De artistieke ontwikkeling van de wereldberoemde kunstenaar Ed Ruscha

Ed Ruscha – tot welke kunststroming behoort hij?

Ed Ruscha is een van de kunstenaars die zich in verschillende media uitdrukken; de Amerikaanse kunstenaar werkt als schilder en graficus, als fotograaf en boekillustrator, en als filmmaker .

Met name op het gebied van schilderkunst, fotografie en boekkunst heeft hij baanbrekend werk gecreëerd, waardoor hij nu wordt beschouwd de popart

De wereld waarin Ed Ruscha werd geboren

“Ed” Ruscha, wiens volledige naam Edward Joseph Ruscha is, werd geboren op 16 december 1937, hetzelfde jaar als Rita Süssmuth, Dieter Thomas Heck, Jane Fonda, Jack Nicholson, Dustin Hoffman en Anthony Hopkins, en vierde daarom onlangs zijn 85e verjaardag.

Voor degenen die veel later geboren zijn, staat het jaar 1937 al in het teken van de Tweede Wereldoorlog, en het was inderdaad geen prettig jaar om het daglicht te zien: de wereld keek met ingehouden adem en machteloos toe hoe de mondiale politieke ontwikkelingen zich voltrokken, terwijl de tekenen van een oorlog waarvan de omvang onvoorspelbaar was, steeds duidelijker werden.

In Europa had een geheime eenheid van de Duitse Wehrmacht, het "Legioen Condor" , zich net gemengd in de Spaanse Burgeroorlog ter ondersteuning van de fascistische leider Franco en de Noord-Spaanse stad Guernica met de grond gelijk gemaakt in een ongekende en illegale terreurdaad.

Niet-fascistisch Europa en de VS willen een continentale oorlog voorkomen en blijven vrijwel ongevoelig voor de Duitse machtspolitiek, maar de Spaanse Burgeroorlog heeft al kunstenaars en intellectuelen gemobiliseerd: George Orwell en Ernest Hemingway werken als oorlogscorrespondenten in Spanje en kiezen de kant van de democratisch gekozen regering die door Franco wordt aangevallen.

In hoeverre Ed Ruscha in zijn jeugd de gespannen wereldsituatie en de daaropvolgende Tweede Wereldoorlog heeft meegemaakt, verdient nader biografisch onderzoek. Hij had waarschijnlijk het geluk dat hij grotendeels gespaard bleef van traumatische ervaringen tijdens de oorlog: hij werd geboren in Omaha, Nebraska, zo ongeveer in het midden van Amerika, en in 1941 verhuisde het gezin twee staten zuidelijker, naar Oklahoma.

Deze twee woonplaatsen liggen beide in het hart van het agrarische gebied van de Verenigde Staten; als er iemand het minst werd getroffen door de oorlogshandelingen die vanuit de VS over de hele wereld woedden, dan was het waarschijnlijk de bevolking die daar woonde. De periode waarin hij opgroeide, moet ook in een preciezere context worden geplaatst: toen de VS op 8 december 1941 de oorlog ingingen, stond Ed Ruscha op het punt vier jaar te worden, en aan het einde van de oorlog was hij nog geen acht jaar oud.

Het is duidelijk dat hij gedurende zijn hele tijd in Oklahoma regelmatig naar school kon gaan. Uit documenten blijkt dat Ed Ruscha al op tienjarige leeftijd (1947) begon met het tekenen van stripverhalen en dat hij in 1956 afstudeerde aan de Classen High School in Oklahoma City.

Het is een volstrekt ongefundeerde aanname, maar misschien was een van de absurditeiten van de oorlogstijd zelfs gedeeltelijk verantwoordelijk voor zijn liefde voor stripverhalen : Na de aanval op Pearl Harbor verspreidde de angst voor dreigende chemische wapenaanvallen zich, en naar aanleiding daarvan begon de regering massaal gasmaskers aan de bevolking uit te delen.

Om het gruwelijke apparaat op een kindvriendelijke manier aan de jongste Amerikanen te presenteren, ontstond het idee om gasmaskers met Mickey Mouse-gezichten voor kinderen te maken, met Disney . Een van de weinige overgebleven Mickey Mouse-gasmaskers is te zien in het museum van de 45e Infanteriedivisie in Oklahoma.

Ed Ruscha's passie voor strips en striptekenen zou ongetwijfeld bepalend blijken voor zijn leven; het was de reden dat de jongen van het platteland naar het hart van de Disney-wereld trok, naar Los Angeles (eigenlijk wilde hij naar San Francisco, maar daar was geen formele kunstopleiding). Het was waarschijnlijk een goede beslissing voor hem, want de kunstenaar woont nog steeds in Los Angeles .

Zo is Ed Ruscha in de kunstwereld terechtgekomen…

In 1956 maakte Ed Ruscha van zijn enthousiasme voor striptekenen de basis voor zijn opleiding: hij ging naar Los Angeles, studeerde aan het Chouinard Art Institute en volgde lessen aan de Walt Disney School of Illustrators .

Ed Ruscha moet de legendarische grondleggers van de Disney-studio's , in ieder geval op de tekenschool, maar de Disney-broers Walt (de vader van Mickey Mouse) en Roy (de oudere broer en medeoprichter van de Disney-studio's samen met Walt) namen Chouinard in die tijd ook mee naar het California Institute of the Arts dat mede was opgericht Walt Disney Company .

De opleiding van Ed Ruscha laat duidelijk zien hoezeer "strips" altijd al deel hebben uitgemaakt van de kunst – aan het California Institute of the Arts "film en animatie" slechts één van de afdelingen (naast kunst, muziek, dans en theater). Tijdens zijn studie tekende Ed Ruscha niet alleen grappige personages; hij verdiepte zich ook in het abstract expressionisme (dat zich vanaf 1940 in New York had ontwikkeld en rond 1960 de andere kant van de Verenigde Staten had bereikt).

…en zo werd hij kunstenaar

Ed Ruscha – De spanning tussen woord en beeld | Interview met de kunstenaar | TateShots

Dit contact met het abstract expressionisme wordt zelfs beschouwd als zeer vormend voor de kunst van Ed Ruscha en zou een belangrijke rol hebben gespeeld in zijn vroege publieke succes. Ruscha kon zijn kunst voor het eerst aan een groter, geïnteresseerd publiek presenteren tijdens een solotentoonstelling in 1963.

Dit gebeurde in de legendarische Ferus Gallery in Los Angeles , een galerie in de beste traditionele zin van het woord, die veel kunstenaars hielp bij hun eerste solotentoonstellingen: in 1957 kon de assemblagekunstenaar Wallace Berman hier beginnen; in 1958 kregen de beeldhouwer Billy Al Bengston en de schilder Ed Moses hun eerste kans bij Ferus; in 1959 installatiekunstenaar Robert Irwin en keramiek kunstenaar John Mason hier voor het eerst; in 1960 werden de vormen en prenten van Kenneth Price debuteerden schilder Llyn Foulkes en minimalistisch kunstenaar Larry Bell bij Ferus; en in 1963 Ed Ruscha.

Deze galerie bracht Ruscha ook in contact met nieuwe invloeden die aansloten bij zijn liefde voor strips: Ferus was kort daarvoor (1958) begonnen met het presenteren van niet alleen kunst van de westkust , maar ook hedendaagse kunst uit New York solotentoonstelling van Andy Warhol naar de westkust bracht, de beroemde kunstenaar die destijds 'Pop Art' introduceerde in de kunstwereld van New York.

Een retrospectief van popart-kunstwerken van Ed Ruscha (op Pinterest)

(Je moet cookies hebben geaccepteerd om het Pinterest-bord te kunnen bekijken)

Begin jaren zestig exposeerde de Ferus Gallery ook andere kunstenaars die thema's uit de popart behandelden of erin verwerkten. Hiertoe behoorden Jasper Johns (die zelf niet als popartkunstenaar wordt beschouwd, maar wel als een belangrijke pionier) en de op één na belangrijkste popartkunstenaar, Roy Lichtenstein .

Hoewel de Ferus Gallery traditioneel was in haar streven om jonge kunstenaars te ondersteunen, was haar smaak op het gebied van kunst allesbehalve traditioneel; integendeel, galeriehouder Irving Blum wilde de nieuwste ontwikkelingen in de hedendaagse kunst zo snel mogelijk vanuit New York naar de afgelegen westkust brengen.

Ferus was modern, en andere stijlen die uit deze galerie voortkwamen en die Ferus onderscheidden van de rest van de Amerikaanse kunstwereld, waren de "Finish Fetish" -stijl met zijn glanzende oppervlakken en de "Light and Space" -kunst, die werkte met perceptuele fenomenen. Pop Art zelf was eigenlijk een heel tegengestelde invloed voor Ed Ruscha, omdat Pop Art in de Verenigde Staten juist verwees naar het bewust afstand nemen van de schilderkunst van het abstract expressionisme, een stroming die Ruscha eerder had belichaamd.

Maar het waren de popartkunstenaars die strips uiteindelijk tot een volwaardig kunstgenre verhieven , dus het is niet verwonderlijk dat Ed Ruscha uiteindelijk zijn weg naar de popartscene vond. Ruscha vergeleek de galerie later met een jazzalbum, waar een veelheid aan verschillende stemmen verenigd was onder één platenlabel: elk met een eigen, unieke kijk op de wereld en kunst, waardoor deze plek zo bijzonder levendig en inspirerend was.

Deze galerie bood de jonge kunstenaar Ed Ruscha ongetwijfeld zijn cruciale eerste podium, en de levendige kunst en het kunstenaarsleven dat hij in de galerie ervoer, beïnvloedden zijn artistieke ontwikkeling op beslissende wijze, tot aan de werken die nu als popart worden geclassificeerd.

Rond deze tijd begon Ed Ruscha zich ook te ontwikkelen als fotografisch kunstenaar ; vanaf 1962 begon hij fotoboeken te publiceren met oplages van enkele honderden of duizenden exemplaren.

Het was ook een fotoboek dat de basis legde voor Ruscha's status als cultkunstenaar: "Twentysix Gasoline Stations" , gepubliceerd in 1963, werd een cultobject in de jaren zestig en werd kort daarna beschouwd als het eerste moderne kunstenaarsboek, dat een grote invloed zou hebben op de kunstenaarsboekcultuur die zich toen in Amerika ontwikkelde.

Het boek, getiteld "Twentysix Gasoline Stations" , deed precies wat de titel suggereert: Ruscha fotografeerde alle 26 benzinestations die hij passeerde langs Route 66 op weg naar zijn ouders en drukte ze af in zijn kunstenaarsboek, elk met een ondertitel die het merk en de locatie beschreef.

Ed Ruscha: 'Zesentwintig benzinestations' (1969)

Het tweede kunstenaarsboek met cultstatus volgde in 1966: "Every Building on the Sunset Strip" is een fotoboek in leporello-stijl waarin elk gebouw dat destijds op de Sunset Strip in Hollywood te vinden was, is afgebeeld.

Beide projecten worden nu als mijlpalen in de fotografische en conceptuele kunst .

Fotoboeken van Ed Ruscha | Interview met de kunstenaar | TateShots (Video over zijn kunstenaarsboeken)