Neo Rauch en de relatie tussen kunstenaars, galeriehouders en kunstveilingen

Kunstveilingen floreren momenteel omdat steeds meer mensen ervan overtuigd zijn dat hun geld niet veilig is bij de bank. Verrassend genoeg blijft de democratische verontwaardiging hierover echter vrij beperkt, waardoor het nog heel lang kan duren voordat de banken hun gedrag veranderen.

Zolang de financiële wereld niet gedwongen wordt de gebruikelijke zorgvuldigheid in acht te nemen bij het beheer van de haar toevertrouwde fondsen, beleggen in materiële activa een serieus alternatief blijven. Voor veel mensen is een kunstwerk een uitstekend materieel bezit om in te beleggen, en dergelijke kunst wordt aangeboden op kunstveilingen .

Dat is niet de enige reden: sommige mensen hebben veel geld verdiend in deze uit de hand gelopen financiële wereld en willen nu heel specifieke, trendy kunstwerken kopen, en sommige kunstwerken zijn alleen te koop op kunstveilingen.

Neem bijvoorbeeld een kunstwerk van Neo Rauch , een momenteel enorm populaire kunstenaar wiens werken zo nu en dan op veilingen verschijnen. Echter, als het om kunst van Neo Rauch gaat, onthult de kunstveilingwereld ook een interessante keerzijde voor investeerders:

Een werk van Neo Rauch wordt op een veiling aangeboden voor €800.000, terwijl hetzelfde werk via een galerie slechts €300.000 zou hebben gekost. Dit toont aan hoe waardevol een traditionele zakelijke relatie is, zelfs voor de kunstkoper.

Een zakelijke relatie die momenteel dreigt te verdwijnen kunstveilingen kunstenaar en galeriehouder , kunstenaar en kunstdistributeur, beiden verbonden in een vruchtbaar partnerschap.

Heeft een kunstenaar zo'n externe vertegenwoordiger nodig? Een kunstenaar die gewoon in alle rust wil werken of die geen talent heeft voor verkoop, doet er zeker goed aan om zo'n partner in de arm te nemen.

Heel vaak is het ook de galeriehouder die de kunstenaar in zijn beginjaren promoot, die financiële steun biedt en die heel andere mensen kent en kan inspireren dan de jonge kunstenaar zelf.

Neo Rauch is zonder twijfel een van die kunstenaars die gewoon in alle rust willen werken, en hij had zeker baat gehad bij een partner met kennis van kunstdistributie, zoals een blik op zijn biografie al doet vermoeden:

Neo Rauch werd in april 1960 in Leipzig geboren en groeide op bij zijn grootouders, omdat zijn ouders kort na zijn geboorte bij een ongeluk om het leven kwamen. Na zijn middelbareschooltijd ging hij naar de Kunstacademie van Leipzig om schilderkunst en grafische vormgeving te studeren.

Aan deze instelling, een van de oudste staatskunstacademies van Duitsland, wist hij de aandacht te trekken van uitzonderlijke docenten: van 1981 tot 1986 studeerde hij bij de gerenommeerde schilder Arno Rink, destijds professor en hoofd van de afdeling schilderkunst en grafiek, en later ook rector van de academie.

Van 1986 tot 1990 was Rauch de meesterleerling van Bernhard Heisig, de tweede beroemde schilder die in de beginfase van de zogenaamde "Leipzigse School" .

Rauch bleef aanvankelijk trouw aan zijn thuisuniversiteit: van 1993 tot 1998 werkte hij als assistent aan de Kunstacademie van Leipzig. Gedurende deze periode ontwikkelde hij zich, door zijn samenwerking met Rink en Heisig, definitief tot een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Leipzigse School. Deze school streefde ernaar een deel van de in de recentelijk uiteengevallen DDR , maar vond aanvankelijk weinig weerklank in het Westen – daar lag de focus uitsluitend op conceptuele kunst en abstracte schilderkunst .

de internationale kunstmarkt in de richting van Rauch: tot de eeuwwisseling was de internationale kunstmarkt volledig in de ban van de "Young British Artists" , met Damien Hirst als middelpunt (zie het artikel over hem) en met de steun van de machtige en rijke Charles Saatchi.

Tegen het einde van de jaren negentig was de euforie rond de "Young British Artists" hard toe aan een adempauze; de ​​nieuwsgierigheid zocht naar nieuwe thema's en vond wonderbaarlijk contrasterende kunststromingen in een samenleving die zich net begon te verenigen vanuit Oost en West. De Leipzigse School was de kunstacademie die het minst te maken had met de ideeën van de "Young British Artists", waardoor het de logische doelwit en het middelpunt werd van de opkomende trend op de internationale kunstmarkt.

Niet slecht voor Neo Rauch; vanaf 1999 werd hij uitgenodigd voor talloze tentoonstellingen in de meest prestigieuze galerieën in de VS en ontwikkelde hij zich in het daaropvolgende decennium tot een ster op de internationale kunstmarkt.

In zijn thuisland had Rauch tot dan toe weinig aandacht gekregen, en hij wil sowieso niet dat zijn schilderijen van vóór de val van de Berlijnse Muur worden tentoongesteld.

Pas toen hij de mogelijkheid kreeg om kunst te beoefenen zonder beïnvloeding, ontwikkelde hij zijn eigen stijl; tegen het einde van de jaren negentig had hij al verschillende prijzen in Duitsland ontvangen, waaronder een beurs in Neurenberg in 1992 en de kunstprijs van de Leipziger Volkszeitung (1997, gecombineerd met een solotentoonstelling in het Museum voor Schone Kunsten Leipzig) en zijn eerste tentoonstellingen ("Randgebiete", Galerie für Zeitgenössische Kunst Leipzig, 2000).

Maar grote bekendheid in zijn thuisland verwierf de kunstenaar pas nadat hij in het buitenland ontdekt was; zijn werk werd tentoongesteld in de Albertina in Wenen en het MoMA in New York, voordat tentoonstellingen in Duitsland steeds frequenter werden.

Voor de Duitse toeschouwer die nog niet bekend is met Neo Rauch, wordt deze minachting in eigen land vaak begrijpelijker wanneer hij Rauchs kunst bekijkt: zelfs zijn recentere werken doen soms bijna pijnlijk denken aan de pompeuze, monumentale werken van het socialistisch realisme, met al hun gekunstelde verheerlijking van de arbeiderswereld.

Een openhartige kijker zal de levendige kleuren en driedimensionale figuren gemakkelijker kunnen waarderen en elementen van strips en popart ontdekken, en waarschijnlijk ook een flinke dosis surrealisme. Rauch wordt daarom beschouwd als een 'magisch realist' wiens schilderijen tegelijkertijd grillig, suggestief en tijdloos lijken, en men zal waarschijnlijk nog jarenlang iets nieuws ontdekken in een schilderij van Neo Rauch.

De "magische" kunstenaar Rauch wordt vertegenwoordigd door twee galeriehouders: in Duitsland door Gerd Harry Lybke , eigenaar van de galerie Eigen + Art in Leipzig en Berlijn, en in New York door David Zwirner , zoon van de Duitse galeriehouder Rudolf Zwirner. Beide galeriehouders beschikken over een grote persoonlijke betrokkenheid en een uitstekend zakelijk inzicht.

Beide galeriehouders zijn tevens filantropen in de kunstwereld, en tegen die achtergrond is het niet moeilijk te begrijpen waarom je je bij Lybke moet aanmelden voor een schilderij van Neo Rauch, maar dat je daarvoor wel een realistische prijs krijgt.

In ruil daarvoor zorgt de galeriehouder ervoor dat Neo Rauch niet wordt lastiggevallen door media-aandacht, maar zijn vrijheid behoudt om in alle rust nieuwe werken te bedenken en te creëren in de oude katoenfabriek, die hij en zijn vrouw Rosa Loy hebben uitgekozen als een geschikte plek voor hun artistieke werk.

Het werk van Rauch draait over het algemeen niet alleen om verkoop : van 2005 tot 2009 doceerde hij als professor aan zijn alma mater in Leipzig, waar hij veel meer deed dan van een professor verwacht wordt om zijn studenten te ondersteunen. Prachtige werken van Rauch zijn geheel gratis te bewonderen in Naumburg, waar hij de glas-in-loodramen in de Elisabethkapel ontwierp.

En hij heeft zojuist zijn complete grafische oeuvre geschonken aan de stad Aschersleben (waar hij opgroeide bij zijn grootouders). Dit oeuvre wordt beheerd door een stichting die hij samen met de stad runt. Sinds juni 2012 zijn deze werken permanent toegankelijk voor het publiek in het Educatiecentrum Bestehornpark in Aschersleben. Uiteindelijk heb je geen galeriehouder (Gerd Harry Lybke is betrokken bij de stichting) of een kunstveiling nodig om kunstwerken van deze kunstenaar te bekijken, die tot de belangrijkste schilders van zijn tijd behoorde.

Je zou uit de bovenstaande prijsrange voor de verkoop van Neo Rauchs werken nog een positieve conclusie kunnen trekken: je met kunst bezighouden is de moeite waard, zelfs financieel. En het is zeker de moeite waard op intellectueel niveau, vandaar dat het zo leuk is om bijvoorbeeld op Kunstplaza.de op zoek te gaan naar een nieuwe, boeiende kunstenaar.

Als u meer wilt weten over deze kunstenaar of misschien zelfs een van zijn werken wilt kopen die momenteel te koop worden aangeboden in internationale galerieën of die geveild zijn, bezoek dan de volgende website: artnet – Meer informatie en kunstwerken van Neo Rauch .