Friedensreich Hundertwasser – de kleurrijke ‘architectuurdokter’

Waarom is 'feel-good kunst' zoals die van Friedensreich Hundertwasser een perfecte dagelijkse therapie ?

Voor de gemiddelde Midden- of Noord-Europeaan zijn er vaak genoeg redenen om zichzelf op te vrolijken met kleurrijke en ietwat excentrieke kunst. Zelfs in de zomer zijn er op onze breedtegraden zoveel sombere dagen dat het fijn is om je humeur op te fleuren met een paar artistieke accenten.

In de winter hebben veel mensen ook last van een seizoensgebonden affectieve stoornis , in medische termen afgekort tot SAD. Deze sombere stemming, veroorzaakt door een gebrek aan licht, is meestal slechts tijdelijk en geen echte depressieve stoornis.

Een opkikker door te genieten van kunst is zeker geen slechte keuze. Kan kunst hier echt een positief effect hebben? Jazeker. Het staat inmiddels buiten kijf dat kunst iemands stemming positief kan beïnvloeden.

zelfs met succes gebruikt bij de behandeling van ernstige depressie . Ook mensen die gewoon last hebben van een slecht humeur kunnen dit met eenvoudige middelen bestrijden. Voor mensen met een 'normale' stemming niet-medicinale remedies vaak voldoende. Mensen die last hebben van een winterdip hebben zelden kunsttherapie .

Desondanks zal hij zich waarschijnlijk beter voelen als hij zich meer met kunst bezighoudt (dit werd al onderzocht in een studie uit 2009 onder 50.000 Noren die leden onder de winterduisternis).

Friedensreich Hundertwasser vele werken na die ons rijkelijk deze artistieke aanmoediging bieden . Overigens begon hij niet onder die naam, en de evolutie van zijn naam vertelt ons veel over de kunstenaar:

Friedrich Stowasser – Creativiteit vindt zijn weg

Friedensreich Hundertwasser is niet alleen een van de belangrijkste Oostenrijkse kunstenaars van de 20e eeuw, maar ook een ware visionair op het gebied van milieuvriendelijke architectuur. Met een oeuvre vol kleur, organische vormen en een diepe verbondenheid met de natuur ontwikkelde hij een kenmerkende artistieke taal die zowel fascinerend als inspirerend is.

Friedensreich Hundertwasser werd geboren op 15 december 1928 in Wenen; zijn doopnaam was Friedrich Stowasser. Zijn vader, Ernst Stowasser, had weinig van het leven gezien, afgezien van een korte periode als technisch ambtenaar, voordat hij op 20-jarige leeftijd in militaire dienst trad tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij beëindigde zijn dienst in november 1918 met diverse onderscheidingen, maar ook verzwakt door ziekte.

Aan het eind van de jaren twintig kampte hij, naast zijn slechte gezondheid, ook met werkloosheid; zelfs vóór het overlijden van zijn vader in december 1929 droeg Friedrichs moeder Elsa de volledige zorg voor het gezin.

De alleenstaande moeder stimuleerde de artistieke talenten van het stille en gevoelige kind; Friedrich werd in 1936 ingeschreven op de Montessorischool in Wenen, waar de kunstleraren getuigden van zijn "buitengewone gevoel voor vorm en kleur" .

Maar Elsa was Joods en ze voelde de dreiging al vóór de "Anschluss" van Oostenrijk. Op besluit van haar familie werd Friedrich, die half-Joods was (zijn vader was rooms-katholiek), katholiek gedoopt, overgeplaatst naar een staatsschool in Wenen waar hij minder aan de gevaren werd blootgesteld dan op de privéschool, en sloot hij zich zelfs aan bij de Hitlerjugend na de annexatie van Oostenrijk in 1938.

Toen Hundertwasser later werd beschuldigd van collaboratie met de nazi's vanwege dit verstoppertje spelen, was hij behoorlijk verrast door deze beschuldigingen. Het had hem immers in staat gesteld zijn moeder en andere naaste familieleden te helpen ontsnappen aan de terreur, terwijl zo'n tachtig verderaf gelegen familieleden in 1943 werden gedeporteerd en vermoord.

Friedrich redde zichzelf op deze manier ook tijdens het naziregime; hij bleef waarschijnlijk alleen geestelijk gezond omdat zijn moeder het lot van zijn andere familieleden zo lang mogelijk voor de kleine jongen verborgen hield.

Zijn artistieke bezigheden hielpen hem ook door deze vreselijke tijd heen. In 1948 behaalde Friedrich zijn Matura (eindexamen middelbare school) aan het Gymnasium van Hoorn in Wenen en begon hij zijn artistieke opleiding Weense Academie voor Schone Kunsten

Fritz Stowasser werd de kosmopolitische en succesvolle kunstenaar Friedensreich Hundertwasser

Globalisering kan niet alleen worden gedefinieerd als de vaak onmenselijke expansie van internationale bedrijven, maar kan zich ook manifesteren, met name in de kunst, als de oprechte interesse van een kunstenaar in de culturen van de wereld; in die zin ontwikkelde Hundertwasser zich als kunstenaar en wereldburger.

Tijdens zijn tijd aan de academie bevestigde hij het begin van zijn artistieke ontwikkeling door het Slavische "Sto" (= honderd) in zijn naam te gebruiken en zo zijn artiestennaam Hundertwasser te vormen.

Omdat hij zijn studie in Wenen al snel te beperkend vond, begon hij in april 1949 aan zijn eerste grote reis door Italië. Daar ontmoette hij andere avontuurlijke kosmopolieten en in 1950 reisde hij met de Franse schilder René Brô naar Parijs, waar de vrienden twee muurschilderingen maakten die tot op de dag van vandaag bewaard zijn gebleven.

Hij gaat naar zijn tweede academie, de "Ecole des Beaux Arts" , maar ook daar vindt hij de academische omgeving niet aantrekkelijk en verlaat hij de École op de eerste lesdag.

In 1951 reisde hij naar Marokko en Tunesië, en de ambitie om een ​​academische kunstopleiding te volgen raakte verder op de achtergrond toen Hundertwasser voor het eerst werd uitgenodigd om te exposeren Kunstclub Wenen

Na een korte, tamelijk abstracte periode schilderde hij in 1953 zijn eerste spiraal, waarmee hij aanvankelijk zijn stijl vond. In hetzelfde jaar keerde hij terug naar Parijs en werkte in het atelier van Brô, maar kon hij ook voor de tweede keer exposeren bij de Kunstclub Wenen. Tussen 1954 en 1956 volgden tentoonstellingen in Parijs en Milaan.

In de zomer van 1956 maakte Hundertwasser zijn eerste zeereis als matroos, van Zweden naar Engeland; in 1957 kocht hij "La Picaudière" , een boerderij in Normandië, en publiceerde hij "De grammatica van het zien" .

In 1958 trouwde hij met Herta Leitner en publiceerde hij zijn "Schimmelmanifest tegen het rationalisme in de architectuur" : de eerste fundamentele verklaring tegen de beperking van architectuur tot functionalisme en rechte hoeken en het eerste ontwerp van zijn alternatieve bouwfilosofie, waarin hij, naast rondingen, felle kleuren en ornamenten, de ecologische integratie in de natuur en een co-creatie door de bewoners bepleitte.

In 1959 werd hij geëerd op de Biënnale van São Paulo en richtte hij samen met Ernst Fuchs en Arnulf Rainer het "Pintorarium" , een universele academie voor alle creatieve disciplines. Hundertwasser had inmiddels zoveel faam verworven dat hij werd benoemd tot docent aan de Hogeschool voor Beeldende Kunsten Hamburg. Toen hij echter, samen met Bazon Brock en Herbert Schuldt, een "Eindeloze Lijn" op de muren van een atelier schilderde, leidde dit tot een schandaal en het einde van Hundertwassers docentschap.

In 1960 scheidde hij van Herta en exposeerde hij in Parijs, waar hij de "Brandnetelactie" publiceerde over "...hoe je onafhankelijk kunt leven". In deze periode werkte Hundertwasser ook voor zijn galerie in Parijs en exposeerde hij in Wenen; hij had Italiaans, Engels en Frans geleerd tijdens zijn reizen, sprak redelijk Arabisch, Tsjechisch, Russisch en Japans, en maakte veelvuldig gebruik van zijn miniatuurverfdoos, die hij altijd bij zich droeg.

Hundertwasser werd nu definitief een wereldburger. Hij exposeerde en werd geëerd in Tokio in 1961 en trouwde in 1962 met de Japanse Yuko Ikewada (scheiding in 1966). De naam Friedensreich stamt ook uit deze periode, aanvankelijk als een Japanse vertaling van "Friedrich" naar "Friede" en "reich" (rijk), later opgenomen in zijn moedertaal.

Dit jaar schildert hij ook op een klein eiland ten zuiden van Venetië en heeft hij groot succes met zijn eerste retrospectieve tentoonstelling in het Oostenrijkse paviljoen op de Biënnale van Venetië; in 1963 bestudeert hij ter plaatse het Griekse classicisme.

Het werk van Hundertwasser wordt steeds meer in trek: in 1964 verschijnt hij voor het eerst op documenta (III) in Kassel, de Kestner Society in Hannover organiseert een grote retrospectieve (die vervolgens succesvol is als reizende tentoonstelling in Amsterdam, Stockholm, Bern, Hagen en Wenen) en publiceert de eerste complete catalogus van zijn oeuvre. In 1966 "Ongelukkige Liefde ", de eerste documentaire over Hundertwasser van Ferry Radax, opgenomen.

In 1967 vertrok Hundertwasser opnieuw, ditmaal naar Oeganda en Soedan, terwijl de reizende tentoonstelling galerieën in Berlijn, Genève, Londen en Parijs aandeed. Hundertwasser hield zijn eerste naakttoespraak "voor het recht op een derde huid" in München, gevolgd in 1968 door zijn tweede naakttoespraak in Wenen en de voordracht van zijn architectuurboycotmanifest "Weg van Loos", waarin hij de Oostenrijkse architect Adolf Loos, een legendarische pionier van de moderne architectuur en voorvechter van het functionalisme, fel aanviel.

Hundertwasser stelde vervolgens de catalogus samen voor een museumtentoonstelling aan de Universiteit van Californië en voer van Sicilië naar Venetië op het houten schip "San Giuseppe T".

Tot 1972 verbouwde hij dit schip tot zijn "Regentag" , werkte hij samen met Peter Schamoni aan de film "Hundertwasser's Regentag" , aan de grafische portfolio "Regentag" en aan andere grafische werken. Gedurende deze tijd woonde hij ook op de "Regentag".

Friedensreich Regentag Hundertwasser verovert de wereld met de "Regentag"

Tijdens de bouwperiode op en rond het schip ontwierp Hundertwasser een poster voor de Olympische Spelen van 1972 in München , demonstreerde hij op televisie ("Wish for Something") voor dakbebossing en individueel gevelontwerp, publiceerde hij een manifest over raamrechten en boomverplichtingen, en werd hij de eerste Europese schilder wiens kunst door Japanse meesters werd omgezet in houtsneden.

Maar het schip "Regentag" (Regenachtige Dag) is nu klaar voor de grote reis die de kunstenaar vervolgens onderneemt. Op een dag aan boord merkt hij hoe levendig de kleuren in de regen zijn; de regenachtige dagen worden zijn beste werkdagen en daarmee de dagen waarop hij het gelukkigst is, en "Regentag" wordt opgenomen in zijn artiestennaam.

In de jaren zeventig was zijn reizende museumtentoonstelling te zien in Kaapverdië, Nieuw-Zeeland en Australië; hij plantte "boombewoners" door de ramen van de Triënnale van Milaan en exposeerde in New York en in de Albertina in Wenen.

Met de "Regentag" zeilde hij naar Israël, Tunesië en Cyprus, publiceerde hij het manifest "Humus Toilette" in München, ontwierp hij een postzegel voor Oostenrijk en initieerde hij een wereldwijde reizende tentoonstelling die tot 1983 in 27 landen en 43 musea te zien was. Een tweede wereldwijde reizende tentoonstelling met zijn grafische werk was tot 1992 in 15 landen (meer dan 80 musea en galerieën) te zien.

De "Regentag" stak de Atlantische Oceaan over, voer door het Caribisch gebied naar de Stille Oceaan en landde in 1976 in Nieuw-Zeeland. In december 1977 bereikte Hundertwasser Parijs en hield een toespraak voor UNESCO; hij bleef tot de winter van 1978 in de regio Waldviertel in Oostenrijk en reisde vervolgens door naar Venetië.

Daar publiceerde hij zijn vredesmanifest en ontwierp hij de vredesvlag voor het Midden-Oosten , met een blauwe Davidster en een islamitische groene halve maan, bedoeld als symbool van verzoening tussen het Joodse en het Arabische volk.

Van daaruit reisde hij als gast van de president naar Senegal, in 1979 naar New York, San Francisco en Tahiti en in 1980 naar Qatar, Sri Lanka en de Malediven, waarbij hij tussendoor steeds weer naar Nieuw-Zeeland terugkeerde.

Hij ontwerpt 'muntobjecten' van koper, goud en zilver, die worden geslagen in de Oostenrijkse Munt en die hij in 1979 beschrijft als 'iets als een toegangsprijs tot het paradijs'. Hij begint zijn geïllustreerde boek 'Ao Tea Roa' over Nieuw-Zeeland; zijn vroege ecologische manifest uit 1952, dat gericht was tegen 'bluff-beschaving', wordt in 1979 aangevuld met het manifest 'Shit Culture. The Sacred Shit', dat hij zelf hardop voorleest aan de oevers van het meer van Zürich.

Blijvende werken – Een manusje-van-alles laat ons een kleurrijkere wereld na en de ervaring van levensbevestigende kunst

Er zijn sindsdien nog een paar namen aan toegevoegd; de kunstenaar noemt zichzelf nu Tausendsassa Friedensreich Regentag Dunkelbunt Hundertwasser. Tausendsassa omdat hij zichzelf duidelijk als zodanig beschouwt, Dunkelbunt omdat hij de voorkeur gaf aan deze "extreme concentratie van verzadigde kleur".

Zijn werktheorie, zijn persoonlijke overtuigingen en zijn ideeën over architectuur zijn eveneens compleet en wachten erop om aan de wereld gepresenteerd te worden.

Het Hundertwasserhuis in Wenen

In 1980 maakte Hundertwasser zijn eerste ontwerpen voor het Hundertwasserhuis in Wenen . Datzelfde jaar werd Hundertwasserdag gevierd in Washington D.C., en werd de eerste van in totaal 100 bomen geplant op Judiciary Square. Hundertwasser hield toespraken in de Amerikaanse Senaat en op andere locaties in de stad, evenals in Berlijn, Wenen en Oslo, over ecologie, ecologische architectuur en zijn verzet tegen kernenergie. In 1981 reisde hij naar India, Nepal en Nieuw-Zeeland.

Hij ontvangt de Grote Oostenrijkse Staatsprijs en de Oostenrijkse Natuurbeschermingsprijs, houdt verdere toespraken tegen kernenergie en over (valse) kunst, en geeft lezingen over milieu, architectuur en kunst; in 1981 wordt de kunstenaar benoemd tot de Weense Academie voor Schone Kunsten, waar hij hoofd wordt van de meesteropleiding schilderkunst.

Er volgden vele prachtig kleurrijke architectonische ontwerpen, waaronder de gevel van de Rosenthal-fabriek in Selb in 1982, de plannen voor de verbouwing van de kolenwasserij in de Maximilian-mijn in Hamm, en keramische tongvormige tegels voor de Rupertinum-school in Salzburg (een tongvormige tegel is een keramisch oppervlak onder de vensterbank dat eruitziet als een grote tong). In 1983 ontwierp de "architectuurdokter", zoals hij zichzelf nu noemde, de gevel van een silo in de Donauhaven Krems met zijn tongvormige tegels.

Op de Internationale Tuinbouwtentoonstelling in München werd een maquette van een hooggelegen weidehuis gebouwd. Hij was betrokken bij de bouw van het Hundertwasserhuis in Wenen, dat in 1986 werd voltooid. In 1987 herontwierp hij het Palais des Beaux Arts in Brussel voor Europalia en ontwierp hij het nieuwe interieur voor de Sint-Barbarakerk in Bärnbach, Stiermarken, en het kinderdagverblijf Heddernheim in Frankfurt. In 1988 nam hij het ontwerp van de stadsverwarmingscentrale Spittelau in Wenen op zich en hielp hij, naast zijn reizen, mee aan de bouw van de kerk in Bärnbach, die in september werd ingewijd.

Tv-reportage: Ik was erbij! Een bezoek aan het Hundertwasserhuis

Een reportage van leerlingen van de "Neue Schule Magdeburg" – de leerlingengroep presenteert het Hundertwasserhuis in Magdeburg. Geproduceerd in het kader van het project "Ik was er - tv-reportages" van Open Channel Magdeburg onder leiding van Stefan Rakebrand.

 

KUNST HAUS WIEN

In de vroege jaren negentig volgden verdere architectonische realisaties (Kunst Haus en Agip-tankstation in Wenen, rustplaats in Bad Fischau, textielfabriek in Vorarlberg, woonproject "In den Wiesen" in Bad Soden, Duitsland en de wijnmakerij Napa Valley in Californië) en architectuurprojecten (ontwerp van het stadje Griffen in Karinthië en het thermale dorp in Blumau, Stiermarken, evenals de binnenplaats van een wooncomplex in Plochingen, Duitsland).

Terwijl deze projecten geleidelijk werden gerealiseerd, reisde Hundertwasser herhaaldelijk naar Nieuw-Zeeland om nieuwe opdrachten aan te nemen, zoals de herinrichting van een deel van het Universitair Ziekenhuis Graz, twee fonteinprojecten (in Zwettl en Linz), in 1994 ook twee architectuurprojecten voor de stadsbestuurders van Boedapest en in 1995 de herinrichting van een middelbare school in Wittenberg.

Het Kunsthaus Wien is in het bijzonder een waar meesterwerk van de kunstenaar. Het museum toont een uitgebreide collectie van zijn werken en biedt inzicht in zijn diverse artistieke oeuvre, variërend van schilderijen en prenten tot architectuurmodellen.

De gevel van het gebouw is ontworpen in een gedurfde en onconventionele stijl, net als de interieurs – een waar eerbetoon aan Hundertwassers liefde voor de natuur en details.

Het in 1991 opgerichte museum KUNST HAUS WIEN biedt een inspirerende kunstbeleving. Hundertwassers visie op een stedelijke oase is hier werkelijkheid geworden. Geheel in lijn met de filosofie van de kunstenaar werd een bestaand gebouw, een voormalige Thonet-meubelfabriek, getransformeerd.

Door haar inzet voor duurzame praktijken in haar tentoonstellingen en bedrijfsvoering ontving de culturele instelling in 2018 het Oostenrijkse Ecolabel. Daarmee is het KUNST HAUS WIEN het eerste "Groene Museum" en zet het Hundertwassers baanbrekende, kritische onderzoek naar de rol van de mens in de natuurlijke kringloop voort.

Groene Citadel in Magdeburg

In 1997 werden de architectuurprojecten Wald-Spirale in Darmstadt, Hohe Haine in Dresden, de markthal in Altenrhein, Zwitserland en het Mitsui Outlet Park in Osaka, Japan, gestart.

In 1998 werd Hundertwassers fries "Atlantis" in de metro van Lissabon geïnstalleerd; in 1999 werkte hij aan de "Groene Citadel" in Magdeburg, het Ronald McDonald Huis in Essen, de planning van het treinstation van Uelzen en hielp hij bij de bouw van het openbare toilet van Kawakawa in Nieuw-Zeeland, dat hij opnieuw ontwierp.

De Groene Citadel in Magdeburg werd in 2005 geopend en is een van Hundertwassers laatste grote projecten. Het gebouw weerspiegelt zijn filosofie van "gelijke rechten voor ramen ". Elk raam in de Groene Citadel heeft recht op een eigen vorm en stijl, wat het gebouw een kenmerkende en levendige uitstraling geeft.

Dood en laatste reis naar Nieuw-Zeeland

Hundertwasser werkte aan architectuurprojecten voor Tenerife en Dillingen in Saarland toen hij op 19 februari 2000 aan hartfalen overleed op een schip in de Stille Oceaan. Hij kon uiteindelijk nog voor de laatste keer naar Nieuw-Zeeland , waar hij in zijn eigen tuin onder een tulpenboom werd begraven.

Naast zijn architectonische werk ontwierp Hundertwasser voortdurend boeken, postzegels en architectuurmodellen , hield hij tentoonstellingen, ontving hij prijzen en onderscheidingen en gaf hij toespraken en lezingen; zo wordt hij bijvoorbeeld gecrediteerd met wat wordt beschouwd als het eerste manifest tegen genetische manipulatie (1999). Hundertwasser ontwierp ooit bijna een Boeing, maar in plaats van een vliegtuig was het de bedoeling dat het een Donau-rivierschip zou worden, dat tegenwoordig, als het Hundertwasser-schip MS Vindobona, de waterwegen meer kleur geeft (de Regentag, net als zijn maker, lag permanent afgemeerd in de Donau bij Tulln in Neder-Oostenrijk).

Hundertwasser-kunst in onze online galerij

In onze online galerie vindt u ook kunstwerken van Friedensreich Hundertwasser te koop. Daaronder bevindt zich zijn beroemde werk "De Grote Weg" , verkrijgbaar als hoogwaardige reproductie. Hier een selectie:

Onze literatuuraanbevelingen voor het doctoraat in de architectuur:

Hundertwasser – Voor de toekomst

Hundertwasser pleitte al vroeg in zijn leven voor een paradigmaverschuiving in ecologie en duurzame bouwmethoden, en bracht zijn ideeën krachtig naar voren. Dit blijkt uit het boek "Hundertwasser for the Future" van Hatje Cantz. Het bundelt citaten uit vijftig jaar aan toespraken, geschriften, manifesten, brieven en publieke acties van Hundertwasser, afgewisseld met levendige foto's van zijn architectonische werken en schilderijen.

• Uitgever: Hatje Cantz Verlag; 1e editie (28 maart 2020)
• Taal: Duits
• Paperback: 144 pagina's
• ISBN-10: 3775746978
• ISBN-13: 978-3775746977

Hundertwasser Architecture: Voor gebouwen die in harmonie zijn met de natuur en de mens

"Een huis moet een levende, organische eenheid zijn die evolueert en voortdurend verandert," was een van Friedensreich Hundertwassers doelstellingen voor een meer natuur- en mensvriendelijke architectuur. Zijn succes rechtvaardigt zijn visie: beboste daken, organische vormen, kleurrijke gevels, oneffen vloeren, onregelmatig geplaatste ramen, vergulde uienkoepels – Hundertwassers architectuur is onmiskenbaar.

• Uitgever: Taschen Verlag (21 maart 2018)
• Taal: Duits
• Hardcover: 320 pagina's
• ISBN-10: 3822885940
• ISBN-13: 978-3822885949

Friedensreich Hundertwasser 1928-2000

Deze onbeperkte standaarduitgave bestaat uit het eerste deel van TASCHEN's Limited Edition Friedensreich Hundertwasser 1928–2000 en biedt een uitgebreid overzicht van Hundertwassers werk, persoonlijkheid en leven, met uitgebreide teksten van Hundertwassers goede vriend Wieland Schmied.

• Uitgever: TASCHEN (5 augustus 2014)
• Taal: Duits
• Hardcover: 400 pagina's
• ISBN-10: 9783836551274
• ISBN-13: 978-3836551274

Hundertwasser: Compleet grafisch werk 1951-1976 – The Graphic Works 1951-1976

Een nieuwe editie van de complete tentoonstellingscatalogus over het grafische werk van Hundertwasser. Deze internationale bestseller is weer verkrijgbaar in de boekhandel.

• Uitgever: Prestel Verlag; Geïllustreerde editie (18 januari 2020)
• Taal: Engels
• Hardcover: 144 pagina's
• ISBN-10: 3791387057
• ISBN-13: 978-3791387055

Hundertwasser, Catalog Raisonné: Engelse editie

Deze omvangrijke catalogus raisonné is geen postuum eerbetoon, maar een levende nalatenschap. Deel I bevat een tekst van Wieland Schmied, de gerenommeerde kunsthistoricus en jarenlange persoonlijke vriend van Hundertwasser, met een selectie van schilderijen, architectonische werken, projecten en manifesten.

Deel II omvat zijn complete geschilderde oeuvre, volgens zijn eigen nauwkeurige nummeringssysteem. Deze catalogus bevat alles wat de Oostenrijkse kunstenaar ooit heeft gemaakt, van postzegels en kentekenplaten tot architectuur en toegepaste kunst. Het is een eerbetoon aan zijn werk, precies zoals hij het gewild zou hebben.

Omdat de kunstenaar zelf het gedetailleerde concept, het ontwerp en de tekst van het boek vóór zijn dood voltooide, spreekt dit boek nu namens hem en blaast het leven in zijn werk.

Beperkte oplage voor verzamelaars: slechts 10.000 exemplaren wereldwijd.

• Uitgever: Taschen Verlag; 1e editie (1 december 2000)
• Taal: Engels, Duits
• Hardcover: 1392 pagina's
• ISBN-10: 3822862207
• ISBN-13: 978-3822862209

Meer informatie en online bronnen over de kunstenaar:

Als u meer wilt weten over deze fascinerende kunstenaar, raden we de volgende online bronnen aan voor verder onderzoek en lectuur:

• Hundertwasser – Officiële websites: De officiële website van de non-profit Hundertwasser Foundation over Friedensreich Hundertwasser is op hundertwasser.com en hundertwasser.de . Naast algemene informatie over zijn biografie, werk en tentoonstellingen, zijn de manifesten en teksten van Hundertwasser bijzonder de moeite waard om te lezen.
• Hundertwasser Village – Het dorp bij het Hundertwasserhuis is zowel van binnen als van buiten gebouwd volgens het concept en de ideeën van de kunstenaar Friedensreich Hundertwasser.
• Kunsthaus Wenen . Museum Hundertwasser – Het Kunsthaus Wien biedt een unieke dwarsdoorsnede van het creatieve werk van de kunstenaar en ligt op slechts 5 minuten lopen van Haus und Village in Wenen.
• Friedensreich Hundertwasser op artnet – Dé bron voor kunsthandelaren en verzamelaars. De grootste collectie werken te koop in de Duitstalige wereld. Uitgebreide informatie over de biografie van de kunstenaar, tentoonstellingen, nieuws en evenementen.