Tijdens zijn vriendschap met Robert Rauschenberg en in de kring rond John Cage, liet Johns zich inspireren door Cage en werkte hij samen met Rauschenberg; dit waren cruciale keerpunten in zijn eigen artistieke ontwikkeling.
Het werk van Jasper Johns onthult een interessant scala aan doelstellingen en nuances:
Johns wijdde zich ook aan tal van andere onderwerpen:
"False Start" en "Device Circle" uit 1959 zijn eveneens typische tekeningen en schilderijen van Jasper Johns, gemaakt met een "mechanische arm" (meestal een soort houten lat) waarmee Johns de verf op het doek kraste, zoals zo vaak in bogen, rondingen of cirkels, terwijl de arm contact hield met het doek.
De "Kledinghanger" en het "Geschilderde Brons" en zijn duidelijke uitstapjes naar de popart die de enorme invloed van Rauschenberg op het werk van John aantonen.
Kunst als symbool van het leven
Johns zou later het thema van 'middelen''lichaamsafdrukken' , 'een allesomvattende allegorie van kunst als en vanuit het lichaam':
“Periscoop (Hart Crane)”, 1962
"Duiker", 1962-63
Deze combinatie van 'beeldmerk' en 'lichaamsafdruk' is vanaf 1963 zichtbaar. In 'Periscope''Diver', inclusief de gekraste verf en de lichaamsafdruk .
De curator en hoofd van de afdeling Moderne en Hedendaagse Kunst van de National Gallery of Art in Washington DC zag in deze techniek "de heruitvinding van figuratie in de moderne kunst" – de manifestatie van het mechanische proces alleen al geeft het lichaam een nieuwe plaats in de visuele kunsten.
Kunst als een persoonlijk levensverhaal
In “Periscope” en “Diver” verwerkte Johns ook persoonlijke omwentelingen: enerzijds de onaangename breuk met zijn jarenlange levenspartner Rauschenberg, en anderzijds de zelfmoord van de dichter Hart Crane , wiens poëzie Johns diep had geraakt.
De in 1899 geboren dichter Hart Crane, die psychisch instabiel en overgevoelig was, had zichzelf ondanks een Guggenheim-beurs voor zijn twee gepubliceerde dichtbundels, "White Buildings" (1926) en "The Bridge" (1930), alleen maar financiële problemen en slechte recensies op de hals gehaald.
Op 27 april 1932 maakte hij op spectaculaire wijze een einde aan zijn leven door van de SS Orziba in de Golf van Mexico te springen met beide handen in de lucht. Zijn lichaam is nooit gevonden.
Johns nam het gebaar met de uitgestrekte handen op in de foto's; deze visuele verwijzing naar Cranes zelfmoord is bedoeld om Johns' emotionele stress over de catastrofe van de breuk met Rauschenberg uit te drukken.
Verhalen over kunst en het mysterie van het leven
Eveneens in 1963 "Land's End" , een ander voorbeeld van hoe Johns schilderijen diepgaande en betekenisvolle verhalen vertellen, ditmaal niet over het leven, maar over kunst:
In zijn schilderij "La trahison des images" stelde René MagritteMagritte met het schilderij aantonen dat zelfs de meest realistische afbeelding niet identiek is aan het object zelf.
In een vergelijkbare trant stelt Johns in "Land's End" (en veel van zijn andere schilderijen uit de jaren 60) de vraag of de naam van een kleur hetzelfde is als de kleur zelf, en misschien nog belangrijker, hoe iemand kan weten of geloven dat een kleur als rood bijvoorbeeld niet eigenlijk geel is. Waar eindigt rood en waar begint geel? Wordt rood gedefinieerd door zijn tegenpool, bijvoorbeeld door het feit dat het geen geld of blauw is? Is rood verstoken van elke inherente kwaliteit, slechts een beschrijving van relaties? Wie bepaalt dat?
In tegenstelling tot Magritte biedt Johns geen definitieve antwoorden op deze vragen; integendeel, zijn ware en grote verdienste als kunstenaar ligt in het stellen van vragen aan de wereld. Heel veel vragen, en dat is precies wat de kijker moet ervaren bij het beschouwen van een kunstwerk van Johns – hij moet worden aangezet tot reflectie over de vele vragen van ons bestaan waarop geen zekere antwoorden bestaan.
We worden meegesleurd door de kolkende wateren rond onze voeten; we zien de enorme golf aan de horizon, maar we kunnen er niet aan ontsnappen. Volgens Johns bestaat er geen stabiliteit; we kunnen niets of niemand met zekerheid vertrouwen. Niets heeft een eigen intrinsieke waarde, maar draagt slechts beschrijvende labels, wordt gedefinieerd door zijn relatie tot iets anders, en zo is alles met alles verbonden.
Johns illustreert dit in "Land's End" door het gebruik van primaire kleuren in de letters, die, net als de hele afbeelding, weinig kleur bevatten. Het hele grijze beeld is een mengsel van warme en koele, bruine en blauwe grijstinten, in wezen een uitleg van hoe grijs met kleur interacteert. Grijs is het midden van het spectrum, een mengsel van zwart en wit, of de kleur die je krijgt wanneer je tegenovergestelde kleuren mengt – zoals het beroemde Torrit GreyGamblin Artist Colors , dat wordt gemengd uit alle kleuren die Gamblin in zijn verffabriek produceert. Grijs kan daarom vol kleur zijn, zelfs het hele spectrum bevatten, zonder dat we een van de individuele kleuren kunnen herkennen.
Op vergelijkbare wijze "According to What" (1964), bestaande uit verschillende aan elkaar bevestigde doeken, beschilderde panelen waarin diverse gevonden objecten waren verwerkt, met technieken uit eerdere werken, penseelstreken, gestencilde kleurnamen en afdrukken van lichaamsdelen. Hier breidde Johns echter zijn visuele repertoire uit door elementen toe te voegen zoals zeefgedrukte krantenpagina's, die het Kremlin centraal stellen in het schilderij en het openstellen voor discussie.
Warhol en Rauschenberg gebruikten zeefdruk om foto's op een handige manier in schilderijen om te zetten zonder dat de hand van de kunstenaar zichtbaar was; Johns gebruikt zeefdruk intensief op artistieke wijze om het idee van de verstrengeling tussen kunstenaar en techniek te versterken, een idee dat hij "Periscope" onderzocht
Helemaal links, als eerbetoon aan zijn mentor Marcel Duchamp, plaatst hij een klein doek met Duchamps silhouet, waarvan alleen de achterkant met datum, titel en Johns handtekening zichtbaar is; boven dit doek strekt een omgekeerde stoel zijn poten in de lucht.
Deze gevonden objecten werden toegevoegd omdat Johns een schilderij wilde maken dat "dingen zou laten veranderen" naarmate het licht en het perspectief van de kijker rondom het werk verschuiven – een verschuiving in focus die Johns' overtuiging illustreert dat we de wereld bekijken door talloze verschillende fragmenten, waarbij elke contextverschuiving vanuit een ander perspectief wordt waargenomen.
Kunst als middel om met het leven om te gaan
In dezelfde traditie past ook "Racing Thoughts ", gepubliceerd in 1983. "Racing thoughts" is een gangbare term in Engelstalige landen voor mentale overbelasting die gepaard gaat met allerlei psychische aandoeningen of stoornissen. Johns zelf leed in 1983 aan een milde vorm van "racing thoughts"; hij raakte daardoor bekend met de medische term en was zeer geamuseerd toen hij ontdekte dat "racing thoughts" een algemeen bekend syndroom is.
Met "Scent" , 1973-74, een vrij groot formaat, breekt er een nieuw tijdperk aan; hier legt Johns de basisregels vast voor zijn "gearceerde schilderijen".
Scent bestaat uit negen panelen, drie doeken, die elk door getekende lijnen in drieën zijn verdeeld. De drie linker- en drie rechterpanelen zijn identiek, evenals het derde en vierde, en het zesde en zevende paneel. Ze kunnen worden gelabeld (bijvoorbeeld van rechts naar links: ABC, CDE, EFA) en opnieuw worden gegroepeerd (CDE, EFA, ABC); de randen sluiten altijd op elkaar aan zoals voorheen.
Met de titel Scent koos Johns een titel die zowel Rauschenberg als Jackson Pollock al hadden gebruikt; dit wordt gezien als een verwijzing naar en/of een ironische knipoog naar kunst die kunstgeschiedenis is geworden.
“Corpse and Mirror II” , 1974-75, is ook zo'n gearceerd beeld, waarover Johns ooit zei: “Ik zag het maar een seconde, maar ik wist meteen dat ik het zou gebruiken. Het had alle eigenschappen die me interesseren – de suggestie van een lettervorm, herhaalbaarheid, obsessieve kwaliteit, stille orde en de mogelijkheid om volledig betekenisloos te blijven.”
Andere beroemde schilderijen in de stijl van Scent zijn de drieluiken "Huilenende vrouwen" (1975), waarvan wordt gezegd dat ze Picasso's naaktschilderijen uit zijn kubistische periode (1907-1909) , en "Tussen de klok en het bed" (1981), geïnspireerd op het "Zelfportret tussen de klok en het bed" (1940-1942) van Edvard Munch .
Kunst en kunstgeschiedenis
Johns liet zich voor het maken van "Perilous Night""Isenheimer altaarstuk" van Matthias Grunewald :
De soldaten die neergeslagen werden door het schitterende licht van de verrezen Christus in de tweede muurschildering .
Zonder deze achtergrondkennis is "Perilous Night" een donker en zwaar beeld dat zijn betekenis zeker niet gemakkelijk aan de kijker lijkt te willen prijsgeven. Dat Johns schilderijen vaak naar de kunstgeschiedenis verwijzen, was bekend bij kenners, maar zelfs de meest scherpzinnige kunstcriticus legde de link met het "Isenheimer Altaarstuk" niet, dus onthulde John zelf uiteindelijk de verwijzing.
In “Ventriloquist” (1983) rangschikt Johns vlaggen, cijfers en doelen tot een symbolisch zelfportret, dat niet meteen duidelijk is.
De compositie oogt vrij realistisch, met de kromme spijker in de schaduw, de zorgvuldig beschilderde rieten mand en de gedetailleerde weergave van de pijpen aan de rechterkant. Aan de linkerkant is er iets voor kenners en liefhebbers van excentrieke kunst: excentriek aardewerk van de keramiek kunstenaar George Edgar Ohr, die zichzelf "de Gekke Pottenbakker van Biloxi " noemde, zou daar drijven, en een walvis is verwerkt in de lijnen op de achtergrond (naar verluidt gebaseerd op de beroemde illustratie uit 1979 van Herman Melvilles Moby-Dick door de kunstenaar en illustrator Barry Moser ).
Twee Amerikaanse vlaggen, boven elkaar en in tegenovergestelde kleuren, verdelen de pagina's. De zwart-witafbeelding in de rechterbovenhoek blijkt bij nadere beschouwing ook een spiegelbeeld te zijn (van een lithografie van de kunstenaar Barnett Newman, die Johns zeer bewonderde) – de buikspreker Johns heeft ons veel te vertellen.
Net als in “The Seasons (Summer)” , 1987, waar de kleine kolibrie op de tak net zo moeilijk te vinden is als de kar die is gekopieerd van Picasso’s“Minotaurus Moving His House” , waarop Johns opnieuw een paar oorpotten arrangeert, attributen uit zijn eigen werken en (ter nagedachtenis aan Leonardo da Vinci en Marcel Duchamp ) een Mona Lisa .
Wat is de betekenis van het zeepaardje? Je raadt het nooit: het is bedoeld om het beeld op te roepen van het paard dat bevalt in Picasso's schilderij De Minotaurus (niet erg duidelijk zichtbaar). Sommigen zien het ook als een verwijzing naar genderstereotypen, aangezien bij zeepaardjes het mannetje de jongen draagt. Herfst, Winter en Lente werden in 1986 gecreëerd voor "Zomer", en er valt net zoveel in hen te ontdekken.
Kunst als puzzel
Zoals in…
"Mirror's Edge", 1992
"De seizoenen", 1990
Helemaal niets, Richard Dadd, 1992
In de jaren negentig worden Johns schilderijen bevolkt door nieuwe stemmen, en kunnen de oude stemmen op een geheel nieuwe manier worden geïnterpreteerd.
“Mirror’s Edge” is gebaseerd op een plattegrond van Johns ouderlijk huis, “Nothing at All Richard Dadd” ; dit schilderij is gebaseerd op de Engelse schilder Richard Dadd , die in de 19e eeuw zijn vader vermoordde omdat hij door spookachtige stemmen daartoe werd opgedragen.
We weten niet hoe Jasper Johns' "razende gedachten" er in die tijd uitzagen, maar Richard Dadd bracht de rest van zijn leven door in een psychiatrische inrichting voor crimineel gestoorden, waar hij een lang gedicht schreef over zijn meesterwerk: "The Fairy Fellers" (Schilderij van de feeën).
De laatste regel van dit gedicht zegt dat "uit niets niets gemaakt kan worden" – Dadd leek kunst te creëren vanuit een soort innerlijke noodzaak, wat volgens veel kunsthistorici de reden is waarom Johns naar hem verwees.
Bovendien vertonen de drie afbeeldingen enkele overeenkomsten, waarvan de identificatie aan de nieuwsgierige kijker wordt overgelaten. Hetzelfde geldt voor de interpretatie van Johns' laatste twee beroemde werken:
“Near the Lagoon ”, 2002-03, dat door de directeur van het Art Institute of Chicago werd omschreven als het meesterwerk van een volledig volwassen kunstenaar. Een kunstenaar die op gevorderde leeftijd een diepgaand werk had gecreëerd waarin hij terugblikte op zichzelf en op de kunstgeschiedenis – en die zei dat Amerikanen eindelijk de misvatting moesten laten varen dat de vroege werken van een kunstenaar altijd zijn belangrijkste zijn.
“Fragment van een brief” , 2009, waarin Johns, op de respectabele leeftijd van 81 jaar, laat zien dat hij nog steeds in staat is visuele vormen en representatiemethoden te bedenken – de handen in het brieffragment aan de linkerkant spreken een ontcijferbare gebarentaal, een oefening voor zeer intelligente geesten wanneer de rechterkant bedekt blijft.
Het werk van Jasper Johns in de publieke ruimte: tentoonstellingsgeschiedenis en kunst in openbare collecties
In 1954 had hij zijn artistieke richting gevonden en ontstonden de eerste van de typische motieven die nu met de kunstenaar Jasper Johns worden geassocieerd: 'Doelwitten', Amerikaanse vlaggen, kaarten, afbeeldingen met cijfers, woorden en letters.
In 1957 ontmoette Johns Leo Castelli , een kunstzinnige bankier die in 1941 vanuit Europa naar New York was geëmigreerd en bezig was met het opzetten van zijn galerie, die onlangs in zijn woonkamer was geopend, als ontmoetingsplaats voor de Europese en Amerikaanse kunstwereld. In tegenstelling tot de gevestigde, veelal conservatieve galeries, was Castelli geïnteresseerd in de "originaliteit" van zijn kunstenaars; hij organiseerde datzelfde jaar een groepstentoonstelling voor Johns en in 1958 de eerste solotentoonstelling van Jasper Johns .
kunsthistoricus en oprichter van het Museum of Modern Art, Alfred Barr , in 1958 de eerste werken voor MoMA aan, produceerde Johns een retrospectief concert van John Cage met Rauschenberg en Emile de Antonio in Town Hall in New York, en daarmee begon de onstuitbare opmars.
Vanaf 1958 exposeerde Johns regelmatig bij Castelli (1960, 1961 en 1963) en verwierf zo ook in Europa grote populariteit: in 1964 vond de eerste Jasper Johns-tentoonstelling plaats in de Whitechapel Art Gallery in Londen ; op initiatief van Castelli's voormalige echtgenote en partner Ileana Sonnabend kon Johns al in 1961 exposeren op de II Biënnale van Parijs .
Johns nam deel aan de Biënnale van Venetië (1970, 1978, 1988) , documenta in Kassel (1964 documenta 3, 1968 documenta 4, 1972 documenta 5, 1977 documenta 6), werkte met Samuel Beckett in Parijs (1973) en ontwierp de grafische vormgeving en het boek voor Becketts acht korte prozastukken, Fizzles (1977). Hij ontwierp kostuums, decors en posters voor John Cage en Merce Cunningham en hun dansgezelschap.
Flags, Targets, and Numbers zal bekend voorkomen bij iedereen die zichzelf kunstliefhebber noemt. Degenen die een meer diepgaande kunstopleiding hebben genoten, zullen ook bekend zijn met de andere werken van Jasper Johns die hierboven zijn genoemd. Er zijn genoeg gelegenheden geweest om ze te bewonderen:
Jasper Johns kan nu terugkijken op meer dan 150 solotentoonstellingen en bijna 700 groepstentoonstellingen .
De meeste bevinden zich in de VS (594) en in de Leo Castelli Gallery (61), maar ook 33 in het Museum of Modern Art (MoMA), 24 in het Whitney Museum of American Art in Manhattan, 15 in de Margo Leavin Gallery in Los Angeles en 12 in de National Gallery of Art in Washington, DC.
Jasper Johns heeft 68 solotentoonstellingen gehad in Duitsland, 34 in Groot-Brittannië, 20 in Spanje en 18 in Italië, en zijn tentoonstellingsgeschiedenis is nog lang niet voorbij (voor actuele tentoonstellingen zie het artikel "Jasper Johns: Geboren kunstenaar, levend met en voor de kunst" ).
Je hoeft echter niet te wachten op een tentoonstelling; je kunt de werken van Jasper Johns bekijken in een van de vele openbare collecties:
Denemarken: ARTS Museum voor Moderne Kunst Aalborg, Museet voor Samtidskunst / Museum voor Hedendaagse Kunst Roskilde
Duitsland: Ludwig Forum for International Art Aachen, Museum Ludwig Keulen, K20 Düsseldorf, Museum of Modern Art (MMK) en Städel Museum Frankfurt am Main, Reinking Collection Hamburg, Ludwig Museum in het Deutschherrenhaus Koblenz, Städtisches Museum Abteiberg Mönchengladbach
Finland: Kiasma Museum voor Hedendaagse Kunst, Helsinki
Frankrijk: Musée d'Art Moderne et d'Art Contemporain Nice (MAMAC), Nice
Iran: Museum voor Hedendaagse Kunst in Teheran
Israël: Het Israëlmuseum Jeruzalem
Italië: Museo d'Arte Moderna en Contemporanea di Villa Croce Genoa, Centro de Arte Moderna e Contemporanea della Spezia (CAMeC) La Spezia, Museo d'Arte Moderna en Contemporanea di Trento en Rovereto (MART) Rovereto
Japan: Hiroshima City Museum of Contemporary Art, Iwaki City Art Museum, Kawasaki City Museum, Yokohama Museum of Art, Nishi-ku Yokohama, Hara Museum of Contemporary Art Tokyo
Canada: National Gallery of Canada Musée des beaux-arts du Canada Ottawa ON, Vancouver Art Gallery Vancouver BC
Macedonië: Museum voor Hedendaagse Kunst Skopje
Nederland: Stedelijk Museum Amsterdam
Noorwegen: Henie Onstad Art Center Høvikodden
Oostenrijk: Albertina en Museum voor Moderne Kunst Ludwig Stichting (MUMOK) Wenen
Zwitserland: Kunstmuseum Bazel
Hongarije: Ludwig Museum – Museum voor Hedendaagse Kunst Boedapest
VS: Addison Gallery of American Art Andover MA, Bechtler Museum of Modern Art Charlotte NC, Berman Museum of Art Collegeville PA, Boca Museum of Art Boca Raton FL, Boise Art Museum BAM ID, Cantor Arts Center at Stanford University CA, Columbia Museum of Art SC, Dallas Museum of Art TX, Des Moines Art Center IA, Figge Art Museum Davenport IA, Fred Jones Jr. Museum of Art Norman OK, Gibbes Museum of Art Charleston SC, Glenstone Potomac MD, Greenville County Museum of Art (GCMA) SC, Guild Hall Museum East Hampton NY, Harry Ransom Center Austin TX, Honolulu Museum of Art HI, Kemper Museum of Contemporary Art Kansas City MO, Los Angeles County Museum of Art (LACMA) CA, Mary & Leigh Block Museum of Art Evanston IL, Marywood University Art Gallery Scranton PA, Museum of Fine Arts Houston (MFAH) TX, Middlebury College Museum of Art VT, Milwaukee Art Museum (MAM) WI, MIT List Visual Arts Center Cambridge MA, MOCA Grand Ave Los Angeles CA, Museum of Contemporary Art Chicago (MCA) IL, Museum of Contemporary Art North Miami (MOCA) FL, Museum of Contemporary Art San Diego (MCASD) La Jolla CA, Museum of Modern Art (MoMA) New York NY, Nasher Sculpture Center Dallas TX, National Academy Museum New York NY, Palm Springs Art Museum CA, Philadelphia Museum of Art PA, Polk Museum of Art Lakeland FL, Pomona College Museum of Art Claremont CA, Princeton University Art Museum NJ, Reynolda House Museum of American Art Winston-Salem NC, Saint Louis University Museum of Art (SLUMA) MO, Samek Art Museum Lewisburg PA, San Francisco Museum of Modern Art (SFMoMA) CA, Santa Barbara Museum of Art CA, Museum of Art Savannah (SCAD) GA, Seattle Art Museum WA, Tarble Arts Center Charleston IL, The Allen Memorial Art Museum Oberlin OH, The Art Institute of Chicago IL, The Art Museum at the University of Kentucky Lexington KY, The Baltimore Museum of Art MD, The Cleveland Museum of Art OH, The Detroit Institute of Arts MI, The McNay Art Museum San Antonio TX, The Menil Collection Houston TX, The Metropolitan Museum of Art New York NY, The National Gallery of Art Washington DC, The Phillips Collection Washington DC, The Rose Art Museum Waltham MA, Tucson Museum of Art AZ, The University of Arizona Museum of Art (UAMA) Tucson AZ, Utah Museum of Fine Arts Salt Lake City UT, Virginia Museum of Fine Arts Richmond VA, Walker Art Center Minneapolis MN, Whitney Museum of American Art New York NY, Yale University Art Gallery New Haven CT
De lijst met openbare collecties in de VS is lang – en is bewust volledig weergegeven: een kunstminnende Europeaan die naar de VS reist, moet Jasper Johns gewoon in het echt zien, want de kunstenaar Jasper Johns behoort tot een zeer illustere kring.
Onder de 100 beroemdste en meest succesvolle kunstenaars ter wereld bevinden zich slechts een twintigtal Amerikaanse kunstenaars die tussen 1900 en 1950 zijn geboren. Dit zijn de kunstenaars die de moderne kunst in de VS hebben gevestigd, en Jasper Johns behoort tot de eerste twaalf van deze kunstenaars.
Tot slot nog een paar redenen om vaker een museum te bezoeken : de musea van Europese landen en de VS bevatten wat in de westerse wereld wordt beschouwd als de "kunstgeschiedenis van de wereld" (overigens is de wetenschap van de kunstgeschiedenis in Duitsland ontwikkeld).
Wij Duitsers zouden er wellicht meer dan wie ook op moeten aandringen om de basisprincipes van de kunstgeschiedenis van de westerse wereld te begrijpen en ons eigen te maken. We bevinden ons immers in de bevoorrechte positie dat we veel mensen in onze samenleving verwelkomen die ons, als we ernaar vragen, graag inzicht kunnen geven in grote delen van de kunstgeschiedenis buiten de westerse wereld
We gebruiken technologieën zoals cookies om apparaatinformatie op te slaan en/of te raadplegen. Dit doen we om uw browse-ervaring te verbeteren en (niet-)gepersonaliseerde advertenties weer te geven. Als u instemt met deze technologieën, kunnen we gegevens zoals surfgedrag of unieke ID's op deze website verwerken. Weigering of intrekking van toestemming kan bepaalde functies en mogelijkheden negatief beïnvloeden.
Functioneel
altijd actief
Technische opslag of toegang is strikt noodzakelijk voor het rechtmatige doel om het gebruik van een specifieke dienst mogelijk te maken die uitdrukkelijk door de abonnee of gebruiker is aangevraagd, of uitsluitend voor het verzenden van een bericht via een elektronisch communicatienetwerk.
Voorkeuren
De technische opslag of toegang is noodzakelijk voor het rechtmatige doel van het opslaan van voorkeuren die niet door de abonnee of gebruiker zijn aangevraagd.
statistieken
Technische opslag of toegang die uitsluitend voor statistische doeleinden is.Technische opslag of toegang die uitsluitend wordt gebruikt voor anonieme statistische doeleinden. Zonder een gerechtelijk bevel, de vrijwillige toestemming van uw internetprovider of aanvullende registratie door derden, kan de voor dit doel opgeslagen of opgevraagde informatie over het algemeen niet worden gebruikt om u te identificeren.
marketing
Technische opslag of toegang is vereist om gebruikersprofielen aan te maken, advertenties te versturen of de gebruiker te volgen op een of meer websites voor soortgelijke marketingdoeleinden.
J-Line metalen wanddecoratie "Leeuw" als lijntekening, zwart
129,00 €
