zijn levensdoel om de kracht van beelden voor ons te analyseren, en veel van zijn films verscherpen niet alleen onze waarneming, maar zijn ook opmerkelijk relevant in de huidige tijd.