Christoph Waltz – Biografie

Hoe begin je de biografie van iemand die zijn hele leven uitmuntend werk heeft verricht in zijn vakgebied, maar van wie sommige toevallige waarnemers vinden dat hij pas op 56-jarige leeftijd een ster is geworden, dat zijn echte leven pas begint?

Welnu, heel wat mensen in deze wereld bevinden zich in een vergelijkbare situatie, namelijk al diegenen die van een bepaalde passie hun beroep hebben gemaakt en die zich pas op latere leeftijd in dit vakgebied zo ver hebben kunnen ontwikkelen als ze vanaf het begin hadden kunnen doen.

Achter bovenstaande uitspraak, die in eerste instantie zo alarmerend lijkt, schuilt een zeer geruststellende boodschap: kwaliteit wint altijd! duurde het even voordat Christoph Waltz

Oorsprong brengt verantwoordelijkheid met zich mee

De eerdergenoemde oppervlakkige waarnemers gaan meestal uit van onjuiste aannames: Waltz is niet alleen door zijn recente Hollywood-optredens tot de top van de acteurs doorgedrongen; hij kan juist terugkijken op een indrukwekkende en continu voortschrijdende carrière die decennia omspant: Waltz werd in 1956 in Wenen geboren, en voor zijn familie was het theater de enige weg die voor hem was weggelegd

Zijn vader Johannes Waltz was toneel- en kostuumontwerper, net als zijn moeder Elisabeth Urbancic, werkzaam bij de Münchener Kammerspiele en het Beierse Staatstheater, het Burgtheater en de Salzburger Festspiele. Ook de decors van vele bekende films, zoals de beroemde verfilming van Horst Buchholz door regisseur Kurt Hoffmann van "De Bekentenissen van Felix Krull", ontwierp zij.

De grootvader van Waltz, Emmerich Reimers, was acteur bij het Burgtheater in Wenen, net als zijn grootmoeder Maria Mayen, die in 1926 de titel Oostenrijkse Kammerschauspielerin ontving.

Beiden traden zo in de voetsporen van Christophers overgrootvader Georg Reimers, die vanuit het Residenztheater in Dresden opklom naar het Hofburgtheater in Wenen en daar hofacteur, levenslang ensemblelid, erelid en directeur werd.

Opleiding en vroege werken

Degenen die de familie kenden, waren dan ook geen verrassing dat Christoph Waltz na zijn middelbareschooltijd eerst acteerlessen volgde aan het beroemde Max Reinhardt Seminar in Wenen en vervolgens zijn opleiding voltooide aan het legendarische Lee Strasberg Theatre Institute in New York .

Op 20-jarige leeftijd maakte hij zijn speelfilmdebuut in de ZDF-productie "Der Einstand" en stond hij op het theaterpodium in Wenen, evenals op de bekende podia van vele andere Duitse, Oostenrijkse en Zwitserse stadstheaters.

Hierna volgden talloze rollen in televisiefilms en -series en speelfilms, in misdaaddrama's en literaire bewerkingen, historische drama's en thrillers, luchtige en zwarte komedies en politieke satires, documentairedrama's en actiefilms, liefdesverhalen en tragedies die zich afspeelden op het Duitse platteland, steeds internationaler van aard, en uiteindelijk ook in Hollywood in oorlogsfilms en stripboekverfilmingen, internationale literaire verfilmingen, spaghettiwesterns en rampenfilms.

Kwaliteit wordt gewaardeerd

Waltz heeft altijd vele prijzen ontvangen ; als winnaar van het tweede jaar ontving hij in 1982 de prestigieuze OE Hasse-prijs, in 1996 een speciale prijs op het televisiefestival van Baden-Baden, in 1997 de Beierse televisieprijs voor "Roy Black Story", in 2002 de Adolf Grimme-prijs , en in 2004 ontving hij deze prijs opnieuw voor zijn rol in de zwarte komedie "Business Trip – What a Night".

Hij heeft inmiddels meer dan een dozijn prijzen gewonnen voor beste mannelijke bijrol, waaronder de Golden Globe Award , de prijs voor beste acteur op het filmfestival van Cannes, de Screen Actors Guild Award, de British Academy Film Award en de Oscar (voor beste mannelijke bijrol in "Inglourious Basterds").

Meesters van subtiliteit

Meer details over zijn films en rollen volgen over een paar dagen in een apart artikel over zijn werk. Zijn honderden rollen hebben hem in ieder geval veel lof opgeleverd, maar een echte doorbraak is hem nog niet gegund. Dit komt wellicht ook doordat Christoph Waltz niet iemand is die van veel publiciteit houdt; hij leeft liever zonder de bijbehorende PR-hype en geeft zo min mogelijk interviews.

Het publiek weet daarom weinig over zijn privéleven; hij is eerder getrouwd geweest met een Amerikaanse vrouw en is al lang geleden met zijn tweede vrouw getrouwd, maar dit is volledig onopgemerkt gebleven door de media. Toen journalisten hem in 2011, naar aanleiding van zijn rol als vader in Roman Polanski's verfilming van het toneelstuk "Carnage", vroegen of hij als vader van vier kinderen (althans dat was bekend) af en toe ruzies moest beslechten vanuit de zandbak, glimlachte hij sluw en merkte op dat je bij ruzies liever kinderen van zijn leeftijd in de gevangenis bezoekt.

Van weinig opgemerkte karakteracteur tot lieveling van Hollywood

Het feit dat Waltz nog niet ieders favoriet is, kan ook te maken hebben met de rollen waarvoor de acteur doorgaans wordt gecast: zijn bedachtzame gevoeligheid, zijn heldere en fijn geaccentueerde stem en zijn ondoorzichtige, vakkundig gecreëerde "gezicht", die hem volgens Waltz zelf niet de meest voor de hand liggende keuze maken voor een "gewone man", maakten hem voorbestemd tot een protagonist voor afschuwelijke, instabiele en sluwe personages; hij werd gevestigd als een "gerespecteerde karakteracteur van minder gerespecteerde personages" (citaten van www.faz.net ) .

Waltz gaf in 2001 een charmante en interessante performance in de Harald Schmidt Show:

Na "Inglourious Basterds" ontdekte Hollywood eindelijk de uitzonderlijke acteur, en vanaf dat moment ging het echt los: talloze rollen in verschillende grote Hollywoodproducties, regie- en scenariowerk ("Auf und davon"), deelname als co-producent en samenwerking aan de soundtrack ("Django Unchained"). Voor zijn rol als de Duitse premiejager Dr. King Schultz in deze spaghettiwestern van Tarantino ontving Waltz in 2012 voor de tweede keer de Golden Globe voor Beste Bijrol. In 2013 volgden meer nominaties, meer prijzen en steeds veeleisendere rollen.

De vreugde die deze late, maar des te briljantere erkenning de acteur brengt, is te zien in zijn grenzeloze enthousiasme voor het plannen van talloze toekomstige projecten, maar ook in zijn steeds meer ontspannen publieke persoonlijkheid, en dat is te zien op bijna alle foto's die de laatste tijd van Christoph Waltz zijn genomen:

Hij glimlacht of straalt, zijn hele uitdrukking is verzacht en zijn ogen fonkelen van enthousiasme, waarvan we hopen dat het nog lang bij ons zal blijven!